ANG KUWENTONG TINAGO: Mayor Alice Guo, Umiyak sa Pag-amin sa Kasambahay na Ina, Iginigiit na Hindi Chinese Spy, at Handa nang Harapin ang Senado

Ang Bamban, Tarlac ay biglang naging sentro ng atensyon ng bansa matapos masangkot ang kanilang alkalde na si Mayor Alice Guo sa isang malaking iskandalo. Mula sa pagiging isang relatibong tahimik na bayan, ang Bamban ay naging pugad ng kontrobersiya tungkol sa isyu ng Philippine Offshore Gaming Operators (POGO), human trafficking, at higit sa lahat, ang misteryo ng pagkatao ng kanilang alkalde.

Sa gitna ng sunud-sunod na pagdinig sa Senado na naglantad ng mga hindi tugmang detalye tungkol sa kanyang pinagmulan, isang emosyonal na panayam ang nagbigay-daan kay Mayor Guo upang ibahagi ang buong kuwento—isang kuwentong puno ng sakit, pagtatago, at matinding pagmamahal sa bansang Pilipinas na kanyang piniling yakapin.

Sa isang serye ng nakakagulat na rebelasyon, nagbigay-linaw si Mayor Guo sa mga isyu na bumabagabag sa publiko: ang kanyang pagkamamamayan, ang kanyang koneksyon sa mga kumpanya ng POGO, at ang kanyang umano’y marangyang pamumuhay. Ang kanyang mga pahayag ay hindi lamang nag-iwan ng malalim na katanungan, kundi nagpakita rin ng isang aspeto ng kanyang buhay na tinangka niyang itago sa loob ng mahabang panahon.

Ang Lihim na Matagal Nang Tinago: Ang Ina na Dati’y Kasambahay

Ang pinakamatindi at pinaka-emosyonal na bahagi ng rebelasyon ni Mayor Guo ay umiikot sa kanyang pagkamamamayan. Mariin niyang iginiit na siya ay isang tunay na Pilipino at nag-iisa lamang ang kanyang Philippine passport. Ang katanungan, gayunpaman, ay bumaling sa pagkakakilanlan ng kanyang mga magulang.

Ayon kay Mayor Guo, ang kanyang biological mother ay isang Filipina, habang ang kanyang ama ay isang Chinese passport holder [12:03], [07:59]. Ang masalimuot na bahagi ay ang kanyang pag-amin na lumaki siyang hindi kasama ang kanyang ina [03:07]. At ang detalye na nagdulot ng matinding pagkabigla ay ang paglalahad na ang kanyang ina ay dating kasambahay ng unang asawa ng kanyang ama [03:16], [03:25].

Nalaman lamang niya ang katotohanang ito sa edad na 12 o 14, direkta mula sa kanyang ama [04:18]. “Hindi po kaya Ma’am Karen, medyo para sa akin po masyado po siyang private po para sa akin po. Hindi ko po siya kayang sabihin po sa tao na iniwanan po ako ng sarili ko pong ina” [03:45], ang kanyang emosyonal na paliwanag kung bakit hindi niya ito agad isiniwalat sa Senado.

Idinepensa ni Guo ang kanyang tila pagiging blanko sa harap ng mga senador, na sinabing: “Masyado po ako nablangko, hindi po ako taga Maynila, ako po ay taga-probinsya, hindi po ako sanay at hindi rin, Natatakot po ako” [05:24]. Dagdag pa niya, ayaw niyang ma-“judge” ang kanyang ama at ang kanyang sarili, na baka tawagin siyang “product lang po ako” [08:08]. Ang pribadong buhay na ito ay matindi niyang ipinagtanggol, ngunit ang pagtatago nito ang lalong nagpalala sa hinala ng publiko.

Ang Paglaki sa Farm at Ang Pagpili sa Pagka-Pinoy

Ang kuwento ng kanyang pagkabata ay nagbigay ng malaking pagtataka sa mga mambabatas, lalo na tungkol sa kakulangan ng pormal na school record. Nagbahagi si Mayor Guo na lumaki siya sa isang farm [09:21], kung saan siya ay homeschooled o tinuruan sa bahay ng mga tutorial teachers [10:08], [13:31]. Sa halip na mag-aral sa pormal na paaralan, natuto siyang magtrabaho sa pigery ng kanilang pamilya simula edad 14, kung saan natuto siyang magpaligo, magpaanak, at mag-inject ng baboy [10:20], [10:27].

Ang pigery ang naging pundasyon ng kanyang pagiging negosyante, kung saan nakilala niya ang mga supplier at mga buyer sa Tarlac, na aniya’y makapagpapatunay sa kanyang presensya sa bayan bago pa man siya tumakbo sa pulitika [15:14], [15:46].

May malaking pagsubok sa pagkakakilanlan noong siya ay binigyan ng pagpipilian ng kanyang ama: ang maging Chinese citizen o Filipino [06:59]. Ayon kay Guo, mas gusto ng kanyang ama na maging Chinese siya, para magkaroon siya ng kasama pag-uwi nito sa China [07:07]. Ngunit mariin niyang pinili ang pagiging Pilipino [07:34]. “Ako po ay isang Pinoy, lumaki po ako sa Pilipinas, Alam ko po ako ay isang Filipino,” ang kanyang pagdidiin [07:40]. Sa edad na 17 o 19, nakuha niya ang kanyang Philippine passport [12:38].

Ang pag-iwan ng kanyang ina, at ngayon ang banta ng deportasyon, ay nagdulot ng matinding takot sa kanya. “Yung sarili kong ina iniwanan ako, ngayon yung sarili kong bansa tatalikuran na ako, ide-deport po ako? Saan po ako ide-deport?” ang kanyang tanong, na nagpapahiwatig ng kanyang kawalang-katiyakan at sakit [08:49], [10:56].

Ang Misteryo ng POGO at ang Kontrobersiyal na Lupa

Ang POGO hub na Zun Yuan Technology ang pinagmulan ng lahat. Ang lokasyon ng operasyong ito sa Bamban ay isang 7-ektaryang lupain na dating pagmamay-ari ng kanyang kumpanya (Bafu) [19:48]. Kinumpirma ni Mayor Guo na nabili niya ang lupa noong 2018 sa halagang ₱700 kada metro kuwadrado [20:06].

Ang kanyang koneksiyon sa POGO ay nagsimula nang ipakilala niya ang mga Chinese partners na kakilala niya sa negosyo ng pagbebenta ng karne ng baboy [20:27], [20:41]. Sa kanyang salaysay, inalok niya sa mga investors na ilipat ang kanilang negosyo (na mixed-use development kasama ang commercial, mall, at residential [21:20]) sa kanyang lupa sa Bamban [20:51].

Gayunpaman, ang naging masusing usapin ay ang Letter of No Objection (LONO) na kinuha para sa Hong Sheng Gaming Technology noong 2020/2021 [17:58]. Iginigiit niya na hindi siya humingi ng permit o license to operate [19:31], at ang kanyang papel ay ang mag-introduce lamang kay Hong Sheng sa dating alkalde (Mayor John Feliciano) upang makakuha ng LONO [23:41], [21:53].

Ngunit ang resolusyon ng Sangguniang Bayan (Resolution No. 185) ay nagpapakita na ang aplikasyon para sa franchise, license, permit ay ginawa gamit ang kanyang pangalan [22:37], isang discrepancy na patuloy na binibigyang-diin ng mga kritiko.

Bago pa man siya tumakbo bilang alkalde, ipinagbili na niya ang kanyang share sa Bafu (may-ari ng lupa) kay Jack Uy, na aniya’y isa ring Filipino citizen [24:16], [25:11], [25:32]. Ayon sa kanya, nais na niyang mag-divest o magbenta ng kanyang parte bago pumasok sa public office [24:50].

Dahil sa sunud-sunod na pag-raid noong 2023 at 2024 na naglantad ng mga isyu ng human trafficking at cyber attacks, inihayag ni Mayor Guo ang kanyang matibay na paninindigan: “Now I’m against now, as long as Ako po yung mayor I will no longer allow I will No I will no longer allow any POGO operation in my town” [28:51].

Ang McLaren at ang Chopper: Marangyang Buhay na Taliwas sa Kanyang Simpleng Kuwento

Ang paglabas ng mga larawan ng isang mamahaling McLaren na nagkakahalaga ng ₱13 milyon at ang pagmamay-ari ng isang chopper ay lalong nagpabigat sa hinala ng publiko tungkol sa pinagmulan ng kanyang yaman [34:13], [35:15].

Diretsahan niyang pinabulaanan ang pag-aari ng McLaren, na aniya’y isa lamang show car na hiniram sa kaibigan at in-entry sa isang car show sa Concepcion, Tarlac. “I don’t own the McLaren, wala kang ganitong kotse” [34:57], ang kanyang mariing pagtanggi.

Gayunpaman, kinumpirma niya ang pag-aari ng isang chopper noong 2019 [35:15]. Paliwanag niya, ito ay bahagi ng kanyang air taxi na ideya para sa negosyo. Ngunit dahil hindi naging matagumpay ang operasyon, ibinenta niya ito ngayong taon [36:01].

Sa kabila ng mga ari-ariang ito, iginiit niya na siya ay isang “simpleng mamamayan” [33:53] at hanggang ngayon ay nakatira pa rin siya sa farm [36:38]. Taliwas din sa akusasyon na hindi siya pumapasok sa opisina, iginiit niyang nag-o-off-site siya at dumidiretso sa mga barangay upang makasalamuha ang kanyang mga constituents [37:08], at nagtatago siya sa mga reporter dahil hindi pa siya handang magsalita [37:25].

Pagpapatuloy sa Serbisyo at Matinding Pag-asa

Sa kabila ng matitinding kontrobersiya at pagdududa, naninindigan si Mayor Guo na hindi siya magre-resign at magpapatuloy siyang maglingkod sa kanyang bayan [37:51]. Mas lalo pa siyang naging emosyonal nang banggitin niya ang kanyang mga constituents sa Bamban na nagpapadala sa kanya ng mensaheng: “Mayora, Ma’am, mahal ka namin. Huwag niyo po kami iwanan…” [38:09].

Dahil sa suportang ito, lalo pa niyang ipinahayag ang kanyang balak na tumakbo muli sa pagka-alkalde sa 2025 [38:33].

Sa huli, ang pinakamatindi niyang mensahe ay ang pagtanggi sa label na “Chinese spy” o “asset” ng ibang bansa. “Hindi po ako spy, Ako po ay isang Filipino. Mahal ko po ang sarili ko pong bansa” [41:11], ang kanyang pagtatapos.

Ang kuwento ni Mayor Alice Guo ay hindi lamang isang isyu ng POGO at pulitika; ito ay isang salaysay tungkol sa identity, privilege, at survival. Habang naghihintay ang bansa sa susunod na pagdinig, ang kanyang emosyonal na plea ay nagbigay ng bagong anggulo sa kontrobersiya—isang kuwento na tiyak na magbubunsod ng mas matindi at mas emosyonal na diskusyon sa buong Pilipinas. Ang kanyang pag-asa, sa gitna ng unos, ay manatili at maging ganap na tanggap ng bansang kanyang pinili.

Full video: