LIHIM NA DAHILAN: Bakit Tila ‘Ipinagkakait’ ang Tagumpay ng mga Pilipino sa America’s Got Talent, Simon Cowell May Kinalaman?

Sa bawat pag-usbong ng isang Pilipinong mang-aawit sa pandaigdigang entablado ng America’s Got Talent (AGT) o ng mga katulad nitong kompetisyon, umuugong ang isang pamilyar na tunog: ang walang-katumbas na hiyaw ng pag-asa at pagmamalaki mula sa buong bansa. Ipinapamalas ng ating mga kababayan ang isang kalidad ng sining at pusong walang-duda, nag-iiwan ng matitinding impresyon sa mga hurado at manonood sa buong mundo. Sila ang mga modernong bayani na nagdadala ng bandila ng Pilipinas sa pinakamalaking showcase ng talento.

Ngunit sa bawat pagtatapos ng season, sumasagi sa isip ng marami ang isang mapait na tanong: Sa kabila ng napakalinaw at napakahusay na performance, bakit ni isa sa kanila ay hindi pa nagwawagi ng kampeonato? Bakit laging nag-iikot lamang sa panalo ang ating mga pambato?

Ang misteryong ito ay lalong lumalim, hindi lamang sa usapin ng talento kundi pati na sa posibilidad ng ‘sabotahe’ at ‘diskriminasyon’ sa likod ng entablado—isang usaping laging iniuugnay sa anino ni Simon Cowell, ang President at CEO ng Got Talent franchise.

Ang Banta ng ‘Sabotahe’: Ang Karanasan ni Marcelito Pomoy

Sinasabing ang apoy ng hinala ay nagsimula sa AGT: The Champions Season 2 noong 2020. Ang pangalan ni Marcelito Pomoy, ang Grand Winner ng Pilipinas Got Talent 2011, ay nagbigay ng matinding sigla sa mga Pilipino. Hindi maikakaila ang pambihirang galing ni Marcelito, na kayang mag-perform ng doble cararra (duet) sa iisang pagkakataon, gamit ang isang boses-babae at boses-lalaki. Ang kanyang mga rendisyon ng “The Prayer” at “Beauty and the Beast” ay nagbigay ng pangingilabot at matitinding standing ovation sa buong mundo.

Gayunpaman, matinding hambalos ang naramdaman ng mga Pinoy nang magtapos lamang si Marcelito sa pang-apat na puwesto. Ngunit ang pagkatalo niya ay may kasamang matinding kontrobersya. Naglabas ng pahayag si Marcelito noon sa kanyang Instagram, na kalauna’y binura niya, na nagtatanong at nagdududa sa naging resulta. Ang pinakapinag-usapan at pinakamabigat na akusasyon ay ang pagpapahiwatig niya na si Simon Cowell mismo, ang utak sa likod ng show, ang pumili ng kantang kakantahin niya sa finals.

Ayon sa mga detalye ng ulat, dahil dito, hindi na umano nagawa ni Marcelito kundi sundin ang utos na iyon, kahit pa hindi ito ang kanta na alam niyang magdadala sa kanya sa tagumpay. Para sa mga tagahanga at maging sa mga kritiko, ito ay nagpahiwatig ng isang malinaw na sabotahe. Kung totoo man ang alegasyong ito, nangangahulugan itong hindi lamang nakikipagkumpitensya si Marcelito laban sa talento ng ibang bansa, kundi laban din sa puwersa sa likod ng show na hindi sang-ayon sa kanyang pagkapanalo. Ang karanasan ni Marcelito ay hindi lamang isang simpleng pagkatalo; ito ay naging simbolo ng isang pakikipaglaban laban sa isang ‘di-makatarungang sistema. Ang kontrobersiya ay hindi na tungkol sa galing, kundi sa kontrol.

Ang Pag-ulit ng Kasaysayan: Ang Pagdududa kay Bunot Abante

Kung ang kaso ni Marcelito Pomoy ay isang warning, ang paglabas ni Roland “Bunot” Abante sa AGT Season 18 ay naging isang matinding deja vu para sa mga Pilipino.

Pumasok si Bunot sa kompetisyon na may viral na kasikatan dahil sa kanyang husky at matipunong boses. Ang kanyang bersyon ng “When a Man Loves a Woman” sa audition ay nag-ani ng isang standing ovation at mabilis na kumalat sa YouTube at Facebook ng AGT. Sa bawat performance, lalong tumitindi ang paniniwala ng lahat na si Bunot na ang magiging unang Pilipinong maghahatid ng kampeonato.

Ngunit nang sumapit ang semifinals, nagkaroon ng pagbabago sa direksyon ng kanyang musika. Kinanta niya ang acoustic version ng “I Will Always Love You” ni Whitney Houston. Dito na muling umusbong ang matinding paranoia ng mga netizen. Marami ang nagpahayag ng hindi pagka-ayon sa song choice, na nagsasabing hindi ito angkop sa kanyang estilo at genre.

Ang galit ng publiko ay muling ibinaling kay Simon Cowell, dahil sa takot na muling maulit ang sabotahe na umano’y nangyari kay Marcelito. Naging sentro ng usapan ang tanong: Pinipili ba talaga ang kanta ng mga Pilipinong performer para lang sila hindi manalo?

Bagama’t itinanggi ni Bunot ang malisya at sinabing inaalay niya ang nasabing kanta sa kanyang pamilya, naging malinaw ang pahayag ng kanyang manager: Kailangang maging versatile ang isang performer sa AGT, na kayang kumanta sa kahit anong genre. Ngunit para sa mga tagahanga, ang pagtatanggol na ito ay hindi sapat upang mapawi ang malalim na paniniwala na ang song choice ang naging susi sa kanyang maagang pag-eliminate sa semifinals. Muli, ang isang viral at world-class na talento ay nauwi sa pagkatalo sa gitna ng matinding pagdududa.

Ang Pattern ng ‘Close Calls’: Jessica Sanchez at Angelica Hale

Ang kaso nina Marcelito at Bunot ay hindi isolated. Sa katunayan, bahagi lamang sila ng isang malaking pattern ng mga Pilipinong performer na laging malapit sa tagumpay, ngunit laging hindi nagwawagi.

Balikan natin si Jessica Sanchez, na sumali sa American Idol (AI) Season 11 noong 2012, kung saan si Simon Cowell ay naging hurado rin at isa sa mga impluwensyal na tao sa likod ng show. Sa edad na 16, nagbigay si Jessica ng isang stunning na rendition ng “I Will Always Love You,” na naghatid sa kanya ng standing ovation at umukit sa kasaysayan ng AI. Muntikan na siyang magwagi, ngunit kinuha ni Philip Philips ang kampeonato, at si Jessica ay naging runner-up. Marami noon ang nanghinayang at nagtanong kung bakit siya natalo, lalo na’t itinuturing siyang may mas malaking vocal range at mas world-class na boses.

Gayundin, si Angelica Hale, na sumali sa AGT Season 12 noong 2017 sa edad na 9. Ang kanyang matinis at matibay na boses ay naghatid sa kanya ng golden buzzer at itinuring na fan favorite. Ngunit sa kabila ng kanyang exceptional na talento, nagtapos siya bilang second place, ang pinakabatang runner-up sa kasaysayan ng AGT. Ang paulit-ulit na pagiging runner-up ng mga Pilipino—mula sa American Idol hanggang sa AGT—ay nagpapatibay sa ideya na mayroong ‘kisame’ na hindi kayang lampasan ng mga Pinoy. Ang ‘runner-up’ ay tila isang tituladong posisyon para sa ating mga kababayan, na nagpapahiwatig na ang Pilipino ay sapat lamang na magaling para makita at hangaan, ngunit hindi sapat para manalo.

Ang Konkretong Balakid: Ang Disbentaha sa Botohan

Sa gitna ng mga espekulasyon at akusasyon ng sabotahe, mayroong isang konkretong dahilan na naglalagay sa mga Pilipino sa isang matinding dehado: ang sistema ng botohan.

Ayon sa mga ulat, ang botohan para sa AGT ay online at ginagawa sa ibang bansa. Ang pinakamalaking hadlang ay ang katotohanan na hindi pinahihintulutan ang Pilipinas na makaboto para sa mga pambato nito.

Ito ang pinakamalaking diskriminasyon na dinaranas ng mga Pilipinong performer. Imagine: Isang buong bansa, na may bilyun-bilyong tagahanga, na sumusuporta sa kanilang kampeon, ngunit hindi makatulong sa pamamagitan ng boto. Sa isang kompetisyong nakasalalay sa online at viewer votes para magwagi, ang pagkawala ng boto mula sa Pilipinas ay isang malaking dagok na sadyang nagpapababa sa kanilang tsansa na manalo. Ang voting base ng mga kalaban ay malaki at local ang sakop, samantalang ang fan base ng mga Pilipino ay nasa labas ng voting zone. Ito ang ‘hindi-nakikita’ na pader na kailangang lampasan ng ating mga performer, bukod pa sa kanilang galing.

Ang isyu sa botohan ay nagbibigay-linaw sa tanong kung bakit, sa kabila ng standing ovation at golden buzzer, laging nauuwi sa ‘malapit na panalo’ ang mga Pilipino.

Iba Pang Biktima: Peter Rosalita at Alisah Bonaobra

Ang pattern ay patuloy na nakikita sa mga sumunod na performer. Si Peter Rosalita, na sumali sa AGT Season 16 noong 2021 sa edad na 11, ay nagpahanga sa lahat sa kanyang mataas na boses. Kahit umabot siya sa semifinals at kalaunan ay bumalik sa AGT: All Stars (kung saan siya nagtapos sa second place sa Preliminary week), hindi pa rin niya nasungkit ang ultimate na panalo.

Kahit pa sa labas ng AGT universe, sa X Factor UK noong 2017, na pagmamay-ari rin ni Simon Cowell, naranasan ni Alisah Bonaobra ang tila kawalan ng favor mula sa executive. Bagama’t nakatanggap siya ng apat na ‘Yes’ sa audition, nagpahayag ng hindi pagka-kuntento si Simon Cowell sa kanyang second round performance. Tinawag niya itong ‘old fashion’ at ‘headlining to weddings,’ isang pahayag na tila hindi makatarungan para sa isang performer na nakakuha ng standing ovation at nagustuhan ng ibang mga hurado. Si Alisah ay na-eliminate sa ikaanim na act.

Ang Paghuhusga ng Publiko at ang Kawalan ng Ebidensya

Walang duda na ang isyu ng sabotahe at racism na ibinabato kay Simon Cowell ay isang napakabigat na akusasyon. Si Cowell, bilang owner ng Got Talent at X Factor franchise, ay may matinding kapangyarihan sa direksyon at resulta ng mga show na ito.

Ang pag-uugnay ng publiko sa kanya sa mga pagkatalo ng mga Pilipino ay nag-ugat sa hindi maipaliwanag na mga pangyayari, tulad ng song choice controversy ni Marcelito at ang paulit-ulit na pagiging runner-up ng mga Pilipinong world-class.

Gayunpaman, sa huling pagsusuri ng mga detalye, mahalagang bigyang-diin ang sinabi ng ulat: Wala tayong matibay na ebidensya para patunayan ang mga akusasyong ito. Ang mga ito ay nananatiling hinala, kuro-kuro, at malalim na saloobin ng mga tagahanga na naniniwala na mayroong malisya sa likod ng mga resulta.

Ang Pagtatapos: Galing na Hindi Mapipigilan

Sa huli, ang kuwento ng mga Pilipino sa AGT at iba pang talent shows ay isang salaysay ng hindi mapipigilang galing at ng isang structural na laban.

Ang mga Pilipino ay patuloy na umaani ng standing ovation, golden buzzer, at paghanga sa buong mundo, na nagpapatunay na ang ating talento ay walang pinipiling lahi o bansa. Ngunit ang kanilang laban ay hindi lamang laban sa ibang contestant; ito ay laban sa isang sistema ng botohan na hindi pabor sa kanila at laban sa anino ng mga executive na, ayon sa mga alegasyon, ay may impluwensya sa resulta.

Ang pag-asa ay mananatili, kasabay ng matinding pagdududa. Habang patuloy na sumasali ang mga Pilipino, patuloy rin ang pag-asa ng bansa na may isang araw na magtatagumpay at makakawala sa sumpa ng pagiging laging runner-up. Ngunit sa ngayon, ang tanong ay nananatiling nakabitin sa hangin: Kailan darating ang panahong tuluyang mababasag ang kisameng ito? Ito ang isang current affair na hindi matatapos hangga’t walang nagwawaging Pilipino.

Fullv ideo: