Sa gitna ng ingay at kabilisan ng buhay sa Metro Manila, isang pamilyar na mukha ang makikita mo sa likod ng kaha ng isang tanyag na kainan sa Taguig. Hindi siya naroon para sa isang taping o shooting; siya ay naroon para magtrabaho. Si Joaquin Domagoso, ang anak ni dating Manila Mayor Isko Moreno, ay piniling harapin ang realidad ng buhay sa pamamagitan ng pagiging hands-on sa kanilang negosyo, ang Ugbo Street restaurant [02:40].

Sa isang eksklusibong panayam, ipinakita ni Joaquin na hindi siya takot na madumihan ang kamay o mapagod sa paglilingkod sa mga customer. Bilang cashier at officer-in-charge, inaaral niya ang bawat detalye ng operasyon—mula sa pag-order ng supply hanggang sa pag-asikaso sa mga senior citizen at PWD discounts [05:51]. Ngunit higit sa pagbabantay ng kaha, ang kwento ni Joaquin ay isang malalim na pagsisid sa emosyon ng isang anak na pilit na bumabawi sa kanyang mga pagkukulang.

Naging emosyonal si Joaquin nang mapag-usapan ang kanyang pagiging ama sa kanyang anak na si Scott. Dito niya raw naramdaman ang “pain” na naranasan ng kanyang mga magulang noon [20:08]. Ibinahagi niya ang bigat sa kanyang loob tuwing kailangan niyang iwan ang kanyang anak para magtrabaho, at ang iyak ni Scott tuwing umaalis siya ay tila sumasaksak sa kanyang puso [21:06]. Dahil sa karanasang ito, nagkaroon siya ng matinding empathy para sa mga manggagawang sumasahod lamang ng minimum wage, na kailangang magsakripisyo at mawalay sa pamilya para lamang makaraos sa araw-araw [22:13].

Hindi rin naitago ni Joaquin ang kanyang pagsisisi sa ilang desisyon niya noon, lalo na ang hindi pagtatapos ng kolehiyo. Naalala niya ang isang pagkakataon kung saan nagalit nang husto ang kanyang amang si Isko dahil sa impluwensya niya sa kanyang nakababatang kapatid na si Franco [23:51]. Sa paningin ng kanyang ama, tila sinayang ni Joaquin ang mga oportunidad na pinaghirapan nitong ibigay sa kanila—mga pagkakataong hindi naranasan ni Isko noong ito ay basurero at kargador pa lamang [26:30]. Ang luhang pumatak sa mga mata ni Joaquin ay tanda ng pagkilala sa sakripisyo ng kanyang magulang at ang pagnanais na maging isang mabuting halimbawa para sa kanyang sariling anak [24:38].

Sa kabila ng kanyang pinagmulan, nananatiling mapagkumbaba si Joaquin. Ang kanyang pagtatrabaho sa fast food ay hindi lamang para sa pera, kundi para sa kaalaman at disiplina. Nais niyang patunayan na kahit siya ay anak ng isang tanyag na politiko, handa siyang tumindig sa sarili niyang mga paa [30:05]. Ang kanyang payo sa mga kabataan: huwag sayangin ang oras, mag-aral nang mabuti, at paghandaan ang kinabukasan habang wala pa ang mabibigat na responsibilidad [30:42].

Ang kwento ni Joaquin Domagoso ay isang paalala na ang tagumpay ay hindi lamang nasusukat sa kasikatan, kundi sa katapangan na harapin ang mga pagkakamali at ang determinasyon na maging mas mabuting bersyon ng sarili para sa mga taong mahal natin. Mula sa pagiging “matinee idol,” ngayon ay mas hinahangaan si Joaquin bilang isang tapat na manggagawa at mapagmahal na ama.