Sa mundo ng negosyo, kung saan ang mga salita ay kasing bilis ng mga balita, isang binata ang patuloy na nagpapamalas ng kakaibang tapang, diskarte, at pananaw na taliwas sa nakasanayan. Si Josh Mojica, ang pangalang kaakibat ng sikat na ‘Kangkong Chips’, ay muling humarap sa publiko, hindi para ipagmalaki ang yaman, kundi para harapin ang pinakamaiinit na kontrobersiya na bumabalot sa kanyang mabilis na pag-angat.

Sa eksklusibong panayam ni Julius Babao, matapos ang tatlong taon mula nang una siyang makilala bilang isang 18-anyos na milyonaryo, ipinakita ni Mojica ang isang imperyo ng pagnenegosyo na lumaki, lumawak, at nag-ugat nang malalim sa industriya. Ngunit ang pinakamahalagang bahagi ng kanyang pagbabalik ay ang kanyang prangkang pagtugon sa mga paratang na nagtatangkang sirain ang kanyang kredibilidad: Ang isyu ng umano’y pagiging ‘bilyonaryo’ at ang sapin-saping haka-haka ng money laundering.

Ang Katotohanan sa Bilyonaryo at ang Hamon ng BIR

Unang-una sa mga tanong ang mainit na usapin ng pagiging ‘bilyonaryo’ ni Josh. Sa harap ng kamera, malinaw siyang nagpaliwanag [00:07]. “Hindi po ako ‘yun, actually. Hindi po account ko ‘yun. It was a fan page… I shared it online because I was inspired in the comment section.” Idiniin niya na hindi siya ang nagdeklara ng ganoong kalaking titulo. Sa kasalukuyan, inamin niya na malayong-malayo pa siya sa pagiging isang bilyonaryo, ngunit siya ay isang matagal nang milyonaryo [21:19].

Mas nagbigay-bigat sa isyu ang panawagan ni dating Commissioner Rowena Guanzon sa Bureau of Internal Revenue (BIR) na imbestigahan ang kanyang financial records. Tugon ni Mojica, “I’m doing this business very diligently… sumusunod po kami sa patakaran, and I also pay my dues and taxes [20:58].” Sa loob ng ilang taon ng pag-asenso, hindi pa raw siya binisita ng BIR at wala namang negatibong epekto ito sa takbo ng kanyang negosyo [21:06]. Sa halip na magalit, ginamit niya ang pagkakataon para ipaliwanag ang tunay na pinagmulan ng kanyang tagumpay.

Ang kanyang depensa laban sa paratang na money laundering ay matindi at direkta [05:31:00]. “They say money laundering when they see a young man having this kind of money they don’t understand… but purely the truth is it’s all hard work. Lahat ‘yan sipag.” Hindi siya tamad; siya ay mayroong dedikasyon. Ang kanyang tagumpay ay nag-ugat sa isang simpleng ideya, ang kangkong, at hindi niya kailangang magtago ng pera dahil naniniwala siyang ang pagyaman ay bunga ng masipag na paggawa at hindi ng iligal na aktibidad.

Ang Paglago ng KCL Empire: Mula Sticker Hanggang Global Pouch

Ang pagbisita sa ‘Factory 2’ ni Josh sa Mendez, Cavite, ay nagpakita ng malaking leap sa kanyang negosyo. Ito ay apat na beses na mas malaki kaysa sa nauna [02:05]. Mula sa mga sachet na may sticker lamang [05:06], ngayon ay lumabas na ang pillow pouch na may walong (8) iba’t ibang lasa, kabilang ang Chocolate at Cheesy Sour Cream. Ang produksyon ay umabot na sa 10,000 hanggang 15,000 packs sa bawat day-shift [05:42].

Nagpakita rin si Mojica ng makabagong sistema sa loob ng pabrika, kabilang ang conveyor machine na siya mismo ang nagdisenyo [13:42]. Ang inobasyon na ito ay nakatulong para mapabilis ang pagluto sa loob lamang ng isang minuto [14:26]. Kahit may mga makina, pinapanatili pa rin nila ang manual na proseso sa pagbalat ng dahon mula sa tangkay at sa pag-flour, na nagpapakita ng dedikasyon sa kalidad at pagbibigay-hanapbuhay [11:32].

Ang pinakamalaking tagumpay ng Kangkong Chips ay ang pagkakaroon nito sa mga higanteng supermarket sa buong bansa, tulad ng SM, Robinsons, Hypermarkets, at Gaisano [21:30]. Ang susunod na target? Pure Gold, SNR, Landers, at 7-Eleven. Ayon kay Josh, ang pangarap niya noong una silang nag-usap ay nagkatotoo dahil sa “power of words” at ang “law of attraction” [24:12]. Ang malaking pasok sa SM Supermarkets ay nangyari nang sila mismo ang kumontak kay Josh at i-waive pa ang listing fee dahil sa potensyal ng kanyang marketing contribution [24:36].

Ang Lihim na Armas sa Pananalapi: Ang Diskarte ng Isang Ina

Isang nakakabiglang rebelasyon ang ibinahagi ni Josh Babao [18:41]. Sa kabila ng kanyang mindset at galing sa pagnenegosyo, inamin niyang ang sikreto sa wastong pamamahala ng pinansyal ng kumpanya ay ang kanyang ina, si Mommy Christine.

“Most of the money po na pumapasok sa company, I let my mom decide na,” pag-amin ni Mojica [18:41].

Ang papel ng kanyang ina ay mahalaga. Habang si Josh ang decision maker sa mga strategic investments, si Mommy Christine ang may hawak ng aktwal na salapi at nagma-manage nito. Ang tanging rason daw kung bakit niya ito ginagawa ay dahil siya ay “magaan sa pera” at hindi siya naghahangad na ang lahat ay mapunta sa kanya [19:40]. Ang buong negosyo ay nananatiling 100% family-owned—walang investors at walang debt [17:50], isang pambihirang feat para sa isang negosyong may ganoong kalaking growth.

Hindi lang sa Kangkong Chips umiikot ang kanyang mundo. Ipinakita ni Josh ang kanyang magarang opisina sa Bonifacio Global City (BGC) [26:51], kung saan tumatakbo ang tatlo niyang negosyo: KCO, Sosha (systems development, kasama ang 30+ na empleyadong karamihan ay bata pa), at ARP Digital Marketing (marketing agency) [30:47].

Ang Aral ng Strikta’t Inang Nagturo ng Disiplina

Ang tagumpay ni Josh ay hindi nagmula sa luho. Sa katunayan, ibinalik ni Mojica ang kamera sa kanyang pinagmulan—isang maliit at tagpi-tagping tirahan na minsan ay inilarawan niyang parang “kulungan ng hayop” [33:40]. Dito siya lumaki kasama ang kanyang pamilya, isang bahay na gawa sa sawali at kahoy. Sa kabila ng matinding kahirapan, ang lugar na iyon ay nagsisilbing paalala ng kanyang pinanggalingan, na hindi niya kailanman inalis sa kanyang puso [34:25].

Ang kanyang karanasan sa paggawa ng libro ay emosyonal [34:37], lalo na sa pagtalakay sa masalimuot na relasyon nila ng kanyang single mother [36:16]. Ang kanyang ina, aniya, ay strict dahil ibinuhos niya rito ang kanyang frustrations at dreams bilang isang inang gumagawa rin ng trabaho ng pagiging ama [36:23]. Sa kabila ng matinding pagdidisiplina, kailanman daw ay hindi siya nagrebelde. “Tinanggap ko po lahat ‘yun. Ginawa ko po ‘yung fuel for me to work hard and have the freedom,” pag-amin niya [37:32].

Ngayon, very good ang relasyon nilang mag-ina [38:08]. Inamin niyang malaki ang naitulong ng pagiging strikto ng kanyang ina [38:20].

Ang Matinding Mensahe sa Gen Z: ‘Hindi Niyo Priority ang Happiness’

Mula sa kanyang mga karanasan, nagbigay si Josh Mojica ng isang kontrobersyal at hard-hitting na mensahe sa kanyang henerasyon, ang Gen Z.

“Tingin ko ngayon puro soft na, parang soysy na ‘yung mga… bata ngayon,” aniya [38:51].

Naniniwala siyang mas maganda kung mararanasan ng kabataan, lalo na ng mga lalaki, ang matinding paghihirap (hardships) dahil ito ang bumubuo sa kanilang karakter [39:18]. Ang kanyang take sa too much freedom na nararanasan ng Gen Z ay nakakabahala [39:40]. Sabi niya, “Karamihan sa kabataan kampante, tamad, batugan, hindi na nagsisipag. Wala na silang ginawa kundi mag-cellphone, mag-Tiktok… Hindi na nag-iisip tungkol sa future anymore [40:09].”

Ang pinakamabigat na payo niya ay ito: “Hindi mo priority ang happiness. Hindi mo priority na i-enjoy ‘yang kabataan mo [41:33].” Taliwas sa nakasanayang payo ng mga magulang, idiniin niya na ngayon ang perpektong panahon para magtrabaho nang husto, magpalakas ng skill set, mag-aral, at mag-ipon [42:05].

“Kung hindi naman ganon kaganda ang buhay, pati parents mo naman hindi din nag-e-enjoy, ba’t mo ie-enjoyin ‘yung kabataan mo?” patuloy niya [41:52].

Ang Pinakamalalim na ‘Bakit’ (The Why)

Ngunit sa likod ng lahat ng yaman, kontrobersiya, at matinding payo, may isang napakalalim at nakaka-antig na dahilan kung bakit nagtatrabaho si Josh nang husto, at ito ang pinakamahalagang revelation sa panayam.

“Ayokong may mamatay sa pamilya dahil sa sakit,” [48:50] pag-amin ni Josh, na lalong nagpalalim sa kanyang purpose.

Ang matinding sakit na naramdaman niya noong nawalan siya ng lolo ang nagtulak sa kanya na magsimula [49:10]. Ang takot na mauwi sa trahedya dahil sa kakulangan sa pondo ang nagbigay-lakas sa kanya. Ang why niya ay hindi tungkol sa kangkong o chips, kundi sa pag-iwas sa sakit at pagtiyak na ang kanyang pamilya ay may proteksyon at maayos na buhay [48:50].

Ito ang dahilan kung bakit niya sinabing [49:23], “Kahit pagbentahin mo ako ng bato para lang mabuhay ang pamilya ko, ibebenta ko ‘yan.”

Pananaw sa Pananampalataya at Pagbangon sa Kabiguan

Sa huli, ipinahayag din ni Josh ang kanyang matibay na pananampalataya. Siya ay isang practicing Catholic at naniniwala siya na ang lahat ng biyaya ay nagmula sa Diyos [45:51]. Sa kanyang pananaw, ang negosyo ay hindi lang tungkol sa paggawa ng pera, kundi sa pagtulong [46:28]—sa pag-e-employ ng mga tao at pagtulong sa mga relief operations.

Para sa kanya, ang failure ay hindi kabaliktaran ng tagumpay [49:51]. Ang kabaliktaran ng tagumpay ay fear o takot. Ang kabiguan ay bahagi ng proseso, at kung ikaw ay nabigo nang maraming beses, nangangahulugan lang na malapit ka na sa milyonaryo o bilyonaryo [50:07]. Ang pinakamahalaga sa lahat: do not quit [50:05].

Sa edad na 21, nagbigay si Josh Mojica ng isang masterclass sa pagnenegosyo, mindset, at family duty. Ang kanyang kuwento ay isang testamento na ang pinakamalaking yaman ay hindi sa dami ng pera kundi sa lalim ng purpose at sa tibay ng koneksyon sa pamilya at Diyos. Ang kanyang Kangkong Chips ay hindi lamang snack, ito ay isang simbolo ng pagbangon mula sa kahirapan, na pinatibay ng disiplina, pananaw, at ang matinding pagmamahal sa pamilya. Walang partner na pulitiko o malaking negosyante; tanging purong kasipagan, pananampalataya, at isang vision na nagmula sa pinakamatinding takot ng isang anak.