PULITIKAL NA SAPIN-SAPIN: Bakit Tila Walang Pumansin kay Sheryl Cruz sa Huling Paalam kay Susan Roces? Ang Emosyonal na Sakit ng Sigalot sa Pamilya Poe-Roces

Nang lumisan ang Reyna ng Pelikulang Pilipino, si Susan Roces, noong Mayo 2022, nagtipon ang buong bansa, mula sa mga taga-hanga hanggang sa mga kasamahan sa industriya at pulitika, upang magbigay-pugay sa kanyang huling paalam. Ang burol at libing ay naging sentro ng pambansang pagluluksa, isang pagkakataon upang ipagdiwang ang buhay at pamana ng isang babaeng minahal ng lahat. Ngunit sa likod ng pormalidad at pagpipitagan, may isang tahimik at masakit na eksena ang naganap—isang eksena na nagbigay-diin sa isang malalim at matagal nang lamat sa puso ng pamilya Roces-Poe: ang tila pagkakabukod kay Sheryl Cruz.

Si Sheryl Cruz, ang sikat na aktres at pamangkin ng yumaong reyna, ay dumalo upang magbigay-galang sa kanyang Tita Susan. Ngunit hindi katulad ng inaasahan sa isang mahigpit na pamilyang Pilipino, kung saan ang pagluluksa ay nagdadala ng pagkakaisa, naging palaisipan sa publiko ang balita na tila walang pumansin, o mas masahol pa, tila iniwasan si Sheryl ng ilang miyembro ng pamilya, partikular na ang kampo ng kanyang pinsang si Senador Grace Poe. Ang pangyayaring ito, na mabilis na kumalat sa mga balita at social media, ay hindi lamang isang simpleng tsismis sa showbiz; ito ay isang trahedya na nagpapakita kung paano maaaring durugin ng pulitika ang sagradong ugnayan ng pamilya.

Ang Malamig na Pagtanggap at Ang Bigat ng Pulitika

Para sa publiko, ang pagkakita kay Sheryl Cruz na tila nag-iisa sa gitna ng dagat ng mga nagluluksa ay isang nakakabiglang larawan. Si Sheryl, bilang isang sikat at respetadong aktres, ay nararapat na tumanggap ng pag-alo at pag-unawa mula sa kanyang mga kaanak sa panahong iyon ng matinding kalungkutan. Ngunit ang mga ulat ay nagpahiwatig ng isang malamig na pagtanggap, isang ‘cold shoulder’ na nagpatunay na ang sugat sa pagitan niya at ni Grace Poe ay nananatiling malalim at hindi pa naghihilom.

Ang ugat ng problemang ito ay matatagpuan sa taong 2016, isang panahon kung saan ang ambisyon sa pulitika ay mas matimbang kaysa sa ugnayan ng dugo. Noong panahong iyon, nagpahayag si Grace Poe ng kanyang pagnanais na tumakbo bilang Pangulo ng Pilipinas. Ang kanyang pinsang si Sheryl Cruz, ay naging isa sa mga pinakamalaking hadlang, na hayagang nagsabing hindi niya susuportahan ang kandidatura ni Grace.

Naging sentro ng kontrobersiya si Sheryl nang igiit niya na masyado pang maaga para tumakbo si Grace Poe at mas mabuti kung maghintay muna ito ng 2022. Ang paninindigan ni Sheryl ay hindi lamang isang simpleng pagtutol; ito ay isang personal at matibay na pahayag na nagdulot ng malaking ingay sa media at nagtanim ng malaking lamat sa kanilang relasyon. Ito ay isang pampublikong pagtataksil sa mata ng pulitika, at isang malaking hiya sa mata ng pamilya.

Ang Sagradong Papel ni Susan Roces Bilang Tulay

Sa gitna ng sigalot na ito ay si Susan Roces. Si Ma’am Susan, o Jesucristo bilang tawag sa kanya ng marami, ay itinuturing na haligi at ina ng kanilang pamilya, lalo na sa panig ni Grace Poe, na kanyang inampon kasama ng kanyang asawang si Fernando Poe Jr. Ang presensiya ni Susan Roces ang siyang nagsilbing ‘buffer’ at tila tulay na nag-uugnay sa nagkakawatak-watak na miyembro ng pamilya.

Buhay man si Susan Roces, hindi man niya tuwirang pinangunahan ang pagpapatawaran, ang kanyang pagkatao at pagmamahal ay sapat na upang panatilihin ang kaunting ugnayan sa pagitan ng magpinsan. Ang pambihirang trahedya ay ang pagkawala niya, na dapat sana’y naging dahilan ng paghilom, ay lalo pang naglantad sa lamat na iniwan ng pulitika. Nang mawala ang ‘glue’ ng pamilya, tuluyan nang nag-iba ang ihip ng hangin.

Ang burol ay ang huling pagkakataon na makita ang pamilya na nagtitipon sa paligid ng yumaong matriarka. Ngunit sa halip na pagmamahalan, ang nasaksihan ng marami ay distansya at kawalan ng komunikasyon—isang masakit na patunay na ang sakit na dulot ng pulitikal na pagtatalo ay mas matindi pa sa pag-ibig sa pamilya.

Kultura ng Pagluluksa: Ang Kirop ng Pagiging Iniiwasan

Sa kulturang Pilipino, ang burol (wake) at libing (burial) ay higit pa sa seremonya. Ito ay isang sagradong sandali kung saan ang mga alitan ay pansamantalang isinasantabi. Ang pagbibigay-galang sa yumao ay ang pinakamahalagang obligasyon, at ang pagkakaisa ng pamilya ang siyang nagbibigay-lakas sa mga naulila.

Ang masakit na karanasan ni Sheryl Cruz, na tila iniiwasan at hindi pinansin sa burol, ay sumasalamin sa isang malaking kahihiyan at kirot sa kultura nating Pilipino. Para sa isang Filipina, lalo na’t isang kilalang personalidad, ang pagiging sentro ng usap-usapan dahil sa kawalan ng suporta ng pamilya sa isang panahon ng pagluluksa ay isang matinding emosyonal na pasanin. Ang bawat titig ng tao, bawat bulungan, at bawat hindi pagpansin ay nagdaragdag sa bigat ng kanyang kalungkutan.

Hindi madaling balewalain ang insidente, lalo na’t ginaganap ito sa isang pampublikong lugar at kinasasangkutan ng isa sa pinakapinagpipitagang pamilya sa showbiz at pulitika. Ang mga tagahanga, na nagmamahal sa parehong sina Sheryl at Grace, ay nahati sa kanilang mga opinyon, ngunit ang pangkalahatang damdamin ay pagkadismaya—pagkadismaya na ang pulitika ay naging sanhi ng pagkawasak ng isang pamilya na minsan ay tiningala ng marami.

Ang Aral ng Pagkakawatak-watak

Ang buong pangyayari sa huling paalam ni Susan Roces ay nagsisilbing isang malinaw at masakit na aral tungkol sa katotohanan ng buhay publiko. Sa Pilipinas, kung saan ang pulitika at showbiz ay halos magkakambal, ang mga personal na relasyon ay madalas na nasusubok, at minsan ay tuluyang nasisira, dahil sa mga ambisyon at paninindigan.

Si Sheryl Cruz ay nagpakita ng paninindigan sa kanyang paniniwala sa pulitika, at ito ay nagdulot ng malaking banta sa kanyang pamilya. Si Grace Poe naman, bilang pulitiko, ay kinailangan harapin ang mga epekto ng pampublikong pag-atake, kahit pa mula ito sa kanyang sariling dugo. Ang kalungkutan ay nakalukob sa buong pamilya hindi lamang dahil sa pagpanaw ni Susan Roces, kundi dahil na rin sa pagkawala ng pag-asa na maghilom pa ang sugat na nilikha ng pulitika.

Hanggang sa kasalukuyan, nananatiling palaisipan sa marami kung tuluyan na bang nagkasundo ang magpinsan. Ngunit ang imahe ni Sheryl Cruz na tila nag-iisa sa tabi ng kabaong ng kanyang Tita Susan ay magpapatuloy na maging paalala sa lahat: gaano man kalaki ang karangalan o kapangyarihan na hatid ng pulitika, wala itong katumbas sa halaga ng pamilya at pagmamahalan. Ito ang pinakamasakit na pamana na naiwan ng trahedya sa burol ng Reyna. Ang pag-asa ay nananatili, na sa huli, ang dugo ay magiging mas matimbang pa rin kaysa sa pulitika. Ang istorya ni Sheryl Cruz sa libing ni Susan Roces ay hindi lamang tungkol sa isang artista na hindi napansin; ito ay tungkol sa isang pamilya na kailangang humanap ng kapayapaan sa gitna ng matinding sakit, sa personal man o pulitikal.

Full video: