Ang Tindi ng Kanyang Panata: Huling Misyon ni Doc Willie Ong—Labanan ang Kanser at Iligtas ang Kalusugan ng Pilipino

Sa isang live na update mula sa Singapore, naghatid ng balita si Dr. Willie Ong, ang minamahal na public health advocate ng bansa, tungkol sa estado ng kanyang Sarcoma Cancer. Ngunit ang inilatag niya ay hindi lamang simpleng medical update; ito ay isang matinding manifesto ng kanyang determinasyon, isang litanya ng personal na paghihirap, at isang prophetic vow na hinding-hindi niya tatalikuran ang kanyang misyon na ayusin ang kalusugan ng 110 milyong Pilipino, anuman ang kapalit. Tila sumasalaylay sa pagitan ng buhay at kamatayan, ang tinig ni Doc Willie ay naging mas matatag, mas tapat, at mas handang harapin ang anumang sagabal para sa bayan.

Ang Brutal na Realidad ng Paggamot sa Kanser

Ayon kay Doc Willie, kasalukuyan siyang nasa kalagitnaan ng anim na cycle ng chemotherapy, isang prosesong inaasahang tatagal ng humigit-kumulang labing-walong linggo, o mga tatlo pang buwan mula noong kanyang update [02:33:00]. Walang kasiguraduhan kung talagang gumagaling siya, ngunit nakikita niya ang mga palatandaan ng pagliit ng bukol. Kung dati’y 10 out of 10 ang antas ng sakit [03:05:00], ngayon ay bumababa na sa 2 out of 10, bagaman may mga pagkakataong umaakyat pa rin ito sa 9 out of 10 [03:12:00] – isang paglalarawan na nagpapahiwatig ng pabago-bagong kalagayan ng kanyang katawan sa ilalim ng agresibong paggamot.

Ngunit ang daan tungo sa paggaling ay puno ng matitinding pagsubok. Ibinahagi ni Doc Willie ang nakakapanghinang side effect ng kemoterapiya, partikular ang matinding constipation na naging fecal impaction—ang pagtigas ng dumi na nagmistulang bato [02:06:00]. Nagdulot ito ng pagdurugo at, ayon sa kanya, “parang nanganganak,” na naging dahilan upang dalawang araw siyang walang tulog at naghihirap [02:14:00]. Bukod pa rito, ang chemotherapy ay sumisira sa mabilis kumilos na mga selula, kasama na ang masasamang selula ng kanser at maging ang mabubuting selula [04:15:00]. Ito ang nagdulot ng pangingitim ng kanyang kamay at ulo, pati na rin ng pagsusugat-sugat ng kanyang bibig—isang literal na ebidensya ng tindi ng laban sa loob ng kanyang katawan [04:23:00].

Lubos din ang pisikal na pagbabagong idinulot ng sakit at paggamot. Matagumpay siyang nakakapagbawas ng timbang, mula 75 kilograms ay naging 64 kilos na lamang—isang pagkawala ng halos 24 pounds [03:29:00]. Gayunman, ang magandang balita ay nawala na ang matinding paninilaw (jaundice) ng kanyang balat, pati na rin ang pamamanas at varicose veins na dati’y nagpapahirap sa kanya [03:19:00]. Ang kanyang inferior vena cava, na dati’y mukhang “galit,” ay tila lumuwag na [03:39:00]. Ang tanging nawala lang, aniya, ay ang kanyang buhok—isang side effect na madaling tinanggap, basta’t mapatay lamang ang kanser [03:50:00]. Sa kabila ng lahat, inamin niya na may hingal siya kahit maglakad lamang ng 20 metro [08:02:00] o kaya ay magsalita.

Ang Guilt ng Paggamot sa Ibang Bansa at ang Panata ng Pagbabago

Ang emosyonal na sentro ng kanyang update ay ang kanyang matinding pagkadama ng guilt [05:31:00] dahil kailangan siyang magpagamot sa Singapore. Para sa kanya, ang sarcoma ay hindi isang “laro-laro” [05:02:00]; ito ay “life and death” [05:11:00]. At sa gitna ng kanyang sariling pakikipaglaban, mas inaalala pa niya ang kalagayan ng 110 milyong Pilipino [04:41:00]. Ang guilt na ito ang nagbunsod sa kanya ng isang matindi at hindi matitinag na panata: kung sakaling bigyan pa siya ng buhay ng Diyos, babalik siya sa Pilipinas upang ayusin ang health care system [05:39:00].

Sa isang pananalitang tila nagmumula na sa huling hininga, sinabi ni Doc Willie na wala na siyang pakialam sa sinuman o anuman. “Wala akong paki, sasagasaan lahat ng sasagasaan para makuha ‘yan. Tutal patay na rin naman ako e,” mariin niyang pahayag [05:46:00]. Ito ang kanyang ‘huling trabaho’—ang ayusin ang Pilipinas [11:20:00], lalo na ang sistema ng kalusugan, na walang puwang para sa korapsyon o kalokohan [08:26:00]. Ito ang nag-iisang dahilan kung bakit siya pa rin ay lumalaban. “Mabubuhay ako para saan? Mag-enjoy? Mag-cruise? I don’t need it… Kaya lang ako nandito para tulungan ‘yung 110 million Filipinos na kawawang-kawawa ngayon,” emosyonal niyang pagtatapos [08:52:00].

Dahil sa kanyang life-and-death na kalagayan, nagbago na rin ang kanyang perspektiba sa buhay. Aniya, wala na siyang plano para sa susunod na taon. Ang kanyang focus ay “next week, next month” na lang [14:55:00]. Ang limitadong oras na ito ang nagiging mitsa ng kanyang “unstoppable force” [14:44:00] na determinasyon upang gawin ang kanyang misyon—ang tulungan ang bayan.

Ang Panawagan para sa Katotohanan at Pagkakaisa

Hindi rin nakaligtas sa kanyang update ang isyu ng fake news na bumabagabag sa kanyang mga follower. Mahigpit niyang pinuna ang mga vlogger na nagpapakalat ng kasinungalingan, ginagamit ang kanyang kondisyon para sa clickbait at kita [37:00], aniya, “niloloko lang ‘yung tao, kawawa naman e, iniikot ‘yung emotion” [07:17:00]. Nagbigay siya ng diretsong payo, lalo na sa mga senior citizen, na magtiwala lamang sa kanyang opisyal na page na may blue check at 17 milyong followers, at sa mga credible na news outlet tulad ng GMA at ABS [06:45:00].

Bukod sa paglaban sa kanser at korapsyon, nagbigay din si Doc Willie ng isang spiritual na mensahe. Sa halip na magdasal para sa kanya, hinikayat niya ang mga tao na magdasal para sa kanilang sarili, sa kanilang pamilya, kaaway, at maging sa kanilang kapitbahay [01:23:00]. Pinakamahalaga, hiniling niya na tulungan nila ang isa’t isa—makipagbati sa kaibigan, magbigay ng pera o pagkain sa pulube [09:23:00]. Para sa kanya, ang pagpapakita ng kabaitan, pagmamahal, pagpapatawad, at compassion ang pinakamagandang maitutulong ng publiko [15:27:00].

Isang Pangako Mula sa Itaas

Sa huli, ipinahayag ni Doc Willie ang kanyang pananaw sa posibleng kamatayan—isang pahayag na tumagos sa puso ng marami. Sa harap ng pagsubok, sinabi niyang hindi siya mag-g-give up, dahil “ito misyon ko sa mundo at makakatulong sa Pilipinas at sa buong mundo” [16:10:00].

Ang pinakamalaking pangako niya sa kanyang mga minamahal na follower ay: “Pag namatay na ako, let’s say namatay ako, Aalagaan ko kayo From Above. Promise ko ‘yan. Aalagaan ko kayo From Above” [13:40:00]. Ang mensaheng ito ay hindi lamang nagpapakita ng kanyang pagtanggap sa kapalaran, kundi nagpapahiwatig din ng isang walang hanggang debosyon sa kanyang mga kababayan.

Habang naghihintay siya na matapos ang kanyang chemotherapy sa Nobyembre at makabalik sa Pilipinas sa Disyembre, tanging ang panalangin at suporta ng sambayanan ang kanyang kalakasan. Ang kanyang laban ay naging isang pambansang laban—isang benchmark ng kung gaano kahalaga ang kalusugan, at kung gaano kaseryoso ang isang taong handang isakripisyo ang lahat upang ayusin ang isang sirang sistema. Ang kanyang matinding panata ay nananatiling isang beacon of hope at isang matinding hamon sa mga namumuno: Ayusin ang Pilipinas, dahil ang isang taong nakikipaglaban sa kamatayan ay handa nang sumagasa para sa kapakanan ng bawat Pilipino. Ang kanyang misyon ay malinaw, tapat, at hindi matitinag.

Full video: