NBA Rising Star ng Spurs, Nagpaparamdam na sa Gilas: Ang Bagong Pag-asa ng Basketbolistang Pilipino? NH

Sa gitna ng lumalakas na pwersa ng Gilas Pilipinas sa ilalim ng gabay ni Coach Tim Cone, isang balita ang biglang naging mitsa ng panibagong pag-asa at excitement para sa bawat Pilipinong mahilig sa basketball. Hindi lang ito basta balita tungkol sa lokal na liga; ito ay tungkol sa isang “Rising Star” mula sa prestihiyosong liga ng NBA—ang San Antonio Spurs—na usap-usapan ngayon dahil sa kanyang mga paramdam na tila nais maglingkod para sa bandila ng Pilipinas. Ang tanong ng marami: Panahon na nga ba para gumawa ng agresibong hakbang ang Samahang Basketbol ng Pilipinas (SBP)?

Ang basketball sa Pilipinas ay higit pa sa isang laro; ito ay kultura, emosyon, at buhay. Kaya naman bawat pagkakataon na magkaroon ng reinforcement mula sa NBA ay laging tinatanggap nang may bukas na bisig at matinding pagsusuri. Ang tinutukoy na manlalaro ay walang iba kundi ang energetic at versatile forward ng Spurs na si Jeremy Sochan. Bagama’t kilala siya bilang kinatawan ng Poland sa mga international competitions, ang kanyang koneksyon at mga kamakailang kilos ay nagbigay ng espekulasyon kung maaari ba siyang maging bahagi ng pambansang koponan ng Pilipinas sa hinaharap, sa ilalim ng anumang kapasidad na papayagan ng FIBA rules.

Sa kasaysayan ng ating bansa, nakita natin ang epekto ng mga players na may NBA caliber tulad nina Jordan Clarkson at Kai Sotto. Ang pagpasok ng isang gaya ni Sochan—na kilala sa kanyang depensa, rebounding, at “high-motor” na laro—ay magsisilbing malaking dagdag sa depensa ng Gilas na kasalukuyang binubuo ng mga matatangkad at batang manlalaro. Ang kanyang estilo ng paglalaro ay saktong-sakto sa sistema ni Tim Cone na nagbibigay-diin sa disiplina at matinding depensa.

Ngunit bakit nga ba ngayon lang ito lumulutang? Sa mga nagdaang interview at social media interactions, hindi nakaligtas sa mapanuring mata ng mga fans ang pagkilala ni Sochan sa kanyang mga ugat at ang respeto niya sa kulturang Pinoy. Bagama’t may mga legal na balakid gaya ng eligibility rules ng FIBA, ang pagpaparamdam ng isang aktibong NBA player ay sapat na upang magising ang natutulog na damdamin ng SBP. Kailangan nating intindihin na sa modernong basketball, ang recruitment ay hindi na lamang nagaganap sa loob ng court; ito ay nagsisimula sa ugnayan at tamang timing.

Ang hamon ngayon para sa SBP ay kung paano gagawan ng paraan ang sitwasyong ito. Maraming fans ang nananawagan na sana ay maging pro-active ang ating basketball federation. “Huwag nating hintayin na mawala ang interes,” wika ng isang netizen. Ang pagbuo ng isang competitive na team para sa susunod na World Cup at Olympics ay nangangailangan ng maagang pagpaplano. Kung may pagkakataon na maisama ang isang gaya ni Sochan, kahit man lang sa mga usapan o bilang bahagi ng long-term program, dapat itong sunggaban ng SBP.

Hindi maikakaila na ang Gilas Pilipinas ay nasa isang “transition period” kung saan ang layunin ay hindi lang manalo sa Southeast Asia, kundi ang maging lehitimong banta sa world stage. Ang presensya ng isang NBA rising star ay hindi lamang magdadala ng talento, kundi magbibigay din ng kumpyansa sa mga lokal na players natin. Isipin mo na lang ang tandem nina June Mar Fajardo sa ilalim, Kai Sotto sa gitna, at isang Jeremy Sochan na bumubuslo at dumedepensa sa perimeter. Ito ay isang “dream team” na dati ay sa video games lang natin nakikita.

Bukod sa talento, ang emosyonal na koneksyon ng mga manlalarong ito sa bansa ang tunay na nagpapanalo sa puso ng mga Pilipino. Nakita natin kay Jordan Clarkson kung paano siya umiyak at lumaban para sa bansa kahit na hindi siya dito lumaki. Ang ganitong uri ng dedikasyon ang hinahanap natin, at sa mga paramdam ni Sochan, tila may spark na nagniningas. Ang kailangan na lang ay ang tamang pag-aalaga at komunikasyon mula sa mga kinauukulan.

Sa huli, ang pangarap na makita ang Pilipinas na muling nagdodomina sa Asya at nakikipagsabayan sa mundo ay hindi na malayo. Ang bawat tweet, bawat like, at bawat paramdam mula sa mga NBA stars na may pusong Pinoy ay hakbang patungo sa katotohanang iyon. Ang bola ay nasa kamay na ngayon ng SBP. Susunggaban ba nila ang pagkakataon o hahayaan na lang itong lumipas? Ang sambayanang Pilipino ay naghihintay, nagbabantay, at laging handang sumuporta sa oras na ang ating pambansang koponan ay tumuntong muli sa entablado ng mundo, dala ang bagong lakas at bagong pag-asa.

Ang kwentong ito ay hindi lamang tungkol sa isang manlalaro; ito ay tungkol sa ating kolektibong pangarap na makitang muling nagniningning ang watawat ng Pilipinas sa mundo ng basketball. Sa bawat dribol at bawat shoot, nandoon ang ating panalangin na sana, sa susunod na laban, ay kasama na natin ang mga pinakamagagaling na anak ng ating lahi, nasaan man silang panig ng mundo naroroon.