Hati-Hati na ang Bansa: Babala ng Asasinasyon, Isyu ng Droga, at ang Panganib ng Digmaang Sibil sa Pagitan ng Pinakamakapangyarihang Angkan

Sa kasaysayan ng kasalukuyang pulitika ng Pilipinas, hindi pa nagkaroon ng ganitong matinding krisis ng tiwala at banta sa pambansang seguridad na nag-ugat mismo sa pinakamataas na tanggapan ng gobyerno. Ang bansa ay tila nasa bingit ng isang pulitikal na pagsabog, kung saan ang mga babala ng asasinasyon at ang mga pasabog na rebelasyon ng korapsiyon at droga ay nagdudulot ng grabeng pagkabahala. Ang mga pangyayaring ito ay naglalantad ng isang hindi pa nasasaksihang hati-hati sa loob ng UniTeam—ang alyansa na nagluklok kina Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. (PBBM) at Bise Presidente Sara Duterte-Carpio (VP Sara) sa kapangyarihan.

Ang tensiyon ay nagsimula nang maglabas ng babala ang batikang mamamahayag na si Ramon “Mon” Tulfo, na siyang nagpukaw sa isang masusing pagsusuri sa likod ng Vice Presidential Security Group (VPSPG) ni VP Sara. Ayon kay Tulfo, dapat umanong bantayan ni PBBM ang VPSPG dahil ito raw ay isang posibleng banta sa kanyang seguridad, pati na rin sa kaligtasan ng First Lady na si Liza Araneta-Marcos at Speaker ng Kamara na si Martin Romualdez.

Ang Nakababahalang Laki ng VPSPG

Ang sentro ng pagkabahala ay ang umano’y paggamit ni VP Sara ng VPSPG, na may tinatayang 400+ na tauhan, na sinasabing lampas sa karaniwang pangangailangan ng isang Bise Presidente. Binalikan ni Tulfo ang kasaysayan, kung saan ang mga naunang Bise Presidente, tulad nina Leni Robredo at Noli de Castro, ay nakuntento sa mas simpleng proteksiyon. Sa kaniyang Facebook post, mariing sinabi ni Tulfo na kung gusto ni PBBM na malaman ang pinanggagalingan ng “assassin” na papatay sa kanya, dapat niyang tingnan ang VPSPG [01:45:00].

Ang pasabog na akusasyon ay hindi lamang tumuon sa laki ng grupo kundi pati na rin sa pinaniniwalaang paggamit ni VP Sara ng Confidential and Intelligence Funds (CIF) upang tiyakin ang katapatan ng kaniyang security personnel [02:34:00]. Ang taktika na ito, na tinawag ni Tulfo na istilo ng mga Duterte na “to spoil their bodyguards para susunod sa mga utos nila kahit mali ang solusyon,” ay nagpapahiwatig ng malalim na isyu ng personalisasyon ng puwersa sa seguridad, na dapat ay tapat sa estado at hindi sa isang indibidwal [02:42:00]. Ang solusyon ni Tulfo ay simple at radikal: buwagin ang VPSPG at ibalik ang mga miyembro nito sa kani-kanilang mother unit [02:47:00].

Ang isyu ng seguridad ay lalong tumindi nang maglabas ng sariling kritisismo ang isang commentator sa video, na nagpalala sa tensiyon sa pagitan ng mga paksyon. Inilarawan ng komentador ang pagkapangulo ni PBBM bilang “walang kuwenta” at “manggagamit,” at binatikos ang Kongreso bilang pugad ng mga “magnanakaw” [03:09:00]. Para sa commentator, ang ugat ng lahat ng problema sa bansa—mula sa baha hanggang sa mga magnanakaw na mambabatas—ay nagmumula sa mga maling desisyon at pagiging “bopol” ng administrasyon [04:12:00].

Ang Babala ng Civil War at ang “Pag-asa ng Bayan”

Sa gitna ng mga batikos, idineklara ng commentator na ang mga Duterte ay nananatiling nasa kanilang posisyon dahil hindi pa sila tumatawag ng People Power [09:04:00]. Sa isang nakagugulat na pag-iiba sa diskurso, iginiit ng commentator na si VP Sara ay hindi banta sa Pambansang Seguridad, bagkus, siya ay isang banta sa mga pulitikal na ambisyon at korapsiyon ng mga kalaban [13:57:00]. Mariing sinabi ng commentator na: “She is a hope of this country” [14:26:00].

Ang matinding pagka-polarize ng pulitika ay umabot sa punto ng tahasang panawagan sa Armed Forces of the Philippines (AFP) at Philippine National Police (PNP) na kumilos. Nagbigay ng “Last Call” ang commentator sa mga opisyal ng militar at pulisya, na nagbabala na ang bawat araw ng pagpapahintulot sa korapsiyon at isang “Presidente na nagdroga” ay isang araw na naglalapit sa bansa sa pagiging “narco state or a communist state” [16:45:00].

Ang pinaka-emosyonal at nakakagulantang na bahagi ng commentary ay ang pagdeklara ng kahandaan ng isang grupo, na tinawag na “fgf,” na magdeklara ng “rebolusyon” kung sakaling gagalawin o kukulungin si VP Sara [19:36:00]. Ang banta ay direkta at hindi maitatanggi: “Huwag na Huwag niyong sasaktan yan Huwag na Huwag niyong sasaktan yan kasi Papin namin kayong lahat uubusin namin kayo Yan ang threat sa presidente subukin niyo kami ngayon” [14:34:00]. Ang mga salitang ito ay nagpapakita ng isang malalim at mapanganib na agwat sa pagitan ng mga paksyon, kung saan ang pulitikal na hidwaan ay nagbabantang humantong sa pisikal na karahasan at pagguho ng kaayusan ng estado.

Ang Ebidensiya: Ang ‘Davao Group’ at ang P6.4B Shabu Scandal

Ang tensiyon sa pulitika ay lalo pang lumala dahil sa sabay-sabay na pagbubunyag ng mga akusasyon ng korapsiyon at droga na direktang nag-uugnay sa pamilya Duterte. Ipinrisinta ni dating Senador Antonio Trillanes IV ang mga ebidensiya sa pagdinig ng Quad Committee sa Kamara, na nagpapatunay umano sa pagkakasangkot ni dating Pangulong Rodrigo Duterte (Digong) sa iligal na droga at krimen laban sa sangkatauhan, na sentro ng kaso sa International Criminal Court (ICC) [22:14:00].

Ngunit ang pinaka-sentral at emosyonal na bahagi ng pagdinig ay ang testimonya ni Mark Taguba, ang taong nahatulan sa kasong pagpupuslit ng 604 na kilo ng shabu noong 2017. Sa harap ng Komite, inilatag ni Taguba ang nakakagulat na detalye ng “Tara System” sa Bureau of Customs (BOC), kung saan siya at ang iba pang players ay nagbabayad ng kabuuang P170,000 per container para maipasok ang kanilang kargamento sa green lane—ang express lane na walang inspection [04:50:00].

Ayon kay Taguba, umaabot sa 100 container ang kaniyang naipapapasok sa loob lamang ng isang linggo, na nagkakahalaga ng P17 milyon sa tara at nagdudulot ng napakalaking pagkalugi sa gobyerno [05:01:00]. Ngunit ang pagpasok niya sa sistema ay humantong sa mas malaking problema nang makaranas siya ng alert, na humantong sa kaniyang paghingi ng tulong sa tinatawag na “Davao Group.”

Ang ‘Tuition Fee’ na P5 Milyon at ang Pag-uugnay kay Pulong Duterte

Dito pumasok ang pinaka-kontrobersiyal na rebelasyon. Pinuntahan ni Taguba ang Davao City para makipagkita sa grupo, na humingi sa kaniya ng “tuition fee” na P5 milyon—kapalit ng pagiging miyembro at garantiya na hindi na maa-alert ang kaniyang mga shipment [05:51:00]. Mariing sinabi ni Taguba na kinuha ang P5 milyon ni “Small” Abella, isang miyembro ng grupo [05:55:00].

Ang pinaka-sentro ng testimonya ni Taguba ay ang pag-uugnay niya kay Paolo “Pulong” Duterte, ang anak ni dating Pangulong Digong, at kay Manases “Mans” Carpio, ang asawa ni VP Sara [01:10:06]. Ayon kay Taguba, mismong ang mga miyembro ng Davao Group—na sila Tita Nani at Jack—ang nagsabing si Pulong Duterte ang mag-aayos ng kanilang problema sa BOC at sila Carpio ay kasama sa pag-aayos ng mga alerts [01:10:29].

Ang testimonya ni Taguba ay nagpinta ng larawan ng isang syndicate na gumagana tulad ng Mafia, kung saan ang pinakamakapangyarihang angkan sa pulitika ay umano’y nagkokontrol sa isang malaking makina ng korapsiyon at droga [03:37:00]. Ngunit ang masaklap, kahit pa naituro niya ang mga sinasabing “Big Fish,” tanging si Taguba, ang broker (Kenneth Dong), ang facilitator (Irene Maik), at ang bodeguero ang nakulong at nahatulan ng life sentence [01:06:32]. Ang lahat ng BOC officials, kabilang si dating Commissioner Faeldon, ay na-exclude sa kaso [01:07:07].

Isang Labanan Para sa Katotohanan at Kapangyarihan

Ang personal na paghihirap ni Taguba ay nagpapakita ng isang malaking depekto sa sistema ng hustisya. Sa edad na 33, at anim na taon na sa bilangguan, sinabi niyang “very Unfair” ang kaniyang sinapit at pinagsisihan niyang pinasok niya ang naturang negosyo. Ang kaniyang kasalanan lamang umano ay ang pagiging bahagi ng tara system [01:15:36].

Ang recantation ni Taguba laban kay Pulong Duterte noong una ay inamin niyang ginawa dahil sa “Grabeng panghaharas” at banta sa buhay ng kaniyang ina, na nagdulot ng pagkawala ng kaniyang sergeant-at-arms na proteksiyon [01:17:14]. Sa kaniyang re-affirmation sa harap ng Quad Committee, muli niyang pinaninindigan ang kaniyang orihinal na testimonya, na nagpapatunay sa matinding takot at panggigipit na dinaranas ng mga whistleblower [01:23:42].

Ang mga rebelasyong ito ay naglalagay sa Pilipinas sa isang delikadong sitwasyon. Ang babala ni Mon Tulfo tungkol sa VPSPG ay nagpapakita ng security crisis sa loob ng Palasyo, habang ang testimonya ni Mark Taguba ay naglalantad ng isang moral and corruption crisis na nag-uugat sa pinakamataas na angkan ng pulitika. Ang mga isyung ito ay hindi na lamang usapin ng pulitikal na bangayan; ito ay isang katanungan tungkol sa kung paano at sino ang magliligtas sa bansa mula sa tuluyang pagguho ng estado. Ang pag-asa ay nasa kamay ng mamamayan at ng mga institutions na may katapatan pa rin sa Konstitusyon at sa sambayanang Pilipino. Higit kailanman, kailangan ng matinding pagbabantay at pagkakaisa ng mga Pilipino upang pigilan ang bansa na mahulog sa bingit ng digmaang sibil o maging isang ganap na narco state.

Full video: