“Mga Artistang Nag-ampon ng Anak: Ang Mga Lihim na Kuwento ng Pagmamahal, Sakripisyo, at Katotohanang Matagal Nang Itinatago nina Sharon Cuneta, Judy Ann Santos, Nora Aunor, at L.J. Moreno — Totoo ba ang mga Isyung Hindi Pa Nasasabi sa Publiko?”

Sharon Cuneta's son Miguel gets Nokia 8210 on his birthday | PEP.ph

Sa mundo ng kilalang tao at malalaking kamera, may mga desisyong hindi nakikita ng karamihan — desisyon na puno ng puso, tapang at pananagutan. Isa rito ang pag-ampon. Sa Pilipinas, ilang mga kilalang artista ang nagpasya na maging magulang sa paraan na iba sa karaniwan at ipinakita na ang pagiging pamilya ay hindi lamang nasusukat sa salitang “dugo,” kundi sa salitang “pinili.” Heto ang ilan sa mga natatanging kwento ng mga celebrity-mom na nag-ampon, at kung paano nila hinubog ang kanilang pamilya nang buong pagmamahal.

Judy Ann Santos: “Ikaw ang mitsa ng kandila ng pamilya namin”

Noong 2004, sa edad 26, si Judy Ann Santos — isang matagumpay na aktres noong panahong iyon — ay tumanggap ng tawag na nagbago ng takbo ng kanyang buhay: may isang baby girl na ino-offer para sa ampon. Sa kaniyang sariling salita, hindi na niya pinansin kung ano ang sasabihin ng iba; ang gusto niya lang noon ay magkaroon ng anak.
Sa adoption niya kay Johanna Louise na kilala bilang Yohan, sinabi niya: “You came first. So always remember, hindi ka basta salingkit dito; you started this family.” Ito’y isang malakas na pahayag na ang pagiging pamilya ay hindi basta nangyari lamang — ito ay pinili.
Nang tanungin kung puwede bang makilala ni Yohan ang kanyang mga biological na magulang, sinabi ni Judy Ann nang tapat: “Of course.” Pinili niyang maging bukas sa anak niyang mayroon siyang karapatan malaman ang buong katotohanan. Sa kanyang pamilya, ang adoption ay hindi tinago — ito ay ipinagdiwang bilang bahagi ng kanilang pagkakakilanlan.

Sharon Cuneta: “Hinanda namin siya para malikhaang biglaang tanong”

Para sa “Megastar” na si Sharon Cuneta at sa kanyang asawa na si Senator Kiko Pangilinan, ang pag-ampon ng kanilang anak na si Miguel Samuel Mateo ay isang yong desisyong ginawa nang buong pagmamahal at pananagutan. Mula sa salaysay ni Sharon, alam nilang darating ang pagkakataon na tatanungin ni Miguel kung siya ba ay ampon — kaya pauna nilang sinabi sa kanya nang mabata pa: “You are special because you are chosen.”
Si Sharon ay nagsabing hindi niya piniling ipanggap na iba ang anak niya dahil adopted siya; tinuruan niya si Miguel na ang love na tumitibok sa puso – hindi lang sa sinapupunan – ang mahalaga. At sa panayam, sinabi niya: “Family doesn’t always have to be blood… It’s not always blood.” Ang kanyang karanasan ay nagsilbing paalala: may ibang uri ng pamilya na kasing tunay at kasing lakas ng mga tradisyonal.

Nora Aunor: Ina ng Maraming Anak, Tunay na Pamilyang Inampon

Hindi lamang isang anak ang ipinundar ng pagmamahal ni Nora Aunor. Sa isang interbyu, sinabi niya na tinatanggap niya ang mga batang dinala sa kanya dahil naniniwala siyang makakatulong siya, at hindi niya sinasabing «ampon» ang tawag sa kanila — dahil hindi niya pinaramdam sa kanila na ibang-iba sila. Mula kay Lotlot, Matet, Kiko hanggang Kenneth, ang pananaw ni Nora ay malinaw: kapag may pagkakataon na tumulong, gagawin mo. At ang kanilang mga anak ay naging malakas na mga indibidwal, na hindi natatakot sa label na «ampon».

L.J. Moreno at Ibang Nag-Ampon sa Showbiz

May iba pang case sa industriya ng showbiz kung saan ang pag-ampon ay hindi lamang simpleng darating at kukunin na lang ang bata — kundi isang commitment sa pagkakabuo ng pamilya. Si L.J. Moreno ay kabilang sa hanay na ito, na nagpapatunay na ang pag-ampon sa pamamaraang legal at emosyonal ay isang hakbang ng pagmamahal at pagtanggap.
Ang karanasan ng bawat ina ay may kanya-kanyang kwento ng paghahanda, pagharap sa tanong ng anak, pagtuturo ng pagmamahal at pagtanggap, at paggawa ng tahanan kung saan ang bawat bata ay may lugar, may pag-asa, may pamilya na tunay.

Bakit Mahalaga ang Mga Kuwentong Ito?

Sa lipunang Pilipino na madalas may mga preconceived notion tungkol sa «normal na pamilya», ang mga kuwento ng adoption ng kilalang tao ay nagpapalawak ng pag-unawa: ang pagiging ina o ama ay hindi nasusukat sa dugo. Ang pagiging pamilya ay nasusukat sa pagmamahal, pagpili, at pagkakalinga.
Para sa mga batang ampon at para sa mga pamilyang ganito, ang mga testimonya ng mga artista ay nagbibigay ng kahit kaunting ilaw sa madalas na tinig na nagtataka: “Saan ako nabuo? Saan ako nabibilang?”—at sinasagot ito ng bawat ina na tumayo at nagsabing: “Ikaw ay napili. Ikaw ay mahal. Ikaw ay bahagi ng amin.”

Hamon at Tunay na Mukha ng Adoption

Hindi ibig sabihin ng adoption na walang hamon. May tatag na kailangan. May mga tanong na kailangang sagutin: kapag lumaki na ang anak at tiningnan ang kaniyang pinagmulan, paano ito haharapin? Sa case ni Judy Ann, sinabi niyang hindi nila pipigilang makilala ng anak ang biological parents kung siya mismo ang hilingin ito. Mayroon ding malalim na pag-uusap tungkol sa kung paano sinabing «adopted» sa anak, kung paano siyang pinahalagahan.
Para sa Sharon, ang pagbukas ng usapin habang bata pa ang anak ay isang paraan para i-normalize ang adoption at hindi gawing stigma. At para kay Nora Aunor, ang pagtanggap sa mga batang nangangailangan ay isang pagpapatunay na ang pamilya — tunay na pamilya — ay pwedeng maging malaki kaysa mapa-kanilang panlabas na konsepto.

Sharon Cuneta's son Miguel gets Nokia 8210 on his birthday | PEP.ph

Konklusyon

Ang pag-ampon ay hindi simpleng “nag-karoon na lang ng anak.” Ito ay isang disisyong puno ng pagmamahal, pananagutan, at paniniwala. Sa kaso nina Judy Ann Santos, Sharon Cuneta, Nora Aunor at iba pa, nakita natin na ang pagiging ina ay hindi nasusukat sa paghila ng bata sa sinapupunan, kundi sa paghila ng bata sa tahanan ng puso.
Ang kanilang mga kwento ay paalala para sa bawat ina, ama, at bata: ang pamilya ay nasusukat sa pagtanggap, sa pagpili at sa pagkakalinga. At sa mundo na madalas naghuhusga, ang kanilang karanasan ay nangangahulugang — kahit hindi tradisyonal ang simula, maaaring maging napakaraming pag-ibig at pag-asa ang bunga nito.
Sa huli, ang mensahe ay malinaw: mahalagang itanong hindi lamang “kung sino ang nagbigay ng dugo,” kundi “sino ang tumayo para sa’yo,” “sino ang nagmahal sa’yo nang walang kondisyon.” Sa mga kilalang teyniong artista na ito, nakita natin ang sagot — nag-mamahal sila, tumanggap sila, at bumuo sila ng tahanan. At iyon ang pinakamalalim na kahulugan ng pagiging pamilya.

Maraming salamat sa pagbabasa — at sana ang mga kwentong ito ay magbigay inspirasyon sa bawat tahanan na family is more than biology: it’s love that chooses, cares and stays.