Zombie Jose Manalo at Ang Walang Kupas na Dabarkads: Paanong Ang Tawa Mula sa TV5 ay Umaabot sa Nigeria, Australia, at Buong Mundo, Nagpapatunay sa Hindi Mapapantayang Katapatan ng Fans?

Ang Linggo, Hulyo 16, 2023, ay hindi lamang isang ordinaryong araw para sa telebisyon ng Pilipinas. Ito ay naging isang pambihirang selebrasyon ng pag-asa, pagmamahal, at, higit sa lahat, walang patid na katatawanan na umalingawngaw hindi lamang sa buong bansa kundi maging sa pinakamalayong sulok ng mundo. Sa muling pag-ere ng paborito nating Dabarkads sa kanilang bagong tahanan sa TV5, ang livestream ng araw na iyon ay nagbigay ng isang malinaw at matunog na pahayag: Ang koneksyon sa pagitan ng mga haligi ng noontime show at ng kanilang tapat na tagahanga ay hindi kayang sirain ng anumang pagbabago o distansiya.

Ang episode ay puno ng emosyonal na pagbabatian na nagpakita ng lawak at lalim ng kanilang pandaigdigang impluwensiya. Sa tuwing babanggitin ng mga hosts ang mga bansang tulad ng Nigeria, Australia, New Zealand, at maging ang mga simpleng pagbati tulad ng “hello” at “good morning” sa mga online na manonood, kitang-kita ang matinding kagalakan sa kanilang mga mata [09:19]. Ang mga salitang “thank you” ay naging paulit-ulit na tugon ng mga hosts sa bawat shoutout na binabato mula sa iba’t ibang panig ng mundo, isang manipestasyon ng kanilang taos-pusong pasasalamat sa patuloy na suporta ng mga tinatawag nilang “strangers” at “College” [01:06] viewers na naging pamilya na.

Hindi matatawaran ang emotional hook na hatid ng bawat live streaming nila. Ang pagdagsa ng mga Pinoy at maging ng mga dayuhang taga-suporta ay nagpapakita na ang panonood sa show ay hindi lamang tungkol sa entertainment, kundi tungkol sa isang matibay na komunidad, isang tradisyon, at isang tulay na nag-uugnay sa mga Pilipino saan man sila naroroon. Ang simpleng pagbanggit ni Joey de Leon sa “flowers” [11:45] at ang makulit na interaksyon tungkol sa mga “boys” [12:38] ay nagpapatunay na ang kanilang style ay nananatiling natural, personal, at tunay na nagpapadama sa mga manonood na sila ay bahagi ng barkada.

Ngunit ang araw na iyon ay hindi magiging kumpleto kung wala ang isa sa pinakamahuhusay na komedyante sa bansa: si Jose Manalo. Ang headline na “Zombie Jose Manalo” ay hindi lamang isang simpleng titulo; ito ay simbolo ng brilliance ng kaniyang comedic timing at ang kaniyang kahandaang sumabak sa anumang hamon para maghatid ng ngiti. Sa isang serye ng mga skit na puno ng make-up at nakakagulat na hitsura, si Jose ay naging master of transformation.

Sa gitna ng seryosong konteksto ng current affairs—ang paglipat ng buong Dabarkads sa isang bagong network—ang “Zombie Jose” act ay nagsilbing isang malaking comic relief. Ito ay isang sining ng paggamit ng tawa para mapagaan ang damdamin, isang kakayahan na tanging ang mga tulad ni Jose Manalo, sa ilalim ng pamamahala ng mga batikang pioneers na sina Tito, Vic, at Joey (TVJ), ang kayang perpektong ipatupad. Ang kaniyang physical comedy at mabilis na pag-iisip, kahit sa role ng isang “zombie,” ay nagdulot ng malalakas na halakhak [07:00] na kailangan ng mga manonood. Ito ang klase ng pagganap na nag-iiwan ng matinding emosyonal na marka: ang luha ng tawa na siyang lunas sa anumang agam-agam.

Ang buong production ng July 16, 2023, ay isang masterclass sa chemistry at camaraderie. Mula sa casual na pagbati ni Vic Sotto na “hello oh yes good morning hello” [13:21] hanggang sa interaksyon ni Joey tungkol kina “Gonzaleza” at “diamond s” [14:52], ang palabas ay nagpatunay na ang mga host ay hindi nagbabago; ang kanilang dynamic ay kasing-tunay at kasing-epektibo pa rin. Ang kanilang mga biro ay hindi pilit, ang kanilang interaksyon ay tila isang pamilya na nagkukuwentuhan lang, at ito ang mismong essence kung bakit sila minahal ng masa sa loob ng mahigit apat na dekada.

Ang core message ng episode ay matatag at malinaw: Ang Dabarkads ay hindi isang brand na nakatali sa isang gusali o isang network, kundi ito ay isang spirit at isang koleksyon ng mga indibidwal na nagbahagi ng kanilang buhay at talento sa publiko. Ang kanilang pagtitiyaga sa gitna ng pagsubok ay nagbigay inspirasyon, at ang kanilang pag-aalay ng oras para batiin ang mga taga-suporta mula sa iba’t ibang bansa ay nagpalalim pa lalo sa emotional impact ng kanilang muling pagsisimula.

Sa huling bahagi ng livestream, ang mga hosts ay nagpaalam na may pangako ng mas marami pang video updates [16:17] at mas matinding kasiyahan. Ang simpleng, “all right okay bye-bye” [15:35] ay nagbigay ng kapanatagan sa mga manonood. Ang mensahe ay hindi lamang tungkol sa panonood ng telebisyon; ito ay tungkol sa pakikilahok sa isang movement—isang patunay na ang totoong star power ay nakikita hindi lamang sa ratings, kundi sa katapatan ng mga fans na handang tumawid sa anumang network o platform.

Ang tagumpay ng episode ay nag-iiwan ng isang mahalagang aral sa industriya ng current affairs at entertainment: Sa Pilipinas, ang comedy ay hindi lamang isang genre; ito ay isang healing mechanism. At ang Dabarkads, sa pangunguna nina Tito, Vic, at Joey, at sa comedic brilliance ni Jose Manalo, ay patuloy na magsisilbing healers ng sambayanan, isang matibay na haligi ng pagtawa at Pinoy pride na umaabot sa pinakamalayong lupain. Patuloy na lalakas ang bagong show dahil ang core nito ay pamilya, loyalty, at ang kapangyarihan ng isang “thank you” na may kasamang tawa at pagmamahal. Ang kwentong ito ay isang patunay na ang matibay na koneksyon ay walang katapusan

Full video: