Sa gitna ng mainit na usapin tungkol sa mga anomaliya sa flood control projects sa bansa, isang balita ang yumanig sa publiko: ang pagkamatay ng dating Department of Public Works and Highways (DPWH) Undersecretary na si Catalina Cabral. Ang kanyang bangkay ay natagpuan sa ilalim ng isang halos 30 metrong lalim na bangin sa Tuba, Benguet noong Disyembre 2025. Bagama’t ang opisyal na imbestigasyon ay tumuturo sa isang aksidente o personal na desisyon, ang mga detalye sa likod ng kanyang huling mga oras ay nagpapakita ng isang masalimuot na kwento ng takot, kapangyarihan, at mga lihim na tila ayaw pang mabunyag [00:25].

Ang Pagkakakilanlan at ang Karumal-dumal na Sinapit

Matapos ang masusing DNA testing, fingerprint matching, at pagkilala ng pamilya, kinumpirma ng mga awtoridad na ang natagpuang katawan ay kay USEC Cabral. Ayon sa Autopsy Report, ang sanhi ng kanyang pagkamatay ay matinding blunt force trauma dulot ng pagbagsak mula sa mataas na lugar. Wasak ang kanang bahagi ng kanyang mukha, may mga bali sa kamay at tuhod, at basag ang likod at mga tadyang na puminsala sa kanyang mga internal organs [01:41]. Ang lugar na kanyang binagsakan ay purong bato, kaya naman halos wala nang pagkakataong mabuhay pa ang opisyal. Sa kabila ng tindi ng pinsala, iginiit ng Department of the Interior and Local Government (DILG) na wala silang nakitang senyales ng krimen o foul play; walang tama ng baril, walang marka ng pananakal, at walang bakas ng pakikipaglaban sa kanyang katawan [02:04].

Ang Kontrobersyal na Phobia: Takot sa Taas

Dito nagsimulang magduda ang publiko. Sa isang lumang interview na muling kumalat sa social media, direkta at malinaw na inamin ni Cabral na mayroon siyang acrophobia o matinding takot sa matataas na lugar [10:12]. Para sa mga eksperto at maging sa ordinaryong mamamayan, mahirap paniwalaan na ang isang taong may ganitong kondisyon ay kusang lalapit sa gilid ng isang delikadong bangin, uupo sa isang bato, at mananatili roon nang mag-isa [10:29]. Ang phobia ay hindi isang bagay na basta-basta nawawala, lalo na sa gitna ng matinding pressure. Bakit siya pupunta sa mismong lugar na kanyang kinatatakutan? Ito ang tanong na hanggang ngayon ay hindi pa rin nabibigyan ng malinaw na sagot ng mga imbestigador.

Ang Papel ng Driver: Isang Person of Interest

Ang huling taong nakasama ni Cabral ay ang kanyang driver, na ngayon ay itinuturing na “person of interest” sa kaso [06:19]. Sa kanyang panayam, ikinuwento ng driver na pumunta sila sa Baguio upang magpahinga at magbawas ng stress ang kanyang amo. Ayon sa kanya, huminto sila sa Kennon Road sa utos ni Cabral. Noong umaga ay pinagbawalan na sila ng isang pulis na tumigil doon dahil delikado, ngunit bumalik pa rin sila sa parehong lugar bandang hapon [07:02]. Iniwan daw niya ang opisyal na nakaupo sa isang bato upang magpagasolina, at nang bumalik siya makalipas ang isang oras, wala na ito sa kanyang pwesto [07:20]. Bagama’t emosyonal ang driver sa kanyang pahayag, kinumpiska pa rin ng mga awtoridad ang kanyang cellphone para sa digital forensic examination matapos makita ang isang selfie kung saan nasa background ang kanyang amo, isang bagay na itinuring ni Secretary Remulla na “hindi pangkaraniwan” [09:39].

Lapses sa Imbestigasyon at ang Koneksyon sa Nakaraan

Hindi rin nakaligtas sa batikos ang kapulisan matapos aminin na may mga “lapses” o pagkakamali sa simula ng imbestigasyon. Noong una ay hindi agad itinuring na crime scene ang lugar, at may mga pulis na agad ibinalik ang mga personal na gamit ni Cabral, kabilang ang kanyang cellphone, sa pamilya [05:04]. Dahil sa pagkakamaling ito, ilang opisyal ang inirekomendang i-relieve sa pwesto upang matiyak na hindi makokompromiso ang ebidensya [05:30].

Lalo pang naging kahina-hinala ang sitwasyon nang lumabas ang impormasyon tungkol sa hotel na tinuluyan ni Cabral. Ang nasabing hotel ay dating pag-aari ng opisyal at naibenta sa isang contractor na may mga aktibong proyekto sa DPWH, partikular na sa lugar kung saan siya natagpuan [12:10]. Ang ganitong uri ng koneksyon ay naglalagay ng malaking ulap ng pagdududa kung ang trahedya ba ay may kinalaman sa kanyang trabaho at sa mga isyung kinakaharap ng ahensya.

Konklusyon: Higit Pa sa Isang Trahedya

Ang pagkamatay ni USEC Catalina Cabral ay hindi lamang isang kwento ng aksidente. Ito ay isang masalimuot na puzzle na kinabibilangan ng mga teknikal na desisyon sa gobyerno, mga personal na takot, at mga ugnayang pampulitika at pangnegosyo. Habang ang pamilya ay nagdadalamhati, ang sambayanan naman ay naghahanap ng katotohanan. Ang bawat detalye—mula sa “I Will Survive” na paboritong kanta ni Cabral hanggang sa matinding takot niya sa taas—ay tila sumisigaw ng isang kwentong mas malalim pa kaysa sa bangin kung saan siya natagpuan [11:05]. Sa huli, mananatiling bukas ang kasong ito sa isipan ng publiko hangga’t hindi nasasagot ang bawat “bakit” at “paano” sa likod ng kanyang huling sandali.