Sa mundo ng showbiz, madalas nating makita ang mga engrandeng pagdiriwang at mga planadong kaganapan. Ngunit minsan, ang pinakamagandang kwento ay ang mga hindi inaasahan—ang mga sandaling tila iginuhit ng tadhana at puno ng milagro. Ganito ang naging karanasan ng aktres na si Coleen Garcia sa pagsilang ng kanyang ikalawang anak nila ni Billy Crawford na si Baby Austin noong ika-17 ng Agosto.

Ang panganganak ay isang proseso na karaniwang kinapapalooban ng mahabang oras ng paghihirap, pag-aalala, at masusing paghahanda ng mga medikal na eksperto. Para kay Coleen, ang kanyang unang karanasan sa panganganak ay itinuturing niyang medyo “traumatizing.” Dahil dito, mas pinaghandaan niya ang pagdating ni Baby Austin. Mayroon siyang mga techniques na pinag-aralan, mga gamit na inihanda, at isang matibay na plano: isang payapang water birth sa St. Luke’s Medical Center, katulad ng kanyang unang panganganak ngunit sa mas kontroladong kapaligiran.

Ngunit gaya ng madalas mangyari sa buhay, ang plano ng tao ay minsan ay nahihigitan ng isang mas dakilang plano.

Dumating si Coleen sa ospital habang nasa “active labor.” Sa kabila ng sunod-sunod na contractions, kapansin-pansin ang pagiging kalmado ng aktres. Nakakalakad pa siya, nakakapaglibang, at tila hindi nararamdaman ang tindi ng sakit na karaniwang dala ng panganganak. Nang suriin siya ng mga doktor, laking gulat ng lahat dahil nasa 3 cm pa lamang ang kanyang opening at hindi pa pumuputok ang kanyang panumbigan. Inakala ng lahat na malayo pa ang itatagal bago lumabas ang sanggol.

Subalit pagkalipas lamang ng ilang oras, biglang nagbago ang ihip ng hangin. Ang dati’y kalmadong pakiramdam ay napalitan ng matinding urge na i-push ang sanggol. Sa bilis ng pangyayari, dinala agad si Coleen sa delivery room. Ngunit bago pa man siya makasampa sa kama mula sa kanyang wheelchair, naramdaman na niya ang paglabas ng ulo ng kanyang anak.

“The baby is coming,” ang tanging nasabi ni Coleen. Isang mabilis na tingin ng kanyang ina ang nagkumpirma sa katotohanan—nariyan na si Baby Austin. Sa loob lamang ng dalawang minuto at dalawang beses na pag-iri habang nakatayo sa iisang pwesto, ligtas na naisilang ang sanggol.

Ang mas nakakamangha sa lahat, ang ina ni Coleen ang mismong nakasalo sa kanyang apo. Wala nang oras para sa mga doktor na mag-assist o para isagawa ang mga planadong water birth procedures. Walang patay na ilaw, walang background music, at walang water tub. Ang tanging naroon ay ang hilaw na emosyon ng pagkagulat at kagalakan.

Isang bihirang phenomena rin ang naganap dahil si Baby Austin ay isinilang na “en caul.” Ibig sabihin, lumabas siya habang nasa loob pa ng kanyang amniotic sac. Sa maraming kultura, ang ganitong uri ng pagsilang ay itinuturing na simbolo ng swerte at espesyal na proteksyon para sa bata. Para kay Coleen, ito ay isang malinaw na tanda ng presensya ng Panginoon sa gitna ng lahat ng kaguluhan.

Sa halip na kaba o trauma, tawa at tuwa ang namayani kay Coleen matapos ang panganganak. “Well, that happened,” ang naging biro niya habang ang lahat sa loob ng kwarto ay tila hindi pa rin makapaniwala sa bilis ng mga kaganapan. Ibinahagi ni Coleen na ang karanasang ito ay malayo sa kanyang unang panganganak. Ngayon, naramdaman niya ang ganap na kapayapaan at ang katiyakan na ang lahat ay ayon sa kalooban ng Diyos.

Ang kwento ni Coleen Garcia ay isang paalala sa ating lahat na kahit gaano natin pagplanuhan ang ating buhay, may mga pagkakataong ang mga “surprises” ng tadhana ang nagbibigay ng pinakamakulay at pinakamakahulugang alaala. Ang Agosto 17 ay hindi lamang petsa ng kaarawan ni Baby Austin; ito ay simbolo ng bagong yugto, bagong pag-asa, at isang buhay na patunay na ang mga himala ay nangyayari sa mga sandaling hindi natin inaasahan.

Sa huli, ang mensahe ni Coleen ay simple: laging mas dakila ang plano ng Diyos kaysa sa ating sariling mga plano. Ang bawat sakit at kaba ay mapapawi ng Kanyang pagmamahal at proteksyon. Maligayang pagdating sa mundo, Baby Austin! Isang buhay na puno ng biyaya ang naghihintay sa iyo.