Resbak ng Gilas Pilipinas: Dominanteng Panalo Laban sa Indonesia, Nagsilbing Babala sa Mayabang na Thailand! NH

Sa mundo ng basketball sa Timog-Silangang Asya, hindi na bago ang mainit na tensyon at tapatan sa pagitan ng Pilipinas, Indonesia, at Thailand. Ngunit sa huling kaganapan sa FIBA Asia Cup Qualifiers, higit pa sa puntos ang naging usapan. Ito ay naging laban ng dangal, determinasyon, at pagpapatunay na ang korona ng hari ng basketbol sa rehiyon ay nananatiling suot ng Gilas Pilipinas. Ang kamakailang tagumpay ng ating pambansang koponan laban sa Indonesia ay hindi lamang isang ordinaryong panalo; ito ay itinuturing na isang malakas na “sampal” sa mga pahayag ng ilang manlalaro mula sa Thailand na tila minaliit ang kakayahan ng mga Pinoy.

Mula pa sa simula ng laban, ramdam na ang kakaibang enerhiya ng Gilas Pilipinas. Sa ilalim ng gabay ng batikang coach na si Tim Cone, ipinakita ng koponan ang isang sistematiko at matinding depensa na nagpahirap nang husto sa mga taga-Indonesia. Bagama’t may mga import at naturalized players ang Indonesia na inaasahang magbibigay ng mahigpit na laban, tila nawalan sila ng sagot sa bawat atake ng Pilipinas. Ang chemistry na ipinamalas nina Justin Brownlee, Kai Sotto, at June Mar Fajardo ay naging pundasyon ng isang opensang hindi mapigilan.

Bakit nga ba itinuturing na sampal ito para sa isang Thai player? Bago ang laban, kumalat ang mga balita at haka-haka patungkol sa kumpiyansa ng Thailand. Matapos ang kanilang ilang tagumpay sa mga nakaraang regional games, tila naging matapang ang pahayag ng ilan sa kanilang kampo na panahon na para palitan ang Pilipinas sa tuktok. Ngunit ang ipinakitang laro ng Gilas laban sa Indonesia ay isang malinaw na paalala: ang galing ng Pinoy ay nasa ibang antas kapag ang pinag-uusapan ay ang pride ng bayan. Ang bawat tres ni Brownlee at bawat supalpal ni Sotto ay tila sagot sa bawat pangmamaliit na natanggap ng koponan.

Hindi maitatago ang kaba sa panig ng Thailand matapos nilang masaksihan ang bangis ng Gilas. Ang kanilang stratehiya na dati ay tila epektibo ay mukhang kailangang baguhin dahil sa bilis at talino ng laro na ipinakita ng ating mga manlalaro. Ang Indonesia, na itinuturing na isa sa pinakamalakas na karibal natin sa rehiyon, ay hindi nakaporma. Ito ay nagpapakita lamang na ang sistema ni Coach Tim Cone ay unti-unti nang nagbubunga at nagiging isang dambuhalang puwersa na mahirap tibagin. Ang disiplina sa loob ng court at ang walang sawang suporta ng mga fans ay nagsilbing gasolina para sa koponan.

Sa gitna ng artikulong ito, mahalagang bigyang-diin ang papel ni Justin Brownlee. Bilang naturalized player na may pusong Pinoy, muli niyang pinatunayan kung bakit siya ang paborito ng masa. Hindi lamang siya basta umiskor; pinamunuan niya ang koponan sa paraang nagbibigay ng kumpyansa sa mga batang manlalaro tulad nina Carl Tamayo at Kevin Quiambao. Ang timpla ng beterano at bagong dugo sa Gilas ay ang sikretong armas na tila hindi napag-handaan ng ating mga kalaban.

Habang papalapit ang tapatan ng Pilipinas at Thailand, mas lalong uminit ang usapan sa social media. Ang mga Pinoy fans, na kilala sa pagiging madaldal at palaban online, ay hindi nagpaawat sa pagtatanggol sa Gilas. Ang tagumpay laban sa Indonesia ay ginamit na ebidensya na ang Thailand ay may dahilan para kabahan. Hindi na lamang ito usapin ng kung sino ang mas mabilis tumakbo o mas mataas tumalon, kundi kung sino ang may mas matatag na sikmura sa ilalim ng pressure.

Ang sistemang Triangle Offense na ipinapatupad ni Tim Cone ay nagbigay ng bagong mukha sa Gilas. Hindi na tayo basta “puso” lang; tayo ay “puso na may plano.” Ang bawat galaw ay kalkulado, at ang bawat pasa ay may layunin. Ito ang klase ng basketbol na kinatatakutan ng mga karatig-bansa dahil mahirap itong basahin at mas mahirap itong pigilan. Ang Indonesia ay nagsilbing “test subject” sa lakas na ito, at sa kasamaang palad para sa kanila, sila ang sumalo ng hagupit na dapat ay para sa lahat ng nagduda sa Pilipinas.

Sa huli, ang mensahe ng Gilas Pilipinas ay malinaw: Huwag ninyong susubukan ang pasensya at galing ng mga Pilipino. Ang panalong ito ay simula pa lamang ng mas malaki nating layunin sa FIBA Asia Cup. Para sa Thailand, ang kanilang kaba ay may basehan. Ang kanilang pagmamaliit ay nagbalik sa kanila bilang motibasyon para sa ating mga manlalaro na lalong pagbutihin ang kanilang laro. Ang basketbol ay higit pa sa isang isport para sa atin; ito ay bahagi ng ating pagkatao.

Ang susunod na kabanata ng kwentong ito ay tiyak na mas magiging kapana-panabik. Susubukan ng Thailand na patunayan ang kanilang sarili, ngunit ang Gilas Pilipinas ay nakahanda na. Ang “sampal” na natanggap nila mula sa resulta ng laban sa Indonesia ay magsisilbing aral na sa basketbol, ang tunay na kampeon ay nakikita sa gawa at hindi sa yabang ng salita. Mananatiling mapagmatyag ang buong bansa, handang sumigaw ng “Laban Pilipinas!” hanggang sa dulo.

Sa bawat dribol at bawat sigaw ng crowd, nandoon ang pangarap ng bawat Pilipino na makitang muli ang ating bansa na namamayagpag sa pandaigdigang entablado. Ang tagumpay na ito ay para sa lahat—sa mga manlalaro, sa coaching staff, at higit sa lahat, sa mga tagasuporta na kailanman ay hindi bumitaw. Ang takot ng Thailand ay tagumpay ng ating determinasyon. Tuloy ang laban, tuloy ang Gilas!