Sa mundo ng modernong pag-ibig, madalas nating marinig ang kasabihang “the more you hate, the more you love.” Para kay Sophia Martinez, isang 26-anyos na marketing executive sa Chicago, ang kasabihang ito ay tila isang malupit na biro ng tadhana. Sa loob ng mahabang panahon, ang kanyang buhay ay umiikot sa pag-aalaga ng labinlimang kliyente, pag-inom ng matapang na kape, at pagpapanatili ng isang ngiting hindi naman umaabot sa kanyang pagod na mga mata. Ngunit ang lahat ng kanyang kontroladong buhay ay nabulabog nang makilala niya ang kuya ng kanyang matalik na kaibigan—si Ethan Blake.

Si Ethan, 32, ay ang depinisyon ng tagumpay. Isang tech billionaire na nagmula sa sariling sikap, kilala siya sa kanyang matinding kumpiyansa sa sarili na madalas ay nagmumukhang kayabangan para kay Sophia. Sa kanilang unang pagkikita sa isang rooftop event sa Chicago, agad na nagkaroon ng kislap ng tensyon sa pagitan nila. Sa halip na magpa-impress, sinalubong ni Sophia si Ethan ng mga matatalas na salita, na tinawag itong isang lalaking iniisip na pera ang sagot sa lahat ng bagay. Sa halip na magalit, lalong nakuha ni Sophia ang atensyon ni Ethan dahil sa kanyang katapangan at pagiging direkta.

Sa mga sumunod na buwan, naging bahagi si Ethan ng buhay ni Sophia dahil kay Jessica, ang kanyang anchor mula pa noong kolehiyo. Bawat pagtitipon, dinner, o brunch ay nagiging arena ng kanilang pagpapalitan ng matatalas na kuro-kuro at asaran. Ngunit sa ilalim ng bawat inis at iritasyon, may isang bagay na unti-unting nabubuo—isang koneksyon na ayaw aminin ng dalawa. Ayon kay Jessica, ang “sexual tension” sa pagitan ng dalawa ay napakalinaw na maaari itong hiwain ng kutsilyo, ngunit nanindigan si Sophia na purong inis lamang ang nararamdaman niya para sa “insufferable” na kapatid ng kanyang kaibigan.

Ang tunay na pagsubok ay dumating noong isang Miyerkules. Isang malaking kliyente ni Sophia ang humingi ng agarang rebrand presentation, ngunit ang kanyang team ay kulang-kulang at ang trabaho ay tila hindi matatapos sa takdang oras. Sa gitna ng desperasyon, napilitan si Sophia na humingi ng tulong kay Jessica. Dahil nasa New York si Jessica, iminungkahi nito ang tanging taong alam niyang makakatulong: si Ethan. Kahit labag sa loob, tinanggap ni Sophia ang tulong ni Ethan dahil sa takot na mabigo sa kanyang trabaho.

Sa loob ng ilang gabi sa tahimik at bakanteng opisina, nagtrabaho ang dalawa. Dito nakita ni Sophia ang kabilang panig ni Ethan—hindi ang mayabang na negosyante, kundi isang lalaking mapagmalasakit, matalino, at seryoso sa kanyang sining. Si Ethan ang nag-ayos ng mga visual ng kanyang presentation, ang nag-order ng pagkain nang mapansin niyang nanginginig na si Sophia sa sobrang kape, at ang humamon sa kanyang mga ideya upang mas lalong tumibay ang kanyang kampanya. Sa gitna ng puyatan, isang mahalagang tanong ang lumabas: bakit nga ba siya tinutulungan ni Ethan? Ang sagot ni Ethan ay nagpayanig sa mundo ni Sophia: “Maybe I wanted an excuse to spend time with you without the armor.”

Ang pagtatapat ni Ethan ay puno ng emosyon. Inamin niya na matagal na siyang naaapektuhan ni Sophia at pagod na siyang magpanggap na wala siyang nararamdaman. Gayunpaman, ang anino ng kanilang pagkakaibigan kay Jessica ay naging pader sa pagitan nila. Natatakot silang dalawa na ang anumang hakbang pasulong ay maaaring makasira sa sagradong samahan nila ni Jessica. Matapos ang matagumpay na presentation, kung saan nakuha ni Sophia ang approval ng kliyente at dagdag na budget, tila mas lalong lumayo si Ethan. Ang distansyang ito ay nagdulot ng matinding sakit kay Sophia, na napagtanto niyang nahulog na rin pala siya sa lalaking dati ay kinaiinisan niya.

Ang kuwento nina Sophia at Ethan ay hindi lamang tungkol sa romansa; ito ay tungkol din sa paghilom ng mga sugat mula sa nakaraan. Sa kanilang mga pag-uusap, ibinahagi ni Sophia ang bigat ng kanyang responsibilidad bilang anak ng mga imigrante mula sa Mexico. Ang bawat tagumpay niya ay alay niya sa kanyang mga magulang na nagsakripisyo ng lahat. Si Ethan naman ay nagbahagi ng kanyang masakit na karanasan sa kanyang ama, na kailanman ay hindi nagpakita ng pagmamalaki sa kanyang mga narating. Sa gitna ng kanilang mga scar at pangarap, nakahanap sila ng tahanan sa isa’t isa.

Ang krisis ng kanilang “cold war” ay tinapos ni Jessica mismo. Sa isang nakaka-surprise na komprontasyon, inamin ni Jessica na matagal na niyang alam ang nararamdaman ng dalawa. Sa halip na magalit, binigyan niya sila ng basbas. Sinabi ni Jessica na ang kanyang dalawang paboritong tao ay nararapat sa isa’t isa dahil ginagawa nilang mas matapang at mas mabuting tao ang bawat isa. Ang pagtanggap na ito ni Jessica ang nagbigay ng lakas ng loob kay Sophia na puntahan si Ethan at harapin ang katotohanan.

Sa penthouse ni Ethan, sa harap ng naggagandahang ilaw ng Chicago skyline, naganap ang kanilang pormal na pagtatapat. Inamin ni Ethan na ang kanyang paglayo ay dahil sa takot—takot na maging makasarili at masira ang kaligayahan ni Sophia. Ngunit para kay Sophia, ang pagpapanggap na hindi niya mahal si Ethan ang pinakamahirap na bagay na nagawa niya. Sa isang halik na puno ng pangako at pagtanggap, winakasan nila ang mga buwan ng pag-aalinlangan.

Ngayon, sina Sophia at Ethan ay hindi na lamang basta “best friend’s brother” at “annoying marketing girl.” Sila ay magkatuwang sa buhay, suportado ng kanilang pamilya at mga kaibigan. Ang roses na ipinapadala ni Ethan sa opisina ni Sophia ay may card na nagsasabing “Proud of you, always have been, always will be.” Sa huli, natutunan ni Sophia na ang pag-ibig ay hindi laging dumarating na may kasamang fireworks; minsan, ito ay dahan-dahang gumagapang sa gitna ng mga asaran, puyatan sa opisina, at mga simpleng paghawak ng kamay sa sahig ng isang conference room. Ang taong pinaka-annoying sa buhay mo ay maaaring siya palang maging sentro ng iyong mundo, basta’t handa kang buksan ang iyong puso at tanggapin ang regalong hatid ng tadhana.