IMPIYERNO SA BUNDOK KAPIHAN: Ang Nakakagulantang na Kalupitan ng ‘Hirang na Diyos’ ng Socorro Bayanihan na Sumira sa Pamilya at Nagpabaliw sa Kanyang mga Tagasunod

Sa gitna ng isang tila mapayapa at bulubunduking lugar ng Socorro, Surigao del Norte, nagkukubli ang isang kuwento ng malalim na panlilinlang, pang-aabuso, at matinding pagkasira ng pamilya. Ang Socorro Bayanihan Services Incorporated (SBSI), na minsa’y inakala ng marami na isang simpleng kooperatiba o samahan ng tulungan, ay ngayo’y nasa sentro ng isang pambansang iskandalo, sa pangunguna ng lider nitong nagpakilalang si Jey Rence “Senyor Agila” Kilario—ang “Hirang na Diyos” ng Kapihan.

Ang nag-iisang testimonya ni Ma’am Diane Dantz, isang dating miyembro na ngayon ay nasa Amerika, ay naglantad sa mga nakagigimbal na kaganapan sa loob ng samahan. Ang kanyang pagbubunyag ay hindi lamang tungkol sa isang kulto, kundi isang detalyadong salaysay ng sistematikong pagwasak sa buhay, pananampalataya, at kaligayahan ng libu-libong miyembro.

Ang Mapanganib na Propesiya at ang Lider na ‘Nakausap’ ang Diyos

Ang ugat ng panlilinlang ay nagsimula sa mga mapanganib na pahayag ni Senyor Agila. Sa isang serye ng nakagigimbal na pag-aangkin, sinabi ni Kilario sa kanyang mga tagasunod na siya ay nagmula sa Russia, kung saan umano’y nakita niya ang mismong Diyos Ama na naglalaro ng dama. Ang pag-aangkin na ito [02:26] ay ginamit upang itanim sa isip ng mga miyembro na siya ay hindi lamang isang propeta, kundi ang tunay na Diyos na kanilang dapat sambahin.

Ayon sa salaysay ni Dantz, ang layunin ni Kilario ay simple at mapanlinlang: ang paniwalain ang lahat na siya ang “hirang na Diyos” [02:59]. Sa ganitong pananaw, ang kanyang mga salita ay naging batas, at ang anumang utos niya ay dapat sundin nang walang pag-aalinlangan, kahit pa ito ay labag sa sentido komun, sa batas ng tao, at maging sa Banal na Kasulatan.

Sistema ng Pagwasak: Pamilya, Trabaho, at Kayamanan

Isa sa pinakamalaking kalupitan na ibinunyag ni Dantz ay ang sapilitang pagwasak sa mga pamilya. Ikinuwento niya ang paghihiwalay sa humigit-kumulang 20 legal na pamilya [05:00] na may asawang kasal sa simbahan. Ang mga miyembro na hindi sumama sa pamumuhay sa bundok ay pilit na inilalayo sa kanilang mga asawa at anak na nasa Kapihan.

Ngunit hindi nagtapos doon ang kasamaan. Para masiguro na hindi na bababa ang mga miyembro, hahanapan daw ni Senyor Agila ng panibagong kapareha ang mga nandoon—mga kapareha na mayroon ding asawa sa labas [13:51]. Sa mata ng batas at ng pananampalataya, ang gawaing ito ay hayagang adultery o pangangalunya [32:27], na lalong nagpalala sa emosyonal at moral na krisis sa loob ng komunidad. Ang mga bata ay lumaki nang walang kinikilalang ama o ina dahil sa utos ng huwad na Diyos.

Bukod sa pamilya, sinira rin ang kanilang pinansyal na kalayaan at kinabukasan. Sa paniniwalang “end of the world” na [05:47], pinilit ni Kilario na mag-resign ang mga miyembro sa kanilang disenteng trabaho—mga pulis, nars, at iba pang propesyonal. Ang mas masakit, sapilitan silang pinagbenta ng kanilang mga ari-arian at bahay [05:54], kung saan umano’y kumukuha pa si Senyor Agila ng porsiyento o “komisyon” [09:37].

Nang dumating ang maraming kaso at ang pangangailangan ng pondo, iniba ang utos. Pinayagan na ang mga miyembro na bumaba upang magtrabaho, ngunit may kapalit—50% ng kikitain nila ay kukunin ng samahan [17:25], na tinawag nilang “Ministry.” Mula sa pagiging mapayapang Bayanihan Association, naging isang makasariling samahan ng pagsasamantala ang SBSI.

“Tubig at Asin” at ang Pagkasira ng Bait

Ang isang nakasusuklam na bahagi ng exposé ay ang pagbaluktot ni Senyor Agila sa konsepto ng sakripisyo. Habang siya ay dinadalhan ng mga masasarap na pagkain tulad ng sugpo at de-kalidad na isda [25:27], ipinag-utos niya sa kanyang mga tagasunod na magtiis sa gutom, na umano’y “Bubuhayin ko kayo sa tubig at Asin” [24:27]. Ang pangakong ito ay hindi lamang malupit, kundi nakamamatay.

Isang miyembro, na pinangalanang Hobe/Jobe, ang sumunod nang buong puso sa utos na ito, na kumakain at umiinom lamang ng tubig at asin [26:19]. Sa kasamaang palad, ang matinding gutom at kahirapan sa pagkain ay humantong sa trahedya—tuluyan siyang nasiraan ng bait at nawala sa Kapihan [26:52]. Ito ay isang testamento sa matinding psychological at physical abuse na dinaranas ng mga miyembro.

Idagdag pa rito ang mga primitive na kalagayan ng pamumuhay. Ibinahagi ni Dantz na sa simula, wala silang banyo [38:40]. Sa gabi, ang mga miyembro—lalaki man o babae—ay kailangang magdala ng itak at flashlight upang maghukay ng kanilang sariling “taihan” o libingan ng dumi, na nagaganap nang nakahilera [41:45], at ang gagamitin nilang panglinis ay mga dahon ng kung anong puno [43:06]. Ang ganitong kalagayan ay hindi lamang nakahihiya at hindi sibilisado, kundi nagpapakita ng kawalan ng respeto ng liderato sa karapatan at dignidad ng tao.

Ang Bunga ng Pagsalita: Pagtakwil at Pananakot

Ang pagbubunyag ni Diane Dantz ay hindi naging madali. Sa gitna ng kanyang mga salaysay, ibinahagi niya ang matinding sakit na siya ay itinakwil ng sarili niyang ina na miyembro pa rin ng kulto [14:28]. Ang pamilya, na dapat sanang sandigan, ay naging instrumento ng pananakot at pagpatahimik.

“Dinisown na ako ng nanay ko… Sabi ng nanay ko, patay na daw ako,” [33:57] emosyonal na pahayag ni Dantz, habang ibinabato sa kanya ng kulto ang kasong “cybercrime.” Ang kanyang tapang na magsalita ay nagpapakita ng tindi ng pananalig ng mga miyembro kay Kilario, kung saan mas pinili nila ang huwad na pangako ng kapangyarihan kaysa sa sarili nilang dugo at laman.

Ang panlilinlang ay nakabatay sa pangako na ang mga tagasunod ay magkakaroon ng kapangyarihan [23:42] tulad ng Diyos. Ito raw ang dahilan kung bakit nananatili ang mga miyembro—sila ay “sakim sa kapangyarihan” [34:54] at nauto sa matatamis na salita ni Kilario at ng kanyang mga kasabwat, kabilang ang dating “matalinong board member” na si Mamerto Galanida [06:30], na ginamit ang matalino niyang isip para manlinlang.

Sa kasalukuyan, nahaharap sa maraming kaso ang SBSI, ngunit ang problema ay nananatili. Ang libu-libong miyembro, na karamihan ay “mababait at masunurin” [17:42], ay patuloy na nalulunod sa kasinungalingan, kahirapan, at pang-aabuso.

Ang kuwento ng Socorro Bayanihan ay isang malalim na pagpapatunay sa delikadong kalagayan kung saan ang pananampalataya at desperasyon ay maaaring samantalahin upang maghasik ng kalupitan at pagwasak. Ang boses ni Diane Dantz at ng iba pang nagbubunyag ay hindi dapat maging boses na nag-iisa. Ang kanilang kuwento ay isang matinding panawagan para sa hustisya, kalayaan, at pagliligtas sa mga kaluluwang nanatiling bihag sa dilim ng Bundok Kapihan. Ang lipunan ay may obligasyong makita ang katotohanan, tulungan ang mga biktima, at panagutin ang mga huwad na propeta na gumawa ng impiyerno sa lupa.

Full video: