Ang Hamon sa Gilas: Tatlong Manlalaro Lang ba ang Kayang Ipalit ni Coach Tim Cone para Isalba ang Koponan? NH

Sa mundo ng Philippine basketball, walang ibang pangalan ang nagdadala ng mas malaking bigat at ekspektasyon kundi ang Gilas Pilipinas. Sa bawat dribol, pasa, at buslo, bitbit ng ating mga manlalaro ang pangarap ng milyun-milyong Pilipino. Ngunit sa likod ng mga hiyawan at palakpakan, may isang realidad na pilit nating iniiwasan: ang limitadong opsyon at ang kaba na baka hindi sapat ang ating kasalukuyang puwersa para sa mga dambuhalang hamon sa international stage. Kamakailan, uminit ang usapan sa social media at sa mga barberya dahil sa ulat na mayroon lamang tatlong partikular na manlalaro ang nasa listahan ni Coach Tim Cone na tunay na makakapagpabago ng takbo ng laro ng Gilas.

Ang estratehiya ni Coach Tim Cone ay kilala sa pagiging disiplinado at nakadepende sa tinatawag na “chemistry.” Hindi siya ang tipo ng coach na basta-basta na lang kukuha ng kung sino ang sikat; gusto niya ang mga manlalarong swak sa kanyang sistema. Ngunit paano kung ang sistemang ito ay malagay sa alanganin dahil sa mga pinsala at kakulangan sa tao? Dito pumapasok ang pangalan ni Jamie Malonzo, ang manlalarong tila naging “missing piece” sa puzzle ng Gilas. Marami ang nagtatanong: Bakit tila nakatali ang kapalaran ng koponan sa iilang pangalan lamang?

Sa kasalukuyang lagay ng Gilas Pilipinas, hindi maikakaila na “tagilid” ang sitwasyon kung pagbabatayan ang lalim ng bench. Habang ang ibang bansa ay mayroong malawak na roster ng mga naturalized players at homegrown talents na handang sumabak anumang oras, ang Pilipinas ay tila nakasandal pa rin sa mga beteranong subok na sa hirap. Ang panawagan na pabalikin na si Jamie Malonzo ay hindi lamang dahil sa kanyang athleticism, kundi dahil sa kanyang kakayahang maging tulay sa pagitan ng depensa at mabilis na opensa. Sa mga nakaraang laro, nakita ang kakulangan sa “wing position” na si Malonzo lamang ang nakakapuno nang may sapat na bagsik at liksi.

Ngunit ang tanong ng marami, sapat na nga ba ang tatlong pagbabago? Ayon sa mga eksperto at malapit sa koponan, ang tatlong posisyong ito ang magsisilbing anchor ng koponan. Hindi ito tungkol sa pagpapalit ng buong team, kundi ang pagpili ng tamang mga piyesa na magpapatakbo sa makina ni Tim Cone. Ang pressure ay hindi lamang nasa balikat ng mga manlalaro kundi higit lalo sa coaching staff. Kailangang maging mabilis ang desisyon dahil ang oras ay hindi na natin kakampi. Ang bawat araw na lumilipas na wala ang mga tamang tao sa training camp ay bawat araw na nawawalan tayo ng pagkakataong mahasa ang ugnayan ng bawat isa.

Ang emosyonal na aspeto ng isyung ito ay hindi rin dapat balewalain. Ang mga fans ay nagpapakita ng labis na pag-aalala. Sa bawat post sa Facebook at X, makikita ang pagkadismaya ng ilan at ang matinding suporta ng marami. Ang Gilas ay higit pa sa isang team; ito ay simbolo ng ating pagkakaisa. Kaya naman kapag narinig ang salitang “tagilid,” agad itong nagdudulot ng kaba. Ngunit sa gitna ng lahat ng ito, nananatili ang tiwala kay Coach Tim Cone. Ang kanyang track record sa PBA at sa international arena ang nagbibigay ng pag-asa na alam niya ang kanyang ginagawa. Kung tatlo lang ang kayang ipalit, siguradong ang tatlong ito ang magiging pinaka-epektibong armas natin.

Sa huli, ang usapin tungkol sa pagbabalik ni Malonzo at ang limitadong pagpipilian ay isang paalala na ang basketball ay hindi lamang laro ng talino kundi laro rin ng tamang pagkakataon. Kailangan nating tanggapin na may mga limitasyon ang ating kasalukuyang pool, ngunit hindi ito dahilan para mawalan ng loob. Ang mahalaga ay ang pagkakaisa ng bawat Pilipino na suportahan ang koponan, anuman ang mangyari. Ang Gilas Pilipinas ay dumaan na sa mas matitinding bagyo noon, at sa gabay ng tamang liderato at tamang mga manlalaro, muli tayong babangon at magpapakitang-gilas sa buong mundo. Manatiling nakatutok, dahil ang susunod na kabanata ng ating pambansang koponan ay tiyak na magiging puno ng drama, aksyon, at pusong Pilipino.