Sa bawat sulok ng bansa, maraming kwento ng pagsasakripisyo ang nananatiling nakatago, ngunit paminsan-minsan ay may isang kwentong lumulutang na sadyang tumatagos sa puso ng bawat Pilipino. Ito ang kwento ni Reynaldo Cristobal Sr., isang security guard na naging simbolo ng hindi matatawarang pagmamahal ng isang ama sa kanyang pamilya. Sa loob ng labindalawang taon [01:04], ang pagiging gwardya ang naging sandigan ni Reynaldo upang itaguyod ang kanyang asawa at tatlong anak. Ngunit sa likod ng kanyang uniporme ay isang masakit na katotohanang pilit niyang itinatago para lamang hindi mag-alala ang kanyang mga mahal sa buhay.

Ang kalagayan ng tirahan ni Reynaldo ay sapat na upang madurog ang puso ng sinuman. Sa isang panayam, ipinakita nila ang kanilang bubungan na sa halip na yero ay binalot ng mga plastic na bote upang magsilbing proteksyon laban sa ulan [00:20]. “Butas-butas na po kasi ang aming yero, kawawa po ang mga anak ko kasi nababasa po sila minsan,” pag-amin ni Reynaldo na may bakas ng pait sa kanyang boses [00:29]. Para sa isang ama, wala nang mas sasakit pa sa makitang nahihirapan ang iyong mga anak sa loob mismo ng inyong tahanan, kung saan dapat ay ligtas at komportable sila.

Sa araw-araw na pakikibaka sa buhay, tanging bisikleta lamang ang nagsisilbing sasakyan ni Reynaldo patungo sa kanyang trabaho sa isang public school [01:28]. Ulan man o araw, hindi siya sumasala sa tungkulin dahil ang bawat sentimong kikitain ay mahalaga para sa gatas at pangangailangan ng kanyang bunsong anak na isang taon pa lamang, at para sa pag-aaral ng kanyang dalawang nakatatandang anak na nasa Grade 6 at Grade 2 [02:09]. Ang kanyang dedikasyon ay hindi matatawaran, ngunit ang mas nakakabahala ay ang kanyang kalagayan sa kalusugan. Sa kabila ng matinding “abdominal pain” o pananakit ng tiyan, pinipili pa rin niyang pumasok at magtrabaho [03:42]. Ayon sa kanya, nilalakasan na lamang niya ang kanyang loob dahil alam niyang walang ibang aasahan ang kanyang pamilya kundi siya [03:49].

Hindi rin naging madali ang kanyang buhay bilang isang security guard. Ayon kay Reynaldo, kailangan ng mahabang pasensya dahil marami siyang nakakasalamuhang tao na hindi marunong umunawa sa kanilang propesyon [01:40]. Maraming beses na kailangang magpaliwanag, ngunit madalas ay hindi nakikinig ang mga tao. Sa kabila nito, nananatili siyang mahinahon at tapat sa kanyang sinumpaang tungkulin. Ang kanyang asawa ay puno rin ng pag-aalala para sa kanya, dahil pagkatapos ng panggabing duty ay hindi pa rin ito nagpapahinga at agad na naghahanap ng mga “sideline” o part-time na trabaho [03:07]. “Gusto ko siyang magpahinga muna… ayokong ma-over fatigue siya,” pahayag ng kanyang asawa habang lumuluha, na nagpapatunay kung gaano katindi ang pagkayod ni Reynaldo para sa kanila [03:13].

Ang Pasko para sa pamilya Cristobal ay dati-rati’y isang simpleng pagtitipon lamang kung saan kung ano ang mayroon ay iyon na ang pagsasaluhan [04:34]. Madalas pa ngang naka-duty si Reynaldo sa araw ng kapaskuhan at nagpapaalam lamang sa kanyang kasamahan upang panandaliang masilip at maipasyal ang mga bata sa kung saan man kakasya ang kanilang maliit na budget [04:41]. Ngunit ngayong taon, ang tadhana ay may inihandang sorpresa na hinding-hindi nila malilimutan.

Sa isang hindi inaasahang pagbisita ng team ni Senator Raffy Tulfo, ang pamilya na dati ay nanonood lamang sa telebisyon ay sila na mismo ang naging bida sa isang kwento ng pag-asa [06:02]. Hindi napigilan ni Reynaldo at ng kanyang asawa ang mapaiyak nang iabot sa kanila ang isang sakong bigas, mga groceries, gatas, diaper, at mga gamit para sa Noche Buena [05:42]. Ngunit ang pinakamalaking sorpresa ay ang halagang limampung libong piso (Php 50,000) na ibinigay ni Senator Tulfo para sa kanila [06:23]. Para sa isang taong ang pinakamalaking pangarap ay maayos lamang ang bubong at maipasyal ang mga anak, ang halagang ito ay isang milagrong maituturing.

“Hindi ko kasi akalain na… ngayon na pala ‘yan. Akala ko interview lang,” sabi ni Reynaldo habang nanginginig ang boses sa sobrang kagalakan [07:05]. Ang perang ito ay hindi lamang basta papel, kundi simbolo ng bagong simula para sa kanilang pamilya. Magagamit nila ito upang ipagawa ang kanilang butas na bubong at mabigyan ng masayang Pasko ang kanilang mga anak. Ang saya sa mga mata ng kanyang mga anak, lalo na ang panganay na nagsabing mahal na mahal niya ang kanyang papa kahit pagod na ito sa trabaho, ay isang paalala na ang tunay na kayamanan ay ang pagmamahalan ng isang pamilya [07:29].

Ang kwento ni Reynaldo Cristobal Sr. ay isang paalala sa ating lahat na sa likod ng bawat manggagawang ating nakakasalubong sa kalsada o sa mga establisyimento ay may bitbit na mabigat na responsibilidad at pangarap. Ang kanyang katatagan sa gitna ng sakit at kahirapan ay nagpapakita ng tunay na diwa ng isang amang Pilipino—handang ibigay ang lahat, magtiis ng puyat at pagod, para lamang sa kaligtasan at kinabukasan ng kanyang pamilya. Ngayong darating na Pasko, ang kwentong ito ay magsisilbing inspirasyon na sa kabila ng butas-butas na bubong at mga hamon ng buhay, palaging may pag-asang naghihintay basta’t tayo ay patuloy na lumalaban at nagmamahal.