Sa gitna ng luntiang kapaligiran ng Antipolo, isang ancestral home ang nagsisilbing saksi sa makulay at masalimuot na buhay ng isa sa mga pinaka-respetadong aktres sa bansa, si Teresa Loyzaga. Sa isang eksklusibong panayam at farmhouse tour kasama si Julius Babao, hindi lamang ang ganda ng kanyang ari-arian ang ipinasilip ni Teresa, kundi ang kanyang puso na dumaan sa matinding pagsubok, sakripisyo, at tagumpay.

Ang farmhouse na tinatawag nilang “Antrips” (Antipolo Trips) ay hindi lamang basta lupa; ito ay bahagi ng alaala ng kanyang amang si Caloy Loyzaga, ang itinuturing na “Athlete of the Millennium.” Dito lumaki si Teresa, at dito rin niya nararamdaman ang presensya ng kanyang ama na pumanaw noong 2016. Ngunit bago ang katahimikang ito, dumaan si Teresa sa isang mahabang kabanata sa Australia na puno ng pagtitiis bilang isang single mother [09:33].

Isa sa pinaka-shocking na rebelasyon ni Teresa ay noong bagong lipat pa lamang sila sa Sydney. Bilang isang sikat na artista sa Pilipinas, marami ang mag-aakalang dala niya ang kanyang karangyaan sa ibang bansa. Ngunit kabaligtaran ang nangyari. Ikinuwento ni Teresa ang isang pagkakataon na wala silang pambili ng pagkain para sa araw na iyon. Dahil sa kagutuman at kawalan ng pera, nagpasya siyang kumanta sa isang istasyon ng tren (James Station) habang ang kanyang kapatid na si Alia ay nakaupo sa tabi niya. Ang dating bida sa telebisyon ay naging “busker” o street singer sa lansangan ng Sydney para lamang makaraos [24:10].

Hindi doon nagtapos ang kanyang pagsisikap. Upang mabuhay ang kanyang mga anak na sina Joseph at Diego Loyzaga, pinasok ni Teresa ang iba’t ibang uri ng trabaho na malayo sa ningning ng showbiz. Naging empleyado siya sa isang hair replacement company, insurance firm, at tobacco company bago naging teller sa Commonwealth Bank of Australia. Ang kanyang determinasyon ay nagbunga nang maging flight attendant siya para sa isang Australian airline mula 2003 hanggang 2017 [26:07]. Ang kabanatang ito ng kanyang buhay ay nagpakita ng kanyang kababaang-loob at pagiging isang “survivalist.”

Sa panayam, naging emosyonal din ang usapan tungkol sa kanyang pamilya, lalo na ang ugnayan ng kanyang anak na si Diego sa ama nitong si Cesar Montano. Sa kabila ng mga naging isyu sa nakaraan, binigyang-diin ni Teresa ang kahalagahan ng pagpatawad. “Life is short,” aniya, habang ipinapaliwanag ang kahalagahan ng pagbitaw sa galit para sa kapayapaan ng lahat [32:34]. Ngayon, masaya si Teresa bilang isang “Young and Beautiful Lola” sa kanyang unang apo mula kay Diego, isang biyayang itinuturing niyang himala [23:10].

Ipinakita rin ni Teresa ang kanyang husay sa sining sa pamamagitan ng kanyang mga painting na matatagpuan sa loob ng kanyang bahay. Para sa kanya, ang pagpipinta ay isang uri ng therapy at ekspresyon ng kanyang damdamin. Sa bawat hagod ng brush, tila doon niya ibinubuhos ang lahat ng kanyang emosyon—mula sa lungkot hanggang sa pasasalamat [29:14]. Ang farmhouse ay mayroon ding mga container houses at isang “round house” na maaari ring arkilahin ng publiko sa pamamagitan ng Airbnb, isang patunay ng kanyang pagiging business-minded.

Ang kwento ni Teresa Loyzaga ay isang makapangyarihang paalala na ang tunay na lakas ng isang babae ay nasusukat sa kanyang kakayahang bumangon mula sa anumang sitwasyon. Mula sa pagiging bida sa harap ng kamera, pag-awit sa kalsada para sa pagkain, hanggang sa pagiging isang matagumpay na flight attendant at ngayon ay isang mapayapang “farmer” sa Antipolo, napanatili ni Teresa ang kanyang dignidad at pagmamahal sa pamilya. Sa huli, ang kanyang buhay ay isang awit ng pagpapakumbaba, katatagan, at walang hanggang pasasalamat sa mga aral na ibinigay sa kanya ng kanyang ama at ng tadhana [38:00].