Sa mundo ng showbiz, kilala si Marietta Subong, o mas sikat sa pangalang Pokwang, bilang isang babaeng walang humpay ang pagpatawa. Ngunit sa likod ng bawat halakhak at bawat nakakaaliw na hirit sa telebisyon, may isang madilim na kabanata ng kanyang buhay na ngayon lamang niya buong tapang na ibinahagi. Sa isang malalim at emosyonal na panayam kasama ang talent manager at vlogger na si Ogie Diaz, binasag ni Pokwang ang kanyang katahimikan tungkol sa mapait na karanasan sa piling ng kanyang dating partner na si Lee O’ Brian.

Ang artikulong ito ay hindi lamang tungkol sa isang maugong na hiwalayan; ito ay isang testimonya ng pagtitiis, pagtatakip, at sa huli, ang matapang na pagpili sa sarili at sa kapakanan ng kanyang mga anak.

Ang Mapait na Katotohanan sa Likod ng “Perfect Family”

Matagal na panahon ding naging usap-usapan ang relasyong Pokwang at Lee. Sa mata ng publiko, tila isang masayang pamilya sila kasama ang kanilang anak na si Malia. Ngunit ayon kay Pokwang, ang lahat ng iyon ay “front” lamang na pilit niyang pinangalagaan. Inamin ng komedyante na sa loob ng maraming taon, siya ang naglinis at nagtanggol sa pangalan ni Lee, kahit pa unti-unti na siyang nadudurog sa loob.

“Pinagtanggol ko siya, nilinis ko siya para baka sakali masalba pa ang family namin,” pahayag ni Pokwang. Ayon sa kanya, ang pangunahing motibasyon niya ay ang kanyang anak na si Malia. Ayaw niyang lumaki ang bata sa isang wasak na pamilya, kaya naman tiniis niya ang lahat—mula sa pagiging “pabigat” ni Lee sa kanilang kabuhayan hanggang sa mga red flags na noon pa man ay nararamdaman na niya.

Ang Insidente ng Pagbuhos ng Tubig: Isang Sugat na Hindi Maghihilom

Isa sa pinaka-shocking na rebelasyon ni Pokwang ay ang nangyari noong siya ay anim na buwang buntis kay Malia. Nagsimula ang lahat sa isang simpleng pagpuna ni Pokwang sa “micro-cheating” na ginagawa ni Lee sa social media, kung saan madalas itong nagla-like ng mga larawan ng ibang babaeng halos wala nang suot. Sa halip na humingi ng paumanhin, nauwi ito sa isang marahas na komprontasyon.

Habang natutulog si Pokwang para sa kanyang hapon na nap, biglang pumasok si Lee sa kwarto at walang pakundangan siyang binuhusan ng tubig. Basang-basa ang kama at basang-basa ang komedyante na noon ay maselan ang pagbubuntis sa edad na 45. Hindi lang tubig ang ibinuhos sa kanya kundi pati na rin ang mga masasakit na mura at panunumbat. Ito ang sandaling hinding-hindi makakalimutan ni Pokwang—ang pakiramdam ng kawalang-respeto sa sarili niyang bahay, habang dala-dala niya ang kanilang anak.

Dahil sa takot at galit, lumayas si Pokwang at nanuluyan sa isang hotel ng tatlong araw. Ang masakit, ayon sa kanya, kailanman ay hindi siya hinanap ni Lee. Doon niya napagtanto na tila wala talagang pakialam ang lalaki sa kanya o sa batang nasa sinapupunan niya.

Ang Laban para sa Karapatan ni Malia

Sa kabila ng mga batikos na siya ay “bitter” o hindi maka-move on, nanindigan si Pokwang na ang kanyang galit ay nag-uugat sa kawalan ng responsibilidad ni Lee bilang ama. Ibinunyag niya na simula’t sapul, hindi nagbigay ng sustento si Lee para kay Malia. Habang si Pokwang ay halos magpakamatay sa pagtatrabaho, si Lee naman daw ay nakikitang nag-go-golf, nagpa-party sa BGC, at may kasamang iba’t ibang babae.

“Nanggigigil ako dahil hindi siya nagpapaka-ama,” diin ni Pokwang. “Karapatan ng anak ko ‘yun, kaya ako lumalaban.” Nilinaw din niya na hindi siya “mukhang pera.” Bilang isang matagumpay na artista, kaya niyang buhayin ang kanyang mga anak, ngunit ang punto niya ay ang obligasyon at pananagutan ni Lee na kailanman ay hindi nito ginampanan. Maging ang mga simpleng okasyon tulad ng Pasko o kaarawan ni Malia ay lumipas nang walang kahit anong regalo mula kay Lee, habang nakikita ni Pokwang sa social media na may regalo ito para sa mga anak ng kanyang mga kaibigan.

Ang Deportasyon at ang Bagong Simula

Ang balitang deportasyon ni Lee O’ Brian ay naghatid ng malaking ginhawa para kay Pokwang. Para sa kanya, ito ang paraan ng tadhana upang maalis ang “demonyo” sa kanyang buhay at sa bansa. Binigyang-diin niya na hindi siya isang “enabler.” Bagaman alam niyang turista lamang si Lee at nagtatrabaho nang walang kaukulang permit, hinayaan niya itong ayusin ang sariling papeles dahil nasa hustong gulang na ito. Ang pagkaka-deport kay Lee ay bunga ng sarili nitong paglabag sa batas ng Pilipinas.

Sa ngayon, nakatuon ang atensyon ni Pokwang sa kanyang sarili at sa kanyang mga anak. Patuloy siyang nag-e-exercise at nagpapaka-healthy, hindi para sa ibang lalaki, kundi para mas tumagal pa ang kanyang buhay para sa kanyang pamilya. Ang kanyang mensahe sa ibang mga ina na nakakaranas ng katulad na sitwasyon: “Lumabang kayo. Huwag niyong hahayaan na ganyanin lang kayo. Iparamdam niyo sa kanila kung ano ang dapat nilang ibigay na karapatan ng anak niyo.”

Ang kwento ni Pokwang ay isang paalala na ang pag-ibig ay hindi dapat maging dahilan ng pagpapakababa at pagtitiis sa pang-aabuso. Sa huli, ang tunay na lakas ng isang babae at ng isang ina ay nasusukat sa kakayahan nitong tumayo, lumaban, at bumuo muli ng buhay mula sa mga abo ng isang “impyernong” nakaraan. Ang kanyang puso ay nananatiling bukas para sa bagong pag-ibig, basta’t ito ay tunay, may respeto, at higit sa lahat, “galing kay God.”