Gilas Pilipinas Dinomina ang Thailand: Ang Makasaysayang Pagbabalik ng Ginto sa Kamay ng mga Pinoy NH

Sa bawat dribol ng bola at bawat hiyaw ng mga tagahanga, muling napatunayan ng Pilipinas na ang basketbol ay hindi lamang isang laro sa bansa—ito ay isang relihiyon. Sa katatapos lamang na paghaharap para sa gintong medalya sa pagitan ng Gilas Pilipinas at ng koponan ng Thailand, muling nagningning ang bandila ng Pilipinas. Ang tagumpay na ito ay hindi lamang basta pagdagdag ng medalya sa koleksyon ng bansa, kundi isang pagpapatunay ng dominasyon at pagbawi ng dangal na tila nayanig sa mga nakaraang torneo.

Ang laban na ito ay itinuturing na isa sa pinaka-inaabangan dahil sa kasaysayan ng banggaan ng dalawang bansa sa Southeast Asia. Sa panig ng Thailand, bitbit nila ang kumpiyansa at ang mga higanteng manlalaro gaya ni Jakrawan. Ngunit sa panig ng Pilipinas, dala ng Gilas ang isang “loaded” na line-up na pinaghalong karanasan at sariwang talento. Mula sa simula pa lamang ng laro, kitang-kita na ang determinasyon sa mga mata ng bawat manlalaro ng Gilas na hindi sila uuwi nang walang ginto sa kanilang mga leeg.

Isa sa mga naging sentro ng usapan sa laban na ito ay ang paghahambing sa pagitan ng mga sentro at big men ng magkabilang panig. Marami ang pumuna na bagama’t malaki si Jakrawan ng Thailand, tila mas naging maliksi at epektibo ang mga manlalaro ng Pilipinas sa pangunguna ni Xzavierro at iba pang forward ng koponan. Ang bilis at liksi ng Gilas ang naging susi upang malusutan ang matatangkad na depensa ng Thailand. Hindi naging hadlang ang laki ng kalaban dahil sa talino sa loob ng court na ipinamalas ng ating mga pambansang atletiko.

Hindi rin matatawaran ang kontribusyon ng ating naturalized player na si Justin Brownlee. Sa bawat krusyal na sandali ng laro, palaging nandiyan si Brownlee upang magpakita ng kalmado ngunit nakamamatay na opensa. Ang kanyang presensya sa loob ng court ay nagbibigay ng kumpyansa sa mga batang manlalaro. Ngunit hindi lang ito “Brownlee show.” Ang suporta mula sa mga pambato ng collegiate ranks tulad nina Kevin Quiambao at Mason Amos ay nagpakita na ang kinabukasan ng Philippine basketball ay nasa mabuting mga kamay. Ang kanilang katapangan sa pagtira mula sa labas at ang kanilang walang takot na pag-atake sa basket ay nagpahirap nang husto sa depensa ng Thailand.

Sa ilalim ng gabay ni Coach Tim Cone, naging disiplinado ang bawat galaw ng Gilas. Ang kanyang sistema na nakatutok sa matinding depensa at maayos na sirkulasyon ng bola ay naging bangungot para sa coaching staff ng Thailand. Hindi makahanap ng bwelo ang mga Thai dahil sa dikit na bantay at mabilis na rotation ng Pilipinas. Sa bawat turnover ng Thailand, agad itong ginagawang puntos ng Gilas, na lalong nagpalaki sa agwat ng iskor habang tumatagal ang laro.

Ang atmospera sa loob ng arena ay tila nasa Maynila dahil sa dami ng mga Pilipinong sumuporta at sumigaw para sa Gilas. Ang bawat tres at bawat dakdak ay sinalubong ng nakabibinging palakpakan na tila nagbibigay ng dagdag na lakas sa ating mga manlalaro. Ito ang kapangyarihan ng pagkakaisa ng mga Pinoy pagdating sa basketbol. Ang emosyon ay naging bahagi na ng laro, kung saan makikita ang pagyakap ng mga manlalaro sa isa’t isa matapos ang bawat mahalagang play.

Pagdating ng huling quarter, malinaw na ang kapalaran ng gintong medalya. Bagama’t sinubukan pa ng Thailand na humabol sa pamamagitan ng ilang mga tira mula sa labas, hindi na hinayaan ng Gilas na makalapit pa sila. Ang bawat posesyon ay pinahalagahan at ang depensa ay lalong hinigpitan. Ang huling tunog ng buzzer ay naging hudyat ng pagdiriwang na hindi lamang para sa mga manlalaro, kundi para sa buong bansa na naniniwala sa kanilang kakayahan.

Ang panalong ito ay isang paalala na sa kabila ng mga pagsubok at mga pagkatalo sa nakaraan, ang Gilas Pilipinas ay laging babangon. Ang pagiging “loaded” ng koponang ito ay hindi lamang sa aspeto ng talento, kundi sa aspeto ng puso at pagmamahal sa bayan. Ang bawat miyembro ng team, mula sa mga star players hanggang sa mga bench players at coaching staff, ay nag-ambag ng kanilang pawis at sakripisyo upang muling maiuwi ang ginto.

Sa huli, ang laban sa pagitan ng Pilipinas at Thailand ay hindi lamang tungkol sa kung sino ang mas marunong mag-shoot. Ito ay tungkol sa kung sino ang mas may kagustuhang manalo at sino ang mas handang magsakripisyo para sa koponan. Sa araw na ito, ang sagot ay malinaw: ang Gilas Pilipinas. Ang tagumpay na ito ay magsisilbing inspirasyon sa mga kabataang nangangarap na balang araw ay makasuot din ng uniporme ng bansa at magdala ng karangalan sa Pilipinas.

Muli nating napatunayan na sa mundo ng basketbol, ang Pilipino ay hindi basta-basta sumusuko. Ang gintong ito ay para sa bawat Pilipinong nagpuyat, sumigaw, at nanalangin para sa tagumpay ng Gilas. Ang ating paglalakbay ay hindi dito nagtatapos, dahil ito ay simula pa lamang ng mas marami pang tagumpay sa hinaharap. Mabuhay ang Gilas Pilipinas!

Gusto mo bang malaman ang iba pang detalye tungkol sa naging strategy ni Coach Tim Cone at ang mga naging reaksyon ng mga manlalaro pagkatapos ng laban? I-check ang aming mga susunod na update para sa eksklusibong interview sa mga bida ng ating bansa.