Kailan Matatapos ang Road Rage? Opisyal ng Imigrasyon, Inaresto Matapos Walang-Awang Manuntok at Manira sa Mukha ng Taxi Driver sa Gitna ng Kalsada

Ang mga kalsada sa Pilipinas ay hindi lamang ruta; ito rin ay salamin ng ating lipunan—punung-puno ng pag-asa, pagmamadali, at, sa kasamaang-palad, ng tumitinding tensyon. Sa gitna ng araw-araw na paghahanapbuhay, isang insidente sa Taguig City ang naglantad ng nakakagimbal na katotohanan tungkol sa road rage, pribilehiyo, at ang kawalan ng pasensya na tila lumalamon sa ating mga daanan. Ito ang kuwento ni Celso de los Santos, isang taxi driver, na ang simpleng pagkakamali sa pagmamaneho ay nauwi sa pisikal na karahasan sa kamay ng isang opisyal ng gobyerno.

Ang Sandali ng Pag-aalab sa McKinley Road

Nagsimula ang lahat sa isang tipikal na hapon ng Biyernes, Enero 5, 2024, sa kahabaan ng McKinley Road. Si Celso de los Santos ay nagmamaneho, inihahatid ang kanyang pasahero, tulad ng libu-libong araw na ginawa niya. Sa isang iglap, habang papunta sa isang shopping mall, nagkaroon ng aksidente sa pagitan ng lane ni Tatay Celso at ng isang marangyang Toyota Fortuner na minamaneho ng isang lalaking nakilalang si Abu Melhaw Macalaba [00:41].

Ayon sa police report at salaysay ng taxi driver, tila na-cut ni Tatay Celso ang lane ng Fortuner [00:48], dahilan upang biglaang magpreno ang suspek. Ito, ayon sa suspek, ang nagdulot upang muntikan nang mauntog ang kanyang asawa sa dashboard [00:58]. Ang insidenteng ito, na madaling maresolba sa isang simpleng paumanhin o pag-iling, ay naging mitsa ng matinding galit. Dito na nag-init ang dugo ng suspek.

Hindi lang nagalit—sinundan ni Macalaba ang taxi ni Tatay Celso. Mula McKinley Road, sinundan niya ito hanggang sa huminto ang taxi driver sa tapat ng isang shopping mall upang ibaba ang kanyang pasahero [01:08]. Sa sandaling iyon, ang kalsada ay naging ring ng karahasan, at ang simpleng paghinto ay nauwi sa isang komprontasyon na humahamon sa ating pag-unawa sa sibilisasyon.

Ang Pagbaba ng Sasakyan, Ang Pag-akyat ng Dahas

Nang bumaba si Tatay Celso upang makipag-usap o magpaliwanag sana, sinalubong siya ng mga masasakit na salita [01:48]. “Ina mo, ang tanda-tanda mo na pero di ka pa rin marunong magmaneho,” ang bulyaw umano ng suspek, na nagpapakita ng matinding pagmamaliit sa mas nakatatandang drayber. Ang mga salitang ito ay nagpinta ng larawan ng entitlement at arogansya na karaniwang makikita sa mga nag-aakalang mas mataas ang kanilang estado sa lipunan.

Ngunit hindi lang ito nanatili sa salita. Sa kalagitnaan ng pagtatalo, nagsimulang umikot ang karahasan na hindi inaasahan. Ayon kay Tatay Celso, matapos niyang magreklamo tungkol sa nangyari, binuhusan siya ng juice sa mukha [02:34]. Ang asawa naman ng suspek, hindi nagpahuli, at binuhusan din siya ng mineral water [03:08]. Ang insidente ng pamamahiya ay nagdulot ng sukdulan na sama ng loob kay Tatay Celso [02:45], na umamin na binuhusan din niya ang mga ito bilang pagtatanggol sa sarili.

Ang sandaling ito ng pagbuhos ng inumin ang naging turning point at hudyat ng mas matinding pananakit. Sa pag-aakala ng suspek na Macalaba, papatulan ni Tatay Celso ang kanyang asawa, “inupakan agad ako sa mukha,” salaysay ni Tatay Celso [03:17]. Ang suntok na iyon ay hindi lang verbal assault kundi isang pisikal na atake na direktang nagdulot ng pinsala.

Ang Bakas ng Karahasan: Pamamaga at Pangamba

Ang resulta ng suntok ay agad na nakita [00:14]. Ang kaliwang mata ni Tatay Celso ay namaga at kinailangang ipa-check-up [00:07]. Ang pananakit ay hindi nagtatapos sa pisikal na kirot; ito ay umaabot sa emosyonal at pinansiyal na aspeto. Si Tatay Celso ay isang breadwinner, at ang pinsala sa kanyang mata ay hindi lamang banta sa kanyang paningin kundi sa kanyang kabuhayan at sa pamilyang umaasa sa kanya.

Kahit na dumating ang security guards ng mall upang awatin ang dalawang panig [01:59], hindi na naiwasan ang pinsala. Ang CCTV footage na kumalat sa internet ay nagpakita ng malinaw na karahasan—ang pag-atake, ang pag-awat, at ang pagtatangkang magbanlaw ng tubig ni Tatay Celso sa kanyang mukha habang inilalayo ang suspek [02:17].

Ang biktima, sa kanyang salaysay, ay nagpahayag ng matinding pagkadismaya at pighati: “Naghahanap buhay kami. Ang iniisip nila mayaman sila, may pera Sila. Hindi naman ganoon kalaki. Unang-una dapat isipin nila na wala naman kaming intensyon na salbahiin sila,” [04:21]. Ang mga salitang ito ay nagpapakita ng kaibahan ng mundo: ang taong nagtatrabaho nang marangal, at ang taong gumagamit ng posisyon at yaman para magmalabis.

Ang Suspek: Isang Immigration Officer

Mas lalong nagbigay ng bigat sa insidente nang makilala ang suspek: si Abu Melhaw Macalaba, na isang Immigration Officer [05:00] at empleyado ng gobyerno. Ang katotohanang isang tao na may pananagutan sa serbisyo-publiko at inaasahang magpapakita ng disenteng asal ang siyang naging mitsa ng karahasan ay nakakagulat at nakakagalit.

Matapos ang insidente, si Macalaba ay mabilis na nadakip at nahaharap sa reklamong may kaugnayan sa physical injuries [04:38]. Sa kanyang mug shot na ipinakita, makikita ang kasong alleged physical injury na kinakaharap niya [06:19]. Ang suspek ay tumangging magbigay ng pahayag sa media [04:38].

Ayon kay Tatay Celso, pinipilit siya ng suspek na makipag-areglo [04:10]. Ito ay isang karaniwang taktika sa mga kasong tulad nito, kung saan ginagamit ang impluwensya o pera upang maiwasan ang mas mabigat na kahihinatnan. Ngunit si Tatay Celso, bagama’t may takot, ay desidido: plano pa rin niyang magsampa ng kaso [04:10]. Ang kanyang desisyon ay isang pagpapakita ng tapang—ang paglaban ng maliit laban sa malaki para sa prinsipyo ng hustisya. Nagpasalamat din siya sa mall security guards at sa pulisya sa mabilis na pagresponde [04:17].

Ang Posisyon ng Bureau of Immigration (BI)

Dahil sa pagkakakilanlan ng suspek bilang Immigration Officer, kinailangang maglabas ng opisyal na pahayag ang Bureau of Immigration (BI) [04:48]. Kinumpirma ng BI ang pagkakasangkot ng kanilang tauhan, ngunit iginiit nila na off-duty ang nasabing empleyado nang mangyari ang insidente at wala itong kaugnayan sa kanyang trabaho [05:39].

Gayunpaman, nagbigay ng matinding paalala ang ahensya sa lahat ng kawani ng gobyerno [05:25]. Ipinaliwanag nila na mayroong higher bar at inaasahang mas mataas na antas ng pag-uugali para sa mga nagtatrabaho sa serbisyo-publiko, kahit pa sa labas ng kanilang trabaho, alinsunod sa pulisya ng Civil Service kaugnay sa conduct of Government employees [05:57]. Tinitignan na kung may nalabag ang kanilang tauhan sa naturang mga alituntunin. Ang paalalang ito ay isang pagkilala na ang posisyon sa gobyerno ay hindi lisensya upang maging arogante o marahas.

Isang Hamon sa Ating Lipunan

Ang insidenteng ito ay mas malaki pa sa isang simpleng road rage. Ito ay isang paalala sa mga sumasalamin sa lumalaking agwat ng lipunan at ang tila kawalan ng paggalang sa kapwa. Ang simpleng pagmamaneho sa kalsada ay nagiging laro ng lakas at posisyon.

Ang tapang ni Tatay Celso, na desididong humarap sa isang opisyal ng gobyerno kahit siya ay mas mahina sa financial at social status, ay nagbigay inspirasyon. Ang kanyang panawagan sa hustisya ay hindi lamang para sa kanyang sarili kundi para sa lahat ng maliliit na nalalagay sa sitwasyon ng pagmamalabis.

Ang kuwento ni Tatay Celso ay nananawagan sa bawat Pilipino na magnilay: Kailan matatapos ang road rage? Kailan magiging pantay ang ating mga kalsada? Ang kapangyarihan ay may kaakibat na pananagutan, at ang pangingibabaw ay hindi dapat maging dahilan upang maging walang-awa sa kapwa. Habang umaasa tayo sa mabilis na aksyon ng batas, ang pinakamalaking pagbabago ay magsisimula sa pag-uugali at pasensya ng bawat isa sa atin, lalo na sa mga nagtataglay ng awtoridad. Patuloy nating babantayan ang kasong ito at hihintayin ang araw na ang hustisya ay maghahari, hindi lang sa korte, kundi pati na rin sa gitna ng ating mga kalsada.

Full video: