Rosa Rosal, Batikang Aktres at Kilalang Humanitarian, Pumanaw sa Edad na 97

Isang malungkot na araw para sa industriya ng pelikula at sa buong sambayanang Pilipino — pumanaw na si Rosa Rosal, isang batikang aktres at kilalang humanitarian, sa edad na 97. Inihayag ng Philippine Red Cross (PRC) ang kanyang pagpanaw, habang hindi nawawala ang damdamin ng respeto at pasasalamat para sa kanyang dekadang paglilingkod para sa kapwa.

Ayon sa pahayag ng kanyang pamilya, umalis si Rosal sa mundong ito noong 9:17 a.m. sa Cardinal Santos Medical Center sa San Juan City dahil sa septic shock na dulot ng pneumonia, at kasunod nito ay kidney failure

 Bagamat may mga hamon sa kalusugan, hindi ito nag-ugat sa malalang karamdaman; ayon sa kanyang apo, si William Thio, ang aktres ay walang malalang condition sa likod ng kanyang pagkakahiga.

Si Rosa Rosal, na may tunay na pangalan na Florence Lansang Danon, ay ipinanganak noong Oktubre 16, 1928 sa Maynila.  Mula noon, isa siyang haligi sa “Golden Age” ng pelikulang Pilipino. Ilan sa kanyang pinakasikat na pelikula ay Anak Dalita (1956), Badjao (1957), at Biyaya ng Lupa (1959).

 Sa telebisyon naman, nakilala siya bilang host ng mga public service program tulad ng Damayan at Kapwa Ko, Mahal Ko, kung saan ginamit niya ang kanyang prominensiya para tumulong sa mahihirap at nangangailangan.

Subalit hindi lamang sa arte na namayagpag si Rosal. Isa rin siyang lifelong volunteer ng Philippine Red Cross. Naglingkod siya sa PRC ng higit sa pitong dekada.

 Nanguna siya sa pagtaguyod ng mass blood donation campaigns sa buong bansa, itinatag ang mga kampanyang nag-udyok sa marami na gumawa ng donasyon ng dugo at tumulong sa kapwa.

Noong 1965, idineklara siyang miyembro ng Board of Governors ng PRC.

Dahil sa kanyang walang kapantay na serbisyo, kinilala siya ng maraming institusyon. Siya ay tumanggap ng Ramon Magsaysay Award para sa public service at ang Order of the Golden Heart (Grand Cross).

Ayon kay dating PRC chairman Richard Gordon, ang legacy ni Rosal ay hindi lang nasa pelikula, kundi higit sa lahat sa kanyang paghubog ng pambansang kamalayan sa volunteerism, pagpapa-blood donation, at pag-alalay sa mga pinaka-mahihina sa lipunan.

Sa mga nagdaang buwan, nagkaroon na ng kontrobersiya tungkol sa balita ng kanyang pagpanaw nang unang iulat ng FAMAS na siya’y pumanaw.

Ngunit agad namang naglabas ang FAMAS ng paghingi ng tawad para sa maling impormasyong iyon. Sa isang komunikasyon sa publiko, sinabi nila na nagkamali sila at inihayag na si Rosal ay buhay pa noon, ayon sa pagsang-ayon ng kanyang pamilya.

Ang kanyang apo, si William Thio, nagpahayag din ng kanyang saloobin: sa kabila ng pagkatanda at limitasyon, nanatiling matatag si Rosal.

Sa kanyang paglisan, iniwan niya hindi lamang kwento ng isang artista, kundi halimbawa ng tunay na paglilingkod: ang puso na ibinibigay para tumulong nang walang hinihinging kapalit.

Para sa maraming Pilipino, si Rosa Rosal ay hindi lamang isang mahalagang karakter sa sinehan. Siya ay simbolo ng pag-asa, ng malasakit, at ng kabutihang walang hanggan. Ang kanyang buhay at pagkakawanggawa ay inspirasyon sa mga susunod na henerasyon — na kahit sa simpleng paraan, maaaring magdala ng pagbabago at positibong epekto sa maraming buhay.

Habang inaalala natin ang kanyang aral, tanong ng marami: Paano pa ba natin maipagpapatuloy ang legacy ni Rosa Rosal sa panahon ngayon? Ang sagot ay nasa bawat isa: sa bawat donasyon, sa bawat simpleng tulong, sa bawat maliit na aksyon ng pagmamalasakit. Siya’y natutulog na ngayon, ngunit ang ilaw na kanyang sinindihan ay patuloy na magsisilbing gabay sa mga susunod na araw.