ANG KASUMPANG-SUMPA NG MGA NAGLARO NG DIYOS: Mula sa Pag-angkin ng Pagka-Immortalidad Hanggang sa Kalunos-lunos na Pagbagsak, Pag-aresto, at Kamatayan

Sa isang mundong puno ng kawalan ng katiyakan at patuloy na naghahanap ng kahulugan, ang pananampalataya ay nagiging isang sandigan ng pag-asa. Ngunit habang tumatagal, lumalabas din ang mga indibidwal na nag-aangkin na sila ang mismong pinagmulan ng paniniwalang ito—ang muling pagkakatawang-tao ng Diyos o ni Hesukristo, o ang tinatawag nilang “appointed Son of God.” Sila ay nagtayo ng mga dambana, nagtipon ng milyun-milyong tagasunod, at ipinangako ang kaligtasan. Subalit, sa likod ng mga pangakong ito at mga pag-aangkin ng pagka-Diyos, nagkukubli ang isang madilim at nakakabiglang katotohanan: ang kahindik-hindik na pagbagsak, pag-aresto, at maging ang kamatayan na sumalubong sa mga taong naglaro ng pagiging Makapangyarihan.

Ang mga kuwento ng mga indibidwal na ito ay nagsisilbing matinding babala sa kapangyarihan ng pananampalataya at sa madaling pagkahumaling ng tao sa charisma. Sa huling pagsusuri, ang kanilang paglalakbay mula sa kulto hanggang sa kontrobersiya ay nagpapakita na gaano man katindi ang pag-aangkin ng isang tao, ang batas ng tao at ang simpleng mortal na kapalaran ay hindi mapipigilan.

Ang Hesus ng Siberia: Sergey Torop (Vissarion)

Nagsimula ang lahat sa liblib at malamig na kagubatan ng Siberia, kung saan matatagpuan ang isang komunidad na nag-aakalang natagpuan na nila ang kanilang Tagapagligtas. Si Sergey Torop, na kilala rin sa pangalang Vissarion, ay nagpakilala sa publiko noong Agosto 18, 1991, sa edad na 29, bilang ang muling pagkakatawang-tao ni Hesukristo [00:57]. Kilala siya bilang si Visar, na nagbibigay-buhay, na nagtatag ng tinatawag na Church of the Last Testament [00:41].

Ang epekto ng kanyang pag-aangkin ay kagyat at matindi. Libo-libong pamilya ang umalis sa kanilang mga tahanan, tinalikuran ang modernong pamumuhay, at lumipat sa komunidad ni Vissarion sa taiga ng Siberia, na naniniwalang siya ay gumagawa ng himala [01:11]. Umabot sa sampung libo ang kanyang mga tagasunod sa buong mundo, patunay ng kapangyarihan ng kanyang karisma. Sa loob ng halos tatlong dekada, namuhay si Vissarion at ang kanyang mga tagasunod sa loob ng kanilang sariling mundo, na may sariling mga batas at panuntunan.

Ngunit ang kasaysayan ng mga self-proclaimed na diyos ay madalas na nagtatapos sa kapahamakan. Noong Setyembre 22, 2020, biglang sinalakay ng mga awtoridad ng Russia ang kanyang komunidad [01:17]. Si Sergey Torop, ang sinasabing nagbibigay-buhay, ay dinakip ng FSB at ng Russian Police dahil sa mga kasong pagpapatakbo ng isang iligal na organisasyong pangrelihiyon, pisikal na pinsala, at pangingikil o extortion [01:25]. Ang taong nagturo ng buhay na pananampalataya ay dinala sa NovoSibirsk Central District Court, kasama ang dalawa niyang aids [01:33]. Ang pagbagsak niya ay simbolo ng pagdurog sa isang cult na nag-akalang ang kanilang pinuno ay nasa itaas ng batas.

Ang Hari ng mga Hudyo sa Brazil: Álvaro Theiss (Inri Cristo)

Sa isang maliit na bayan sa Brazil, may isa ring indibidwal na nag-angkin ng hindi pangkaraniwang titulo. Siya ay si Álvaro Theiss, na mas kilala bilang Inri Cristo [02:05]. Ang pangalang Inri ay hango sa INRI (Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum) o “Jesus the Nazarene, King of the Jews,” ang nakasulat sa krus ni Hesus [02:19].

Noong 1969, sa edad na 21, isinapubliko ni Theiss ang kanyang pag-aangkin na siya ang muling pagkakatawang-tao ni Hesus. Hindi lang ‘yan, ipinakilala pa niya ang sarili bilang ang Diyos Ama—ang Diyos ni Abraham, Diyos ni Isaac, at Diyos ni Jacob [02:33]. Agad siyang nagtatag ng sarili niyang simbahan, ang Suprema Ordem Universal da Santíssima Trindade (S.O.U.S.T.) o Supreme Universal Order of the Holy Trinity [02:40]. Sa edad na 76 ngayon, mayroon pa rin siyang daang-daang tagasunod, karamihan ay mga babae, na nakatira sa compound ng simbahan [02:48].

Ngunit ang buhay ng sinasabing Diyos na ito ay hindi mapayapa. Si Inri Cristo ay nakulong ng apat na pung beses dahil sa kanyang mga pahayag at sa hindi pangkaraniwang paraan ng kanyang pananamit—isang malaking pagbabalikwas sa imahe ng kaluwalhatian na inaangkin niya [02:56]. Maraming nagsasabi na may problema siya sa pag-iisip [03:02], subalit patuloy pa rin ang kanyang mga tagasunod na sumasamba sa kanya. Ang kanyang kuwento ay nagpapakita ng labanan sa pagitan ng matinding paniniwala at ng pampublikong pagtataka, na laging nakatapos sa loob ng bilangguan o sa ospital, hindi sa isang trono.

Ang Trahedya ng ‘Jesus Mind’: José Luis de Jesús Miranda

Ang sumunod sa listahan ay isang Puerto Rican na nagdala ng kanyang doktrina sa iba’t ibang panig ng mundo. Si José Luis de Jesús Miranda ay nag-angkin na siya ang pangalawang pagdating ni Hesukristo [03:19]. Itinatag niya ang kanyang ministeryo noong 1988, pinangalanan itong Ministerio Creciendo en Gracia o Growing in Grace [03:28].

Nagsimula ang kanyang pag-aangkin sa pagiging Reincarnation ni Apostol Pablo [03:36]. Ngunit noong 2005, itinaas niya ang ante at iginiit na siya talaga si Hesus, tinawag pa ang sarili na Jesus Mind [03:43]. Tulad ng ibang mga kulto, nagtagumpay si Miranda na magtipon ng maraming tagasunod sa loob ng ilang taon.

Subalit, ang kanyang paglalakbay ay nagtapos sa isang mapait na paalala ng kanyang pagka-mortal. Noong Nobyembre 17, 2013, si José Luis de Jesús Miranda ay binawian ng buhay dahil sa liver cirrhosis sa edad na 67 [03:52]. Ang Jesus Mind ay hindi nagawang gamutin ang kanyang sariling sakit. Pagkatapos ng kanyang kamatayan, ang kaniyang malaking samahan ay nagkawatak-watak, na nagpapakita na ang pag-asa ng mga miyembro ay nakasalalay lamang sa pisikal na presensya ng kanilang pinuno, hindi sa isang walang-hanggang doktrina.

Ang Itinakdang Anak ng Diyos at ang Owner of the Universe: Pastor Apollo C. Quiboloy

Hindi nagpahuli ang ating sariling kababayan sa Pilipinas. Si Pastor Apollo C. Quiboloy, ang tagapagtatag ng Kingdom of Jesus Christ (KJC) [04:27], ay nagpakilalang Appointed Son of God at, lalo pang nakakabigla, ang Owner of the Universe [04:09]. Itinatag niya ang KJC noong 1985 at ipinanganak noong Abril 25, 1950, na ngayon ay 74 anyos [04:16].

Ayon sa isang ulat ng BBC, umabot na sa pitong milyong miyembro ang KJC sa buong mundo, higit na mas marami kaysa ibang nagpakilalang Diyos [04:34]. Ang kanyang mga pahayag ay talagang mapangahas. Iginigiit niya na siya ang may-ari ng mundo [04:42], at walang sinuman ang makakarating sa langit kung hindi dadaan sa kanya [04:48]. Ipinagmalaki pa niya na siya ay “now the owner of the earth. I am now the honor of the world” [04:57]. Kabilang sa mga pinaka-kontrobersyal na pag-aangkin niya ay ang pagtigil umano niya sa lindol sa Mindanao [05:07], isang bagay na sinasabi niyang dapat ipagpasalamat ng lahat sa kanya.

Ang kapangyarihan ni Quiboloy ay hindi lang espiritwal; ito rin ay nakikita sa kanyang napakalaking yaman. Kabilang sa kanyang mga ari-arian ang prestihiyosong Jose Maria College sa Davao (itinatag noong 2000), ang Swara Sug Network Corporation na nagmamay-ari ng Sunshine Media Network International (SMNI), mga mansyon sa labas ng bansa, at sariling sasakyang panghimpapawid [05:58]. Ang kanyang impluwensya ay napakalaki, na nag-ugat sa pulitika, negosyo, at media.

Subalit, ang kasikatan ni Quiboloy ay lalo lamang nagbigay-daan sa kanyang napakalaking pagbagsak. Siya ay nahaharap sa napakaraming kaso hindi lamang sa Pilipinas, kundi pati na rin sa Estados Unidos [05:22]. Kabilang sa mga kasong ito ay ang child abuse at human trafficking [05:28]. Sa US, nahaharap siya sa mas matitinding kaso tulad ng conspiracy to engage in trafficking by force, fraud, coon, sex trafficking of children, at cash smuggling [05:35]. Ang mga kasong ito ay naglalagay ng malaking mantsa sa kanyang pagkatao, na sumasalungat sa kanyang imahe bilang isang banal na ‘Anak ng Diyos.’

Ang kalunos-lunos na katapusan ng kanyang paghahari ay dumating nang halos tatlong linggong hinahalughog ng mga awtoridad ang KJC compound sa Davao City para arestuhin siya [05:45]. Ang pastor na may patong na 1 milyong piso ay nasukol at tuluyan nang sumuko sa mga otoridad [05:52]. Ang kuwento ni Quiboloy ay nagpapakita na gaano man ka-impluwensyal ang isang tao, ang batas, lalo na ang batas na nagpoprotekta sa mga bata at biktima ng pang-aabuso, ay mas matimbang kaysa sa pag-aangkin ng pagiging Owner of the Universe. Ang kaniyang pagbagsak ay nagbigay ng isang matinding twist sa naratibo ng isang cult leader—mula sa sinasamba, hanggang sa naging pugante, at sa huli, sumuko sa kamay ng hustisya.

Ang Walang Katapusang Aral

Ang mga kuwento nina Sergey Torop, Inri Cristo, José Luis de Jesús Miranda, at Apollo C. Quiboloy ay nag-aalok ng isang malinaw at nakababahalang tema. Ang mga indibidwal na ito ay gumamit ng relihiyon at pananampalataya upang magtipon ng kapangyarihan, kayamanan, at tapat na pagsunod. Ngunit sa huli, bawat isa sa kanila ay hinarap ang katotohanan ng kanilang pagka-mortal.

Si Vissarion, ang ‘Hesus ng Siberia,’ ay dinakip dahil sa extortion. Si Inri Cristo, ang ‘Hari ng mga Hudyo,’ ay nakulong ng maraming beses dahil sa public disturbance. Si Miranda, ang Jesus Mind, ay binawian ng buhay ng sakit sa atay. At si Quiboloy, ang ‘Anak ng Diyos’ na mayaman, ay nasukol ng batas ng tao dahil sa mga kaso ng pang-aabuso at trafficking.

Ang tanging ‘sumpa’ na dumating sa kanila ay hindi mula sa isang nagngingitngit na Diyos sa langit, kundi mula sa mga konsekwensya ng kanilang sariling mga aksyon, at sa pag-iral ng batas ng tao na mas matibay kaysa sa pinakamalaking pag-aangkin ng pagka-Diyos. Ito ay isang paalala na ang tunay na pananampalataya ay nakaugat sa kababaang-loob at serbisyo, hindi sa maluhong pag-angkin at pag-abuso sa kapangyarihan. Ang kanilang kuwento ay nagbibigay-daan sa isang napapanahong at masakit na diskusyon: Kailan ba nagiging krimen ang pananampalataya, at kailan nagiging isang mortal na kasawian ang pag-aangkin ng pagka-Diyos? Ang sagot ay matatagpuan sa mga korte, sa mga kulungan, at sa mga sementeryo na kanilang pinuntahan.

Full video: