JANICE MAGUAD: Ang Nakagigimbal na Walang-Pagsisising Kalooban sa Likod ng Malagim na Kaso ng Maguad Siblings

Ang bayan ng M’lang, North Cotabato, ay mananatiling markado sa kasaysayan ng krimen sa Pilipinas bilang lugar kung saan naganap ang isa sa pinakamalagim at nakakagulantang na trahedya sa pamilya. Noong Disyembre 2021, ang brutal na pagpaslang sa Maguad siblings—sina Crizzle Gwynn, 18, at Crayon, 16—ay hindi lamang nag-iwan ng matinding kirot sa kanilang pamilya, kundi nagpakita rin ng isang madilim at nakakatakot na katotohanan tungkol sa kapintasan ng tao.

Ngunit higit pa sa mismong karahasan, ang pinakamatinding dagok sa pambansang kamalayan ay ang huling ulat tungkol sa pangunahing suspek at umaming salarin: si Janice Maguad, ang adopted sister ng mga biktima. Ayon sa mga ulat na nagmula sa mga nag-iimbestiga, si Janice ay nagpakita ng isang nakakagimbal na kawalan ng emosyon. Ang pinakamasakit at pinakanakakakilabot na detalye na lumabas sa mga pahayag ng pulisya ay ang pag-aangkin na hindi raw pinagsisisihan ni Janice ang kanyang nagawa.

Ang simpleng pahayag na ito ay hindi lamang nagpalala sa kalungkutan, kundi nagdulot din ng malaking pagkabahala at galit sa buong bansa. Ito ay nagbukas ng isang malalim na diskusyon tungkol sa kalikasan ng kasamaan, pagtataksil, at ang sikolohikal na katayuan ng isang taong nakagawa ng hindi maisip na krimen sa kanyang sariling pamilya.

Ang Trahedya ng Pagtataksil sa Tahanan

Ang kuwento ng pamilya Maguad ay tila ordinaryo at masaya. Sina Crizzle Gwynn at Crayon ay kilalang masisipag at mapagmahal na mga anak at kapatid. Si Janice, na inampon ng pamilya Maguad, ay itinuring na parang tunay na kadugo. Ang tahanan na dapat sana ay kanlungan ng pagmamahalan ay naging tanawin ng isang madugong bangungot.

Ayon sa naunang imbestigasyon, inakala ng marami na ang krimen ay gawa ng mga outsider o mga magnanakaw na bigo. Ang mga palatandaan sa pinangyarihan ay tila sinadya upang lituhin ang mga awtoridad, na nagtuturo sa isang pagnanakaw na nauwi sa karahasan. Ngunit ang masusing pag-aaral ng ebidensya, lalo na ang mga forensic evidence at ang salaysay ng mga nakasaksi, ay unti-unting nagbunyag ng isang katotohanan na mas nakakapanghina ng loob: ang salarin ay nasa loob mismo ng pamilya.

Ang pag-amin ni Janice Maguad ay naging mabilis ngunit puno ng kontrobersiya. Sa harap ng mga imbestigador, inihayag niya ang kanyang papel sa krimen, na nagdulot ng matinding pagkabigla at kalungkutan. Gayunpaman, ang pag-amin ay sinamahan ng isang emosyonal na disposisyon na kakaiba at nakakabahala—isang kawalan ng emosyon na tila wala sa lugar para sa isang taong umamin sa isang dobleng pagpatay.

Ang Nakakakilabot na Kawalan ng Pagsisisi

Ang mga ulat na nagpapakita ng kawalan ng pagsisisi ni Janice ay nagbigay ng bagong dimensyon sa kaso. Sa isang lipunan kung saan ang pananagutan at remorse ay inaasahan mula sa sinumang nagkasala, ang pagtanggi ni Janice na magpakita ng kahit anong emosyonal na pagkakagulo o pagkalungkot ay nagpinta ng isang larawan ng isang taong may malalim at nakatagong psychological issue.

Para sa mga sikologo at kriminologo, ang kawalan ng pagsisisi ay maaaring magpahiwatig ng iba’t ibang bagay, kabilang ang malubhang personality disorders, tulad ng psychopathy o sociopathy. Ang isang tao na walang empathy at kakayahang makaramdam ng guilt ay may kakayahang magsagawa ng matinding karahasan nang walang moral restraint. Sa kaso ni Janice, ang pahayag na hindi siya nagsisisi ay nagpalalim sa paniniwala na ang kanyang motibo ay hindi lamang dulot ng biglaang galit, kundi ng isang matagal nang kinikimkim na sama ng loob at resentment.

Ayon sa mga detalye na lumabas sa imbestigasyon, ang posibleng ugat ng kanyang galit ay ang inggit at selos sa atensyon at pagmamahal na natatanggap ng Maguad siblings mula sa kanilang mga biological na magulang. Ang adoption na dapat sana ay nagbigay ng sense of belonging kay Janice ay tila naging breeding ground ng insecurity at bitterness. Ito ay nagpapakita na ang mga isyu sa pamilya at ang mental health ay mga seryosong salik na dapat bigyang-pansin, lalo na sa mga pamilyang may complex na istruktura tulad ng adoptive family.

Ang Boses ng Hustisya at ang Pagdurusa ng Magulang

Ang pagdurusa ng mga magulang, sina Mr. at Mrs. Maguad, ay hindi matatawaran. Ang pagkawala ng dalawang anak sa kamay ng isa pa, na itinuring nilang sariling anak, ay isang sugat na hindi na maghihilom. Ang kanilang panawagan para sa hustisya ay naging boses ng bawat Pilipinong nagtataka kung paano nagawa ng isang tao ang ganitong kalupitan.

Ang kaso ni Janice Maguad ay nagbigay-diin sa kahalagahan ng pagiging mapagmatyag sa mga sign ng emotional distress at mental instability sa loob ng pamilya. Ang pagpapalaki sa mga bata, biological man o adopted, ay nangangailangan ng higit pa sa materyal na pangangailangan—kailangan nito ng emotional validation at sense of security. Ang kakulangan sa mga ito, kasabay ng unresolved feelings ng rejection o inadequacy, ay maaaring humantong sa trahedya.

Sa kasalukuyan, ang kaso ay patuloy na dinidinig, at ang sistema ng hustisya ay humaharap sa isang malaking hamon: paano huhusgahan ang isang tao na hindi nagpapakita ng kahit katiting na pagsisisi? Ang mga legal proceedings ay hindi lamang magpapasya sa kanyang kalayaan, kundi magbibigay din ng precedent sa kung paano titingnan ng lipunan ang mga krimen na nag-ugat sa emotional and psychological na mga isyu.

Hamon sa Lipunan at Pamilya

Ang kuwento ng Maguad siblings at ni Janice Maguad ay isang malagim na paalala na ang pinakamadilim na bahagi ng tao ay maaaring nakatago sa likod ng pinakamagandang ngiti at pinakamalapit na relasyon. Ang kawalan ng pagsisisi ni Janice ay hindi lamang isang personal trait kundi isang manifestation ng isang mas malaking societal problem na kailangang matugunan: ang kalusugan ng kaisipan at ang dynamics ng pamilya.

Ang bawat detalye ng kasong ito ay nag-uudyok sa ating lahat na tanungin ang sarili: Gaano natin kakilala ang mga taong kasama natin sa iisang bubong? Gaano tayo ka-aware sa mga internal struggle ng ating mga mahal sa buhay? Ang sagot sa mga tanong na ito ay maaaring ang susi upang maiwasan ang mga trahedya tulad ng nangyari sa Maguad family.

Ang hustisya para kina Crizzle at Crayon ay hindi lamang matatamo sa pamamagitan ng pagpapakulong kay Janice. Matatamo rin ito sa pamamagitan ng pag-unawa sa pinagmulan ng kanyang kalupitan at pagtitiyak na ang mga aral mula sa kasong ito ay gagamitin upang protektahan ang iba pang mga pamilya. Ang malamig na reaksiyon ni Janice ay hindi katapusan ng kuwento, kundi simula ng isang masusing pag-aaral ng kalikasan ng kasamaan sa loob ng pamilya. Ang kawalan ng pagsisisi ay isang selyo ng pagtataksil na mananatiling nakaukit sa kasaysayan, naghihintay sa pangwakas na hatol ng katarungan.

Full video: