Sa mundo ng showbiz, madalas nating makita ang mga artista sa ilalim ng nagniningning na mga ilaw at magarbong kasuotan. Ngunit sa likod ng bawat tawa at indayog sa entablado, may mga kwento ng pagsusumikap na mas makulay pa sa kahit anong pelikula. Isa na rito ang kwento ng nag-iisang supermodel at komedyante na si Wilma Doesnt. Sa isang eksklusibong panayam kasama ang batikang mamamahayag na si Julius Babao, muling binuksan ni Wilma ang kanyang puso at ang pintuan ng kanyang matagumpay na negosyo—ang “Chicks ni Otit.”

Ang Chicks ni Otit, na tinaguriang “five-star karinderya” ng bayan, ay matatagpuan sa kahabaan ng Mahogany Road sa Tagaytay at may branch din sa General Trias, Cavite. Ngunit bago ito naging isang destinasyon para sa mga foodies at turista, dumaan ito sa butas ng karayom. Ayon kay Wilma, nagsimula ang lahat noong Setyembre 2019 bilang isang maliit na tapsihan. Noong una, ang kanilang mga suki ay ang mga nagba-basketball at nagzu-zumba lamang sa kanilang lugar [10:42]. Ngunit nang tumama ang pandemya noong Marso 2020, tila gumuho ang mundo ng marami, kabilang na ang pamilya ni Wilma.

Sa gitna ng krisis, hindi nagpatalo si Wilma. Dahil nasa food industry, tsinaga nila ang delivery. Ikinuwento niya nang may halong tawa at emosyon kung paano siya mismo ang nagdedeliber ng pagkain [11:34]. “Mukha akong pera dahil ayokong magutom ang mga anak ko,” biro niya, ngunit bakas ang determinasyon ng isang ina na gagawin ang lahat para sa pamilya. Sa katunayan, nagkaroon siya ng kakaibang marketing strategy: sa minimum order na Php 10,000, siya mismo ang magdedeliber at kakantahan pa ang customer gamit ang kanyang “China mic” [11:55]. Ngunit ang tunay na nagligtas sa kanila noong pandemya ay ang pagbebenta ng suka. Mula sa pag-istiker hanggang sa pagbabalot, silang pamilya ang gumagawa nito, na naging dahilan upang unti-unti silang makabangon [01:14:23].

Ang tagumpay ng Chicks ni Otit ay hindi lamang bunga ng diskarte ni Wilma, kundi pati na rin ng talento ng kanyang asawang si Gerick, o mas kilala sa tawag na “Bebe Love.” Si Gerick ay isang dating seaman na nag-aral ng culinary arts. Sa kanilang relasyon, si Wilma ang “madaldal at magaling magbenta,” habang si Gerick naman ang “tahimik pero magaling magluto”—isang perfect combination para sa isang restaurant business [16:30]. Ang kanilang investment sa kusina ay hindi biro; tiniyak nilang world-class ang kagamitan at sistema upang masiguradong sabay-sabay at mainit na sineserve ang pagkain sa mga customer [08:17].

Isang malaking milestone para sa kanilang negosyo nang ma-feature sila sa sikat na Netflix show na “Somebody Feed Phil” kasama si Phil Rosenthal [19:31]. Ikinuwento ni Wilma na noong una ay hindi niya alam kung sino si Phil at inakala niyang ordinaryong vlogger lamang ito. Ngunit nang pinaliwanag ng kanyang asawa ang laki ng platform na ito, doon niya napagtanto ang swerteng dumating sa kanila. Ang paglabas nila sa Netflix ay nagdala ng mas maraming dayuhang customer—mga Amerikano, Koreano, at Tsino—na naging dahilan upang mas lalong makilala ang kanilang crispy pata at inasal [20:31].

Sa kabila ng yaman at kasikatan, nananatiling nakatapak sa lupa ang mga paa ni Wilma. Ito ay marahil sa kanyang pinagdaanang buhay. Si Wilma ay isang “box premier baby”—sanggol pa lamang siya nang dalhin siya ng kanyang lola mula Olongapo patungong Cavite upang ipaampon sa kanyang foster parents [29:54]. Bagama’t kilala niya ang kanyang biological parents—isang African-American na sundalo at isang Pinay—mas malapit ang kanyang puso sa mga umampon sa kanya. “Sila ang puso at damdamin ko,” aniya [28:04]. Lumaki siyang mahirap, pampublikong paaralan ang pinasukan, at high school graduate lamang, kaya naman alam niya ang halaga ng bawat sentimong kinikita niya ngayon [31:24].

Ang malasakit ni Wilma ay makikita rin sa kanyang pagtrato sa kanyang mga empleyado. Sa kasalukuyan, mayroon siyang 63 staff, kabilang ang mga ina, mga senior citizens, mga PWD (mute and deaf), at maging mga “ex-convicts” na binigyan niya ng pangalawang pagkakataon sa buhay [43:46]. Para kay Wilma, hindi kailangan ng mataas na pinag-aralan basta’t masipag at tapat sa trabaho. Plano pa niyang magtayo ng isa pang branch sa mas malayong lugar upang mas marami pa siyang matulungang tao na nangangailangan ng trabaho [44:50].

Ang kwento ni Wilma Doesnt ay isang paalala na ang tunay na tagumpay ay hindi nasusukat sa laki ng kinikita, kundi sa laki ng puso at tibay ng loob sa gitna ng mga pagsubok. Mula sa pagiging biktima ng pangungutya dahil sa kanyang kulay at itsura noon, ngayon ay isa na siyang inspirasyon at “bilyonarya” sa mata ng mga taong kanyang natutulungan. Ang Chicks ni Otit ay hindi lamang isang karinderya; ito ay simbolo ng pangarap na natupad sa pamamagitan ng pagmamahal, pagkakaisa ng pamilya, at hindi matatawarang diskarte sa buhay.