Mula Liwanag Tungo sa Trahedya: Ang Nakakakilabot na Kwento ng Pagpaslang kay Lilian Velez ng Sarili Niyang Ka-Love Team

Ang Pilipinas ay muling bumabangon mula sa abo ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Sa gitna ng pagpapagaling ng bansa, sumiklab ang Gintong Panahon ng Pelikulang Pilipino, at sa entablado nito, isang bituin ang nagniningning: si Lilian Velez. Ang kanyang ngiti ay nakakabighani, at ang kanyang tinig ay tila bulong ng musika mula sa langit, nagdadala ng pag-asa at ligaya sa bawat Pilipino. Ngunit sa likod ng glamorosa at mapanlinlang na ilaw ng kamera, may nagkukubling kadiliman—isang nakakakilabot na istorya ng pag-ibig na nauwi sa obsesyon, at obsesyon na nagtapos sa karumal-dumal na trahedya. Ito ang kwento ng isa sa pinakamalungkot at pinakamarahas na kabanata sa kasaysayan ng Philippine showbiz, ang pagpaslang sa Queen of Philippine Songs ng sarili niyang ka-love team, si Narding Anzures.

Ang Pag-angat ng Isang Bituin Mula sa Cebu

Ipinanganak si Lilian Velez, Lilian Velez (March 3, 1924, Cebu), sa isang pamilyang mayaman sa sining. Ang kanyang ama, si Manuel Velez, ay kinilalang isa sa mga mahuhusay na kompositor noong kanyang panahon. Dala ang musika sa kanyang dugo, hindi nakapagtataka na ang kapalaran ni Lilian ay nakaukit sa larangan ng sining.

Hindi muna siya nagsimulang mag-artista. Ang unang pinto na nagbukas sa kanya ay ang musika. Noong kalagitnaan ng Dekada ’30, bago pa man pumutok ang digmaan, nagwagi siya sa isang amateur singing contest sa radyo. Ito ang naging simula ng kanyang kinang. Ang kanyang pangalan ay lalong sumikat nang awitin niya ang awiting gawa mismo ng kanyang ama, ang walang kamatayang “Sa Kabukiran.” Ang awiting ito ay naging hudyat ng kanyang kasikatan, nagtatak ng kanyang reputasyon bilang isang box-office draw at isang simbolo ng Filipiniana—isang dalagang Pilipina na may malambing na tinig at kahali-halinang presensya.

Sa pagtatapos ng digmaan, muling sumigla ang industriya ng pelikula, at si Lilian ang isa sa mga pangunahing aktres na pumuno sa mga sinehan. Ngunit sa pagpasok niya sa pelikula, ipinares siya sa isang batang aktor na magiging sanhi ng kanyang trahedya—si Narding Anzures.

Ang Love Team na Naging Nakalalasong Obsesyon

Si Narding Anzures ay hindi rin bago sa sining. Bata pa lamang, sumasabak na siya sa pag-arte. Ang kanyang mga magulang, sina Miguel Anzures at Rosa Aguirre, ay kapwa nasa larangan din ng pag-arte, kaya’t masasabing natural na sa kanya ang mundo ng showbiz. Sa panahong iyon, ang mga love team ay hindi lamang marketing strategy kundi isang imersiyon. Ang mga tagahanga ay naniniwala at umaasa na ang kimika na nakikita nila sa big screen ay totoo rin sa totoong buhay.

Si Lilian at Narding ay ipinares sa ilang mga pelikula, kabilang na ang sikat na Binibiro Lamang Kita at Ang Estudyante, na parehong ipinalabas noong 1947. Ang kanilang pagsasama ay naging matagumpay at tinangkilik ng publiko. Ngunit ang madalas na pagsasama sa set, sa labas, at sa mga promosyon ay nagbigay-daan sa isang mapanganib na damdamin mula kay Narding.

Kahit batid ni Narding na may asawa na si Lilian at may anak na silang si Vivian, unti-unting lumalim ang kanyang pagkahumaling. Ang pag-ibig na dapat sana’y inilalaan para sa sining ay naging isang personal at matinding obsesyon. Ang bawat sulyap, bawat eksena, at bawat sandali sa tabi ni Lilian ay nagpalala sa kanyang praning na damdamin. Sa mata ng publiko, sila ay perpektong magkapareha; ngunit sa kaloob-looban ni Narding, ang kanyang damdamin ay hindi na normal, kundi isang masidhing pagmamay-ari.

Ang Pagbabago at ang Simula ng Lagim

Noong 1948, nagdesisyon ang LVN Pictures na ipareha si Lilian sa isa pang sikat na aktor, si Jaime dela Rosa, para sa pelikulang Enkantada.

Para sa isang ordinaryong love team, ang pagpapares sa iba ay bahagi lamang ng trabaho, isang senyales ng versatility ng isang aktor. Ngunit para kay Narding Anzures, ito ay isang matinding pagtataksil, isang personal na atake na hindi niya matanggap. Ang selos ay kumain sa kanyang pagkatao. Ang desisyon ng studio ay nagpaapoy sa kanyang nababaliw na isip. Sa kanyang paningin, si Lilian ay pagmamay-ari niya, at ang ideya na makita siyang umaakting at lumalabas sa screen kasama ang iba ay nagdulot ng sukdulang galit.

Ang mental na estado ni Narding ay lumala, at ang dating pagmamahal ay tuluyan nang nag-ibang anyo—naging nakamamatay na poot.

Ang Gabing Binasag ang Kinang (Hunyo 26, 1948)

Ang trahedya ay naganap noong madaling araw ng Hunyo 26, 1948.

Dakong ala-una ng madaling araw [02:20], sinadya ni Narding Anzures ang tahanan ng pamilya Climaco, ang bahay kung saan naninirahan si Lilian Velez. Hindi ito isang simpleng pagdalaw; ito ay isang misyon ng karahasan. Kumatok siya, ngunit hindi siya pinagbuksan. Dahil sa pagtanggi, lalong umapoy ang galit ni Narding. Ginamit niya ang kanyang dala-dalang hunting knife [02:36] upang puwersahin ang pagbukas ng pinto. Ang tunog ng nababasag na pinto ay ang hudyat ng lagim na magaganap.

Nagising si Lilian. Sa kabila ng matinding takot, ang una niyang inisip ay ang kaligtasan ng kanyang anak. Mabilis niyang binilinan ang kanyang anak na si Vivian at ang kanilang kasambahay na manatili sa loob ng silid, nagkukubli mula sa panganib [02:43]. Iyon na ang huling pagkakataon na makikita ni Vivian ang kanyang ina na buhay.

Hinarap ni Lilian si Narding. Puno ng galit at pagtataka, nagharap ang dalawang dating magka-love team. Pilit umanong inangkin ni Narding si Lilian [02:51], ngunit nagpumiglas ang aktres. Sa gitna ng pagpupumiglas, nadapa si Lilian. Dito na inumpisahan ni Anzures ang kanyang nakakakilabot na balak—walang awa niyang inundayan ng saksak ang aktres [02:59]. Sa kabila ng tinamong mga sugat, nagawa pa ni Lilian na bumangon at tumakbo papunta sa kanyang silid, dala ang huling hininga ng kanyang lakas.

Ang karahasan ay hindi nagtapos doon. Ang baguhang katulong, si Pacita, na nakarinig ng kaguluhan, ay sumigaw ng “Tulong!” [03:06]. Imbes na tumakas, binalingan ni Narding ang katulong. Pinukpok niya ito sa ulo at pinagsasaksak [03:14]. Walang sinuman ang pinaligtas ng kanyang matinding galit at pagkabaliw.

Matapos ang kalunos-lunos na karahasan, tila nagising si Narding sa kanyang ginawa. Tumakas siya [03:22], iniwan ang dalawang babaeng nakahandusay at wala nang buhay dahil sa maraming saksak na tinamo [03:30]. Ang kinang ng bituin ni Lilian Velez ay tuluyang inagaw, at ang katahimikan ng gabi ay pinalitan ng iyak at dugo.

Ang Pagsuko at Ang Kilos ng Katarungan

Kinabukasan, 7:15 ng umaga [03:36], sumuko si Narding Anzures sa mga awtoridad. Sa kanyang paliwanag, iginiit niya na wala siyang galit sa pamilya Climaco at wala siya sa sarili nang gawin ang krimen [03:45]. Ipininta niya ang larawan ng sarili bilang biktima ng hindi makontrol na emosyon, ng isang pag-ibig na naging sobrang lason.

Ang imbestigasyon ay nagpatunay sa kanyang pagiging kriminal. Isang showbiz royalty ang pumaslang sa isa pang showbiz royalty. Ang krimen ay nagdulot ng matinding pagkabigla at kalungkutan sa buong Pilipinas. Ang kaso ay naging headline sa bawat pahayagan, na nagpapakita ng madilim na katotohanan sa likod ng perpektong larawan ng silver screen.

Si Narding Anzures ay sinentensiyahan ng double life imprisonment [03:52] dahil sa pagpaslang kina Lilian Velez at Pacita. Bukod pa rito, inatasan din siyang magbayad ng damages na ₱5,000 sa bawat pamilya ng biktima, isang malaking halaga noong panahong iyon. Sa Muntinlupa, sinimulan ni Narding ang pagbabayad sa kanyang kasalanan.

Ang Huling Kabanata ng Isang Trahedya

Ngunit ang kwento ni Narding Anzures ay hindi nagtapos sa rehas. Noong 1949, habang binubuno niya ang kanyang sentensya, dinapuan siya ng Tuberculosis (TB) [04:00], isang sakit na laganap at nakamamatay noong panahong iyon. Ang kanyang kalagayan ay lumala, at tila naging biktima siya ng isang huling, mapaglarong tadhana.

Sa isang hindi inaasahang pangyayari, nabigyan si Narding ng Pardon [04:08] ng noo’y Pangulong Elpidio Quirino dahil sa kanyang kalusugan. Nakalaya siya sa Muntinlupa, nagbigay ng huling kislap ng kontrobersiya sa kaso.

Ngunit ang kalayaan ay panandalian lamang. Dalawang buwan matapos makalaya, tuluyan na ring pumanaw si Narding Anzures sa edad na 21 anyos [04:15] dahil sa komplikasyon ng Tuberculosis. Isang maikling buhay, na minarkahan ng matinding tagumpay sa sining, matinding obsesyon, at karumal-dumal na krimen.

Ang trahedya ni Lilian Velez ay nag-iwan ng isang malalim na sugat sa Philippine cinema. Ang kanyang maagang pagpanaw sa edad na 24 [02:11], sa kamay ng taong akala ng lahat ay kanyang kapareha, ay nagpaalala sa lahat na ang kinang ng showbiz ay maaari ring maging maskara ng matinding panganib at mental instability.

Ang kwentong ito ay hindi lamang isang simpleng krimen, kundi isang salamin ng madilim na mukha ng obsesyon na nagwawasak ng buhay at pangarap. Si Lilian Velez ay nanatiling isang simbolo ng talentong maagang kinuha—isang awit na biglang naputol. Ang kanyang legacy ay mananatili, hindi lamang sa mga pelikula at musika, kundi pati na rin sa paalala na ang praning na pag-ibig ay walang sinisino, kahit pa mga bituin sa gintong panahon ng pelikulang Pilipino. Hanggang ngayon, ang trahedyang ito ay patuloy na nagpaparamdam, isang malamig na hininga mula sa nakaraan na nagpapabatid sa atin ng bigat at peligro ng fandom at obsession na lumalagpas sa hangganan ng pagiging propesyonal at tao.

Full video: