Sa isang bansa kung saan ang mga kalsada at tulay ang nagsisilbing ugat ng pag-unlad, isang madilim na katotohanan ang muling bumulaga sa sambayanang Pilipino. Sa isang eksklusibong panayam ni Karen Davila kay DPWH Secretary Vince Dizon, nailantad ang tila “ibang level” na antas ng korapsyon sa Department of Public Works and Highways (DPWH) na nag-iwan ng gulat at galit sa publiko. Sa loob lamang ng dalawang linggo sa kanyang bagong tungkulin, inamin ni Dizon na ang kanyang nadiskubre ay higit pa sa anumang gulo na kanyang hinarap sa gobyerno sa loob ng mahigit dalawang dekada .

Ang pinaka-shoking na bahagi ng rebelasyon ni Dizon ay ang marangyang pamumuhay ng ilang opisyal na hindi tumutugma sa kanilang opisyal na sahod. Ayon sa Kalihim, may mga District Engineers at opisyal na kumikita lamang ng PhP 50,000 hanggang PhP 60,000 kada buwan, ngunit nagagawa pang pumasok sa opisina lulan ng mga luxury cars gaya ng Ferrari at Lamborghini [08:18]. Mas matindi pa rito ang ulat na may mga opisyal na nagagawang maglustay ng mahigit PhP 100 milyon sa casino sa loob lamang ng isang gabi [06:45]. “Harang na ang bituka” at “kawaling hiya” ang naging paglalarawan ni Dizon sa mga taong ito na tila walang anumang takot sa batas o sa publiko [06:53].

Dahil sa direktiba ni Pangulong Bongbong Marcos, sinimulan na ni Dizon ang isang “ubusan” na kampanya laban sa mga sindikato sa loob ng ahensya. Sa katunayan, sa unang dalawang linggo pa lamang niya sa pwesto, 25 katao na ang sinampahan ng kaso sa Ombudsman, kabilang ang ilang kumpanya at opisyal gaya nina Hernandez, Mendoza, at Alcantara [03:56]. Binigyang-diin ng Kalihim na hindi lamang pagpapakulong ang kanyang target, kundi ang mabawi ang mga nakaw na yaman—mula sa mga bahay sa Forbes Park hanggang sa mga mamahaling sasakyan—upang maibalik sa taumbayan ang perang para sa kanila [09:06].

Isa sa mga pinakamalalang isyung tinalakay ay ang mga substandard at “ghost” projects, partikular na ang mga flood control structures na imbes na makatulong ay naging sanhi pa ng sakuna. Binanggit ni Dizon ang mga proyektong hawak ng mga kumpanyang gaya ng Sunwest at Discaya, kung saan sa Mindoro ay giniba pa raw ang lumang flood control para palitan ng bago na kalaunan ay nasira rin, dahilan upang malubog sa baha ang mga palayan at mawalan ng kabuhayan ang mga magsasaka [14:33]. Nakakagimbal din ang ulat na pati ang GPS coordinates ng mga proyekto ay pinepeke upang palabasing may ginagawa, kahit na wala naman [28:14].

Sa gitna ng panganib sa kanyang buhay at sa kanyang pamilya, nananatiling matatag si Dizon dahil sa tiwalang ibinigay ng Pangulo. “Wala tayong sasantuhin,” ang paulit-ulit na pahayag ng Kalihim, na nagsasabing kahit kamag-anak, kaalyado, o kaibigan pa ng adminitrasyon ang masangkot ay hahabulin sila ng ebidensya [10:59]. Ang pagbuo ng Independent Commission on Infrastructure, na pinamumunuan ng mga respetadong personalidad gaya nina Secretary Babe Singson at Mayor Benjamin Magalong, ay isang malinaw na senyales na seryoso ang gobyerno sa pagbuwag sa sistemang ito [16:43].

Ang laban na ito ay hindi lamang tungkol sa pagpaparusa, kundi tungkol sa pagbabago ng isang bulok na sistema na nag-uugat mula itaas hanggang sa ibaba. Ang layunin ni Dizon sa natitirang tatlong taon ng kanyang termino ay hindi lamang ang “build, build, build,” kundi ang “build better” at siguruhing ang bawat sentimo ng buwis ng Pilipino ay napupunta sa mga proyektong de-kalidad at tunay na mapapakinabangan. Ito ay isang hamon na nangangailangan ng suporta ng publiko at ng media upang tuluyang matuldukan ang kulturang walang takot at walang hiya sa DPWH.