Ang Pagbangon ng Kaiju: Paano Binago ng Triangle Offense ni Tim Cone ang Laro ni Kai Sotto sa Dominasyon ng Gilas Laban sa Chinese Taipei NH

Sa bawat dribol at bawat sigaw sa loob ng Philsports Arena noong nakaraang window ng FIBA Asia Cup Qualifiers, isang bagong kabanata ang nasaksihan ng sambayanang Pilipino. Hindi lang ito basta panalo; ito ay isang pahayag. Ang Gilas Pilipinas, sa ilalim ng matalinong pamumuno ni Coach Tim Cone, ay nagpakita ng isang laro na tila sining sa gitna ng court. At sa sentro ng lahat ng ito ay ang ating pambato na si Kai Sotto, na sa wakas ay tila natagpuan na ang sistemang magpapalabas ng kaniyang tunay na potensyal—ang Triangle Offense.

Sa loob ng mahabang panahon, ang 7-foot-3 na si Kai Sotto ay laging nasa ilalim ng mikroskopyo ng mga kritiko. Marami ang nagsasabing kailangan pa niyang magpalaki, kailangang maging mas agresibo, o kailangang baguhin ang kaniyang istilo ng laro. Ngunit sa laban laban sa Chinese Taipei, kung saan nanalo ang Gilas sa score na 106-53, nakita natin ang isang Kai Sotto na hindi lamang umaasa sa kaniyang tangkad. Nakita natin ang isang manlalaro na gumagalaw nang may layunin, pumapasa nang may talino, at dumedepensa nang may bagsik. Ang tanong ng marami: Napagaling na nga ba siya ni Coach Tim dahil sa Triangle Offense?

Ang Triangle Offense ay isang sistemang naging tanyag dahil sa tagumpay nito sa NBA sa ilalim nina Phil Jackson at Tex Winter. Ito ay isang sistema na hindi nakadepende sa isang “superstar” na humahawak ng bola sa loob ng 24 na segundo; sa halip, ito ay tungkol sa spacing, ball movement, at tamang pagbasa sa depensa ng kalaban. Para sa isang manlalaro na kasing-tangkad at kasing-skillful ni Kai, ang sistemang ito ay tila isang “match made in heaven.” Sa Triangle, hindi kailangang laging nasa ilalim ng ring si Kai. Maaari siyang magsilbing “post hub” kung saan doon dumadaan ang bola, at dahil sa kaniyang husay sa pagpasa, nagagawa niyang hanapin ang kaniyang mga teammates gaya nina Justin Brownlee at Dwight Ramos para sa mga madaling puntos.

Sa laban laban sa Chinese Taipei, nagtala si Kai ng kahanga-hangang stats: 18 points, 10 rebounds, 5 assists, at 3 blocks. Ngunit higit sa mga numero, ang kaniyang “presence” ang naging susi. Sa ilalim ni Coach Tim, mas naging disiplinado ang kaniyang placement sa loob ng court. Hindi na siya naghahabol sa bola; ang bola ang lumalapit sa kaniya dahil sa tamang spacing na dulot ng sistema. Nakita natin ang synergy nila ni Justin Brownlee—isang partnership na tila matagal nang nabuo. Kapag si Brownlee ay inaatake ng double-team, laging handa si Kai sa tamang pwesto para sa isang lob o kaya ay isang drop-pass. Ito ang bunga ng isang maayos na coaching at isang manlalarong handang matuto.

Sinabi ni Coach Tim Cone sa isang panayam na si Kai Sotto ay may kakayahang “i-dominate” ang buong Asya. At sa nakita natin sa laro, hindi ito isang pagmamalabis. Ang maturity na ipinakita ni Kai ay malayo na sa batang Kai na nakita natin ilang taon na ang nakalilipas. Ngayon, mayroon siyang kumpiyansa na tumira mula sa labas, mag-drive patungo sa basket, at maging anchor ng depensa. Ang kaniyang timing sa pag-block ng mga tira ay naging bangungot para sa mga guards ng Chinese Taipei, na tila nawawalan ng gana na pumasok sa pintura kapag nakatayo na ang higanteng Pilipino.

Ngunit hindi lang ito tungkol kay Kai. Ang “Bagong Gilas” ay simbolo ng kolektibong pagsisikap. Ang disiplinang itinanim ni Tim Cone ay makikita sa bawat aspeto ng laro. Walang pilit na tira, walang sayang na posesyon. Ang bawat galaw ay bahagi ng isang malaking plano. Ito ang dahilan kung bakit kahit ang mga dating nag-aalinlangan sa Triangle Offense ay napapa-bilib na ngayon. Sa international stage, kung saan ang mga kalaban ay madalas na mas malalaki o mas matitindi ang shooting, ang sistema at disiplina ang nagiging equalizer ng Pilipinas.

Ang tagumpay na ito laban sa Chinese Taipei ay hindi lamang isang hakbang patungo sa FIBA Asia Cup; ito ay isang pagpapatunay na ang Philippine basketball ay nasa tamang landas. Sa loob ng maraming taon, nagpalit-palit tayo ng mga coach at mga sistema, ngunit ngayon, tila natagpuan na natin ang formula na magdadala sa atin sa susunod na antas. Ang chemistry nina Tim Cone at Kai Sotto ay isang blueprint para sa hinaharap. Kung magpapatuloy ang ganitong klaseng laro, hindi malayo na makita natin ang Pilipinas na muling naghahari sa rehiyon at nagbibigay ng matinding laban sa mga world powerhouses.

Sa huli, ang kuwento ni Kai Sotto at ng Triangle Offense ay kuwento ng tiwala. Tiwala ng coach sa kaniyang manlalaro, at tiwala ng manlalaro sa sistema. Ang “napagaling” na Kai Sotto ay hindi lamang bunga ng pagsasanay, kundi bunga ng tamang gabay at tamang pagkakataon. Habang papalapit ang mga mas malalaking laban, lalong tumitindi ang pananabik ng bawat Pilipino. Ang dating pangarap lang na magkaroon ng isang world-class na center at isang world-class na sistema ay unti-unti nang nagkakatotoo sa harap ng ating mga mata.

Ito na ang bagong era ng Gilas Pilipinas. Isang era kung saan hindi lang tayo “puso” ang puhunan, kundi utak at sistema. At sa bawat dunk ni Kai Sotto, sa bawat swish ng tira ni Brownlee, at sa bawat utos ni Coach Tim, nararamdaman natin ang muling pagkabuhay ng dangal ng basketbol sa ating bansa. Ang laban ay nagsisimula pa lamang, at sa nakita natin laban sa Chinese Taipei, siguradong marami pa tayong dapat abangan.

Gusto mo bang malaman ang mas malalim na pagsusuri sa bawat play ng Gilas at kung paano pa lalong gagaling si Kai Sotto sa susunod na window? I-comment ang iyong opinyon at talakayin natin ang kinabukasan ng ating pambansang koponan!