HULING PAMAMAALAM: Ang Nakakakilabot na Koneksyon ng Online Hate at Childhood Trauma sa Maagang Pagpanaw ni Emman Atienza

Isang nakakayanig na sandali ang narinig sa huling mensahe ng social media personality na si Emman Atienza. Sa gitna ng matinding emosyon at tila isang matinding pahiwatig, binitawan niya ang mga salitang, “Guys, I’m going to die. Guys, if I pass away tomorrow, I want you to know I love you all very very much.” [00:08] Hindi alam ng marami, ang mga salitang ito ay hindi lamang isang pag-amin kundi isang huling hiyaw ng pagdurusa mula sa isang kaluluwang matagal nang nakikipaglaban sa sarili nitong mga demonyo.

Noong Oktubre 24, 2025, lumabas ang malungkot na balita: Pumanaw na ang TV host, educator, at minamahal na influencer. Ang pagkawala ni Emman Atienza ay hindi lamang nag-iwan ng butas sa mundo ng showbiz at social media, kundi naglatag ng isang mapait at seryosong usapin tungkol sa mapaminsalang epekto ng online toxicity at kung paano nito maaaring pukawin ang mga sugat ng nakaraan.

Sa isang opisyal na pahayag, ibinahagi ng kanyang pamilya, partikular ng kaniyang kapatid na si Kim Pheliana, ang kanilang matinding kalungkutan sa hindi inaasahang pagpanaw ni Emman. “It is with deep sadness that we share the unexpected passing of our daughter and sister Emman,” [01:09] anang bahagi ng kanilang statement. Higit pa sa kaniyang pagiging content creator, binigyang-diin ng pamilya ang tunay na esensya ni Emman: ang pagiging huwaran ng “Compassion, courage, and a little extra kindness.” [01:32] Ngunit kasabay ng pagluluksa, binigyang-pansin din ng pamilya ang isa sa mga pinakamalaking laban ni Emman—ang kanyang bukas at matapang na pagbabahagi ng kaniyang journey sa mental health.

Ang Mapanirang Alon ng Online Vitriol

Bago pa man ang kaniyang biglaang pagkawala, si Emman Atienza ay dumaan sa isang matinding pagsubok na nagdala sa kaniya sa pinakamadilim na bahagi ng kanyang pag-iisip. Nagsimula ang lahat sa isang simpleng laro sa TikTok: ang “Guess the Bill Challenge.” [06:41] Ibinahagi ni Emman ang isang satirical at biro lamang na video kasama ang mga kaibigan, kung saan pinaglaruan nila ang halaga ng kanilang hapunan.

Ang hindi inaasahan ay ang pag-viral ng video sa maling audience—isang grupo ng netizens na hindi pamilyar sa kaniyang sarcastic at satirical na estilo ng content. Ang birong video ay agad na “blown out of proportion” [07:32] at biglang naging sentro ng kontrobersiya. Sa isang iglap, si Emman ay naging Number One trending topic sa Twitter sa Pilipinas, ngunit hindi dahil sa papuri, kundi dahil sa matinding panghahamak.

Ang mga batikos ay umikot sa mga salitang “privileged, insensitive, rich kid, ignorant.” [08:14] Dahil sa pagiging bahagi ng pamilyang may kaugnayan sa pulitika—bagama’t nilinaw niyang walang suportang pinansyal na nagmumula sa kanila [04:10]—tinalikuran siya ng publiko, akusado ng pagiging “out of touch” at pagpapakita ng yaman.

Sa isang bahagi ng kaniyang pagtatanggol, mariin niyang sinabi na ang kaniyang lifestyle ay pinaghihirapan ng kaniyang ina, na nag-aral nang husto sa isang Ivy League university, naging stock broker, at nagtatag ng mga paaralan. Subalit, ang mga katotohanan ay pilit na binaluktot. “I am so sick and tired of being purposefully misconstrued, having my words twisted so that people can purposefully misunderstand what I have to say so they have a reason to be angry at me,” [05:32] ang kaniyang emosyonal na pahayag. Ang patuloy na pag-atake, paghusga, at pang-iinsulto ay nagdulot ng labis na pagkapagod—isang mental fatigue na humantong sa kaniyang desisyong mag-break muna sa social media. [06:20]

Ang Muling Pagbukas ng Sugat sa Pagkabata

Ang sinapit ni Emman sa social media ay isang malaking pahiwatig kung gaano kalalim ang impluwensya ng internet hate sa mental health ng isang tao. Ngunit mas naging malinaw ang grabidad ng sitwasyon nang ibunyag ni Emman na ang mga masasakit na komento na ibinato sa kaniya ng libu-libong netizens ay nagbalik ng matinding trauma mula sa kaniyang pagkabata—isang trauma na dulot ng pang-aabuso.

Sa panayam, ibinahagi ni Emman ang kaniyang karanasan sa kamay ng kaniyang yaya o tagapag-alaga noong siya’y bata pa. Ang pang-aabuso ay dumating sa iba’t ibang anyo, ngunit ang pinakamahirap ay ang verbal at physical abuse.

Ang yaya ang laging kasama ni Emman dahil abala ang kaniyang mga magulang. Sa halip na aruga, natanggap niya ang panghahamak. “Disappointment, stupid,” [08:59]—ilan lamang ito sa mga salitang paulit-ulit na ibinubulong sa kaniya, eksaktong pareho ng mga insultong ibinato sa kaniya ng mga trolls sa Twitter. Ang mga masasakit na salitang ito ay nagtanim ng self-doubt sa kaniyang murang isip, na humantong sa nakakabahalang tanong, “Maybe I’m not a good person? Maybe I don’t deserve to be happy? What if I just died?” [08:29]

Ang Bangungot sa Aparador

Ngunit ang pinakanakakakilabot na detalye na nagpatunay sa lalim ng kanyang trauma ay ang kuwento tungkol sa “confined spaces” [09:17] o mga saradong espasyo. Nagsimula ito nang taniman siya ng yaya ng mga paranoid beliefs, partikular ang takot sa madilim at saradong kuwarto.

Noong siya’y tatlong taong gulang pa lamang, ginamit ng kaniyang yaya ang isang malupit na uri ng pagdidisiplina. Kung siya’y magiging “masama,” i-i-lock siya sa loob ng isang aparador kasama ang isang stuffed toy. Hindi lang basta i-i-lock, kundi tatakutin pa siya: “This stuff toy is going to kill you. It’s going to it’s going to do this to you and that to you,” [09:46] ang babala ng yaya. Para sa isang paslit na walang muwang, ang takot ay naging tunay. “I would always think like, this stuff toy is really going to kill me, I’m going to die,” [09:59] pagbabahagi ni Emman. Ang matinding takot na ito ay tumagal hanggang siya ay maging 14 taong gulang.

Ang pisikal na pang-aabuso ay nagpatuloy din sa gabi. Dahil takot si Emman na matulog nang mag-isa, kailangan siyang tabihan ng kaniyang yaya sa kama. Ngunit sa tuwing siya’y gagalaw o magpapalit ng posisyon habang natutulog, siya’y sinasampal [11:33]. Sa loob ng mahabang panahon, inakala niya na ang lahat ng karanasang ito ay normal na bahagi lamang ng paglaki at pagdidisiplina, dahilan kung bakit hindi niya ito agad naibahagi sa kaniyang mga magulang. Nang maisip niya lamang na hindi ito tama—sa tulong ng kaniyang first grade teacher [10:21] at kalaunan, sa kaniyang therapy sessions [10:38]—doon lang niya naunawaan na siya’y naging biktima ng isang cycle of abuse [11:51].

Ang pagpanaw ni Emman Atienza ay isang trahedya na nag-uugnay sa dalawang pinakamasakit na aspeto ng kanyang buhay: ang pang-iinsulto ng libu-libong hindi kilalang tao sa internet, at ang matinding trauma na nagmula sa isa sa pinaka-inaasahang pinagmumulan ng kaligtasan. Ang mga taong nag-iwan ng masasakit na komento ay hindi inakalang ang kanilang mga salita ay naglalagablab sa isang sugat na matagal nang pilit na binubuo ng isang taong may pinagdaraanan.

Isang Pakiusap na Puno ng Pag-ibig at Pag-asa

Ang kuwento ni Emman ay isang malungkot ngunit makapangyarihang wake-up call sa lahat. Ang kaniyang buhay ay isang patunay na ang pagiging authentic at open tungkol sa mental health ay hindi proteksyon laban sa panghuhusga at kalupitan ng mundo. Bagkus, ang pagiging bukas niya ay tila naging lisensya pa ng iba upang maging mas malupit.

Sa huli, nanatiling matatag ang pamilya Atienza sa kanilang pakiusap. Upang bigyang-dangal ang alaala ni Emman, hiniling nila na taglayin natin ang mga katangiang kaniyang ipinamuhay: “Compassion, courage, and a little extra kindness in your everyday life.” [01:41] Ang pag-ibig, pagtawa, at kagalakan na ibinahagi niya sa buhay ay dapat maging gabay natin.

Hindi na natin maibabalik si Emman, ngunit ang kaniyang trahedya ay maaaring maging simula ng mas maingat at mas mapagmahal na online community. Ang bawat komento, bawat pagbabahagi, at bawat pagpindot sa send button ay may bigat at may kapangyarihan. Maaaring ang iyong simpleng salita ay maging huling patak na magpapabigat sa basong puno na ng sakit, o maaari itong maging isang lifeline na magliligtas ng buhay.

Tandaan natin si Emman Atienza, hindi lang bilang biktima ng online hate, kundi bilang isang bayani na nagbigay-ilaw sa laban sa mental health. Ang kanyang huling hiling na pag-ibig ay dapat nating isabuhay. Sa kanyang pagpanaw, sana’y matuto tayong maging mas mabait, mas mapagbigay, at mas maunawain—sa loob at labas ng social media. Ito ang pinakamahalaga at pinakatunay na legacy na maiiwan niya sa ating lahat.

Full video: