BBM, BINANATAN SI QUIBOLOY: “Wala Kang Karapatang Magdemanda!” Legal Expert: Taktika ng “Extraordinary Rendition” ng US at CIA, Hindi Guni-guni

Ang Pilipinas ay kasalukuyang nakatutok sa isang kaganapang hindi lamang umiikot sa isang karaniwang paghahanap sa isang akusado, kundi isang seryosong banggaan ng pulitika, batas, at internasyonal na doktrina. Sa gitna ng matinding pagtugis sa lider ng religious group na si Pastor Apollo Quiboloy, pumailanglang ang mga nakakagulat na pahayag at legal na depensa na nagbigay kulay sa buong sitwasyon—mula sa malinaw na “pambabraso” ng Pangulo hanggang sa matinding pangamba ng akusado na dumanas ng “Extraordinary Rendition” sa kamay ng mga Amerikano, na sinusuportahan umano ng jurisprudence ng US Supreme Court.

Ang Bigong Manhunt at ang Pahiwatig ng Senado

Simula nang mag-isyu ng warrant of arrest ang Regional Trial Court (RTC) at arrest order ang Senado laban kay Pastor Quiboloy kaugnay ng iba’t ibang kaso, kabilang ang paglabag sa Sexual Abuse of a Minor at Qualified Human Trafficking sa Davao, naglunsad ng masigasig na operasyon ang pinagsanib na puwersa ng Senate Sergeant-at-Arms, National Bureau of Investigation (NBI), at Philippine National Police (PNP) upang isilbi ang mga ito.

Maraming property ni Quiboloy ang hinalughog, kabilang ang mga kilalang lugar, ngunit bigo silang matagpuan ang Pastor [01:13]. Ang paglahok maging ng ilang miyembro ng intelligence community ay nagpapakita ng bigat at pambihirang atensyon na ibinibigay ng gobyerno sa kaso.

Sa gitna nito, nagbigay ng pahayag si Senador Ronald “Bato” Dela Rosa, isa sa mga matalik na kaibigan ni Quiboloy sa pulitika. Iginiit ni Bato na mas mainam nang sumuko na lamang ang Pastor kaysa magtago [02:00]. Gayunpaman, mariin niyang idineklara na wala siyang alam sa kinaroroonan ni Quiboloy, na matagal na umanong hindi nagpapakita sa kanyang mga kaibigan [02:16]. Ang pahayag na ito, habang nag-aalok ng payo, ay nag-iwan ng alingasngas sa pulitika—sinusuportahan ba niya o inilalaglag na niya ang matalik na kaibigan?

Ang Nakakabahalang Banat ni BBM: “Wala Kang Karapatang Magdemanda!”

Ang nagbigay ng pinakamalaking usap-usapan sa buong krisis ay ang naging pahayag ni Pangulong Ferdinand Marcos Jr. Kaugnay ng mga kondisyong ibinibigay umano ni Quiboloy para sumuko, mariing sinabi ng Pangulo na si Quiboloy ay “in no position to make demands” sa gobyerno dahil isa siyang akusado na may warrant of arrest [00:39], [07:23], [17:13]. Inilarawan din ng Pangulo ang sitwasyon bilang “tail wagging the dog” [00:30], na nagpapahiwatig na ang akusado ay hindi dapat magbigay ng kondisyon sa lehitimong proseso ng batas.

Ngunit ang mga pahayag na ito ay mabilis na binatikos ng mga legal expert at kritiko bilang isang “pambabraso” at pagpapakita ng kawalang-galang sa mga karapatang pang-mamamayan. Para kay Atty. Harry Roque, ang mensahe ng Pangulo ay nagpapahiwatig na “kami ang may hawak ng kapangyarihan ngayon” at “wala sa posisyon ang akusado na magbigay ng kondisyon” [07:59].

Ang mas matindi, mariing inisa-isa ni Roque ang implikasyon ng pahayag ng Pangulo: “Sabihin na wala nang karapatan ang Pilipino sa kanyang gobyerno? Ano ‘yan? Hindi ‘yan tamang pag-iisip ng isang Presidente na dapat ay isinusulong ang soberenya, ang hurisdiksyon at ang karapatan ng lahat ng kanyang mga mamamayan” [17:51]. Inilarawan pa niya ang pahayag ng Pangulo bilang labas sa tamang pag-iisip (“not there anymore, hello no one is home”) [17:45].

Ang usapin ay hindi na lamang tungkol sa isang akusado, kundi isang direktang paghamon sa karapatan ng sinumang Pilipino na humingi ng proteksyon at due process sa sarili nilang gobyerno, lalo na kung ang kanilang buhay at kaligtasan ay nasa panganib. Ang panggigipit na ito ay malinaw na sinasabing politically motivated, na may malinaw na koneksyon sa pagiging matalik na kaibigan ni Quiboloy kay dating Pangulong Rodrigo Duterte [07:41].

Ang Chilling Reality: Ang Panganib ng “Extraordinary Rendition”

Ang pinakamalaking banta sa likod ng pagtatago ni Pastor Quiboloy, ayon sa kanyang mga taga-suporta at legal team, ay ang pangamba na dumanas ng Extraordinary Rendition—isang proseso kung saan ang isang akusado ay iligal na kinikidnap at inililipat sa hurisdiksyon ng Amerika. At ito, ayon kay Atty. Roque, ay hindi guni-guni o imahinasyon [14:20].

Mariing ipinaliwanag ni Roque na ang takot ni Quiboloy ay may matibay na batayan sa mga desisyon mismo ng Korte Suprema ng Estados Unidos, na nagpapahintulot sa ganitong pambihirang paraan ng pagkuha ng hurisdiksyon. Tinukoy niya ang dalawang susing kaso: ang Ker v. Illinois (mula pa noong 1800s) at ang United States v. Alvarez-Machain (isang kaso noong 1992 kaugnay ng pag-kidnap sa isang doktor mula sa Mexico) [08:29], [09:29].

Ayon sa mga desisyon na ito, ang paraan ng pagkuha ng hurisdiksyon sa pagkatao ng akusado, kahit pa sa pamamagitan ng kidnapping, ay hindi ipinagbabawal [08:59]. Ang mahalaga lamang daw ay mabigyan ng patas na paglilitis (fair trial) ang akusado [09:07].

“Makikita natin na 1800 pa lang, miski ang kidnapping ay pinagbabawal sa mga batas ng mga iba’t-ibang bansa, ayan ay hindi pinagbabawal ng hukuman ng America,” paliwanag ni Roque [09:14].

Idiniin niya pa na ang Extraordinary Rendition ay mas malala pa kaysa simpleng kidnapping. Matapos kang kidnapin, hindi ka agad dadalhin sa korte. Sa halip, maaari kang dalhin sa tinatawag na mga black site—mga lugar na walang batas—kung saan maaari kang i-torture at patayin, nang hindi man lang nakakarating sa hukuman [14:36].

Ikinumpara ni Roque ang doktrina ng US sa desisyon ng South African Constitutional Court, kung saan sinabi na “hindi mo pupwedeng ituwid ang pagkakamali sa paggagawa na naman ng isa na namang mali” [10:51]. Ngunit dahil nananaig ang US Supreme Court jurisprudence, ang pangamba ni Quiboloy sa pagkakadukot ng mga Amerikano ay isang tunay at legal na posibilidad [11:08]. Sa katunayan, tinukoy niya pa ang patakaran ng Amerika na shoot-to-kill laban sa mga umano’y terorista na ngayon ay nakabinbin sa US Supreme Court, na nagpapakita ng isang kultura ng extra-judicial operations [15:13].

Para kay Roque, ang mga pahayag ng Pangulong Marcos, na tila nagpapawalang-halaga sa takot na ito, ay nagpapakita lamang na hindi nag-aaral ang kanyang mga tagapayo o sadyang ini-iignore ang mga established jurisprudence na ito ng Amerika [16:29].

Ang Pag-uugnay sa CIA at Rappler: Isang Pulitikal na Oras

Ang pagtatanggol kay Pastor Quiboloy ay humantong din sa mga alegasyon ng malalim na politikal at internasyonal na sabwatan. Iginiit ni Roque na ang pagtugis ay manipestasyon ng local political operations and manipulation ng grupong Marcos-Romualdez, na ang layunin ay targetin ang mga Duterte [05:05]. Ngunit ang mas nakakagimbal ay ang diin niya na ang operasyon ay may kinalaman din sa Estados Unidos.

Ikinonekta ni Roque ang Rappler at ang mga ulat nito laban kay Quiboloy sa Central Intelligence Agency (CIA) ng Amerika. Aniya, ang Rappler ay isang “CIA operation” at hawak ng CIA [05:25]. Sinabi rin niya na ang National Endowment for Democracy (NED), na nagpopondo umano sa Rappler, ay isang front operations unit na ginagamit ng CIA para makialam (media infiltration) sa mga dayuhang gobyerno [05:37].

Ang layunin daw ng media infiltration na ito, ayon kay Roque, ay “to condition the public” na kung sakaling kuhanin si Pastor sa pamamagitan ng extraordinary rendition, ito ay justify dahil siya ay ipinipintang armado, high-end, at konektado sa tinatawag na “Quiboloy-Duterte criminal click” [05:59]. Sa madaling salita, ang kaso ay hindi lang laban sa isang akusado, kundi isang propaganda war na orkestrado para sirain ang isang alyadong pulitikal at bigyang-katwiran ang isang mapanganib na internasyonal na operasyon.

Pang-aabuso sa Kapangyarihan ng Kongreso at ang Due Process

Bukod sa banta ng rendition at ang mga pahayag ni BBM, inatake rin ni Atty. Roque ang pamamaraan ng Senado, na aniya ay nagpapakita ng abuse of power [12:58].

Tukoy ni Roque, ang pag-iimbestiga ng Kongreso, lalo na kung ang kaso ay dinidinig na sa hukuman o sa Ombudsman, ay labag sa mga desisyon ng Korte Suprema at lumalabag sa karapatan ni Pastor na marinig (due process) [13:07]. Binanggit niya ang Bengzon doctrine, na nagsasaad na kapag may kaso na sa hukuman, hindi na dapat makialam ang Kongreso dahil maaari itong makaapekto sa karapatan ng nasasakdal [13:15].

Higit pa rito, kinuwestiyon niya kung bakit nagpapatuloy ang pag-iisyu ng contempt order at arrest order ang Senado, gayong tapos na ang kanilang committee report [13:36]. Para kay Roque, ang pagpapatuloy nito ay malinaw na panunupil lang talaga ng karapatan [13:56]. Ikunonekta pa niya ito sa kaso ng SMNI, kung saan nagrekomenda ang Kongreso sa NTC na bawiin ang prangkisa—isang halimbawa umano ng panunupil sa karapatan ng mamamayan at ng media [13:59].

Konklusyon

Ang kaso ni Pastor Apollo Quiboloy ay lumaki na at naging isang malaking salamin ng pulitikal na tensyon at legal na pagsubok sa Pilipinas. Ito ay hindi na lang tungkol sa paghahanap sa isang fugitive, kundi tungkol sa pagtatanggol sa due process laban sa political motivation, at sa pagtindig sa pambansang soberanya laban sa chilling at dokumentadong jurisprudence ng dayuhang kapangyarihan.

Ang mapanghamong pahayag ni Pangulong Marcos Jr. ay lalong nagpatingkad sa pagkadismaya ng mga kritiko, na naniniwala na ang isang Filipino citizen, akusado man o hindi, ay may karapatan, at dapat protektahan ng estado. Sa dulo, ang tanong ay nananatili: ang pagtatago ba ni Quiboloy ay simpleng pag-iwas sa batas, o ito ay isang desperadong pagtatanggol sa sarili laban sa isang grand scheme na humahantong sa paglabag ng karapatang pantao at posibleng Extraordinary Rendition na sinusuportahan mismo ng batas ng Amerika? Ang kaso ay patuloy na magiging sentro ng diskusyon, at ang bawat pahayag ay tinitimbang, habang ang publiko ay umaasa na ang katotohanan at hustisya, sa huli, ay mananaig.

Full video: