Handa Na Akong Magtago: Ang Matinding Paninindigan ni Senador Bato Dela Rosa Laban sa ICC at ang Emosyonal na Sigaw ng ‘Pagtataksil’

Sa isang nakakabiglang panayam sa radyo nitong Marso 22, 2025, muling iginiit ni re-electionist Senator Ronald “Bato” Dela Rosa ang kanyang matigas na paninindigan laban sa International Criminal Court (ICC). Taliwas sa inaasahan ng marami na siya ay haharap, tahasan niyang sinabi na hindi siya magpapahuli sa naturang korte. Ang kanyang deklarasyon ay hindi lamang isang pag-iwas sa batas; ito ay isang emosyonal na pagpapahayag ng pagkadismaya at pagtataksil, na nagdulot ng malalim na lamat sa kasalukuyang pamunuan ng bansa at nagpapatindi sa hidwaan sa pulitika.

Ang Ultimatum ng Pagkubli sa Sariling Bayan

Nang tanungin si Senador Dela Rosa tungkol sa kanyang magiging plano sakaling ilabas ang warrant of arrest laban sa kanya bilang co-accused sa kaso ni dating Pangulong Rodrigo Duterte kaugnay ng madugong kampanya kontra-droga, simple at matatag ang kanyang naging tugon: “Hindi ako magpapahuli” [01:13]. Idiniin niya na kung sa tingin niya ay wala siyang makukuhang hustisya sa sitwasyon, ang tanging lohikal na hakbang ay ang magtago [04:11].

Ngunit ang kakaiba sa kanyang pagtatago ay ang lokasyon. Mariing ipinahayag ni Bato na wala siyang balak na umalis ng bansa [01:21]. “Hindi ako lalabas sa aking comfort zone. My comfort zone is sa Philippines,” aniya [01:36]. Ang kanyang pahayag ay may kalakip na emosyonal na bigat: “Dito ako sa Pilipinas. Dito ako pinanganak. Dito ako mamamatay sa bansa kong sinilangan” [01:47]. Para kay Dela Rosa, ang pagtatago sa Pilipinas ay hindi lamang isang diskarte para iwasan ang ICC; ito ay isang deklarasyon ng katapatan sa kanyang bansang sinilangan, na pinili niyang maging libingan, sa halip na tumakas sa ibang teritoryo na hindi naman niya nakagisnan.

Ang paninindigang ito, na nagbibigay-diin sa pag-asa na makamit pa rin ang katarungan sa loob ng bansa sa pamamagitan ng pag-apela sa Korte Suprema [05:15], ay nagpapakita ng kanyang paniniwala na ang ICC ay walang lehitimong hurisdiksyon sa Pilipinas. Iginiit niya na kung ang warrant of arrest ay galing sa lokal na korte, tulad ng Regional Trial Court (RTC) o Korte Suprema, haharapin niya ito [22:25]. Ngunit dahil ito ay galing sa “foreign court” na hindi kinikilala ang hurisdiksyon, wala siyang nakikitang dahilan upang sumuko [22:33].

Ang Lamat ng Pagtataksil: “Nabudol Ako Mr. President”

Ang emosyonal na sentro ng panayam ay ang paghahayag ni Dela Rosa ng matinding pagkadismaya sa kasalukuyang administrasyon, partikular kay Pangulong Bongbong Marcos Jr., dahil sa umano’y pakikipagtulungan nito sa pag-aresto kay dating Pangulong Duterte.

Nang tanungin kung ano ang magiging mensahe niya kay Pangulong Marcos, emosyonal siyang naglabas ng kanyang hinanakit: “Nabudol mo ako Mr. President” [19:24]. Ang salitang “nabudol” (na-scam o nalinlang) ay nagpapahiwatig ng kanyang matinding paniniwala na siya ay pinangakuan ng proteksyon o katiyakan na hindi makikialam ang gobyerno sa usapin ng ICC, ngunit ang pangakong ito ay binali sa pamamagitan ng paggamit ng Interpol Diffusion Notice [10:45].

Para kay Dela Rosa, ang paggamit ng Interpol ay isang “lame excuse” [11:03] upang isuko si Duterte sa The Hague, at ito ay isang malinaw na paglapastangan sa soberanya ng Pilipinas [22:15]. Ang administrasyon mismo, aniya, ang nag-udyok ng pagkakawatak-watak sa bansa, na nag-iiwan sa mga nasaktan na magsalita dahil sa kanilang nararamdaman [25:05].

Nagbahagi rin siya ng detalyadong kuwento kung paano niya nalaman ang banta ng pag-aresto: “The Night Before” (ang bisperas ng pag-aresto), may nakarating na balita sa kanya na may warrant na sila ni Duterte [01:11:35]. Dahil dito, kinansela niya ang kanyang flight patungong Hong Kong para sa isang rally ng OFW, upang hindi sila ma-wholesale na arestuhin kapag sabay silang umuwi [01:11:50]. Para kay Dela Rosa, ang pag-aresto kay Duterte ay may motibong pulitikal, na nabawasan ng isang malaking kalaban ang administrasyon [02:01:51].

Bukod pa rito, siniguro ni Dela Rosa na si CIDG Chief Major General Nicolas Torre II ay “lasing sa kapangyarihan” [02:37:05] dahil sa paraan ng pag-implementa ng arrest warrant. Nagbigay siya ng babala: “Nothing is forever dito sa mundo” [02:41:22], na nagpapahiwatig na ang kasalukuyang kapangyarihan ay may hangganan at ang pang-aabuso ay may pananagutan [02:42:07]. Ang pahayag na ito ay nagpapakita ng lalim ng hidwaan sa pagitan ng mga dating heneral at mga dating kaalyado, na ngayon ay nasa magkabilang panig ng isang malaking isyu.

Ang Nakakagulat na Kontradiksyon: Kinikilala ang ICC Warrant?

Ang isa sa pinakakontrobersyal at nakakagulat na bahagi ng panayam ay ang tila pagkilala ni Senador Dela Rosa sa validity ng warrant of arrest ng ICC laban kay Duterte. Bagama’t ang kanyang mga kaalyado ay patuloy na nagpapahayag ng pagdududa sa legalidad nito, naglabas si Bato ng isang argumento na tila sumasalungat sa depensa ng kanyang kampo [03:32:04].

Ayon sa senador, hindi na nila kinukwestiyon ang validity ng warrant [03:41:43] sapagkat si Duterte ay nasa kustodiya na ng ICC. Ang kanyang lohika ay simple at nakakagulat: “Otherwise Duterte should have been released from detention and return to the country if there’s no warrant of arrest. So There’s no question about the validity of the warrant” [03:48:58]. Para sa kanya, ang katotohanang hindi na nakabalik si Duterte sa Pilipinas ay nagpapatunay na valid at lehitimo ang warrant na ginamit para siya ay arestuhin [03:55:04].

Ang pahayag na ito ay maituturing na isang malaking damage sa legal na posisyon ng mga Duterte, na ang pangunahing argumento ay ang kawalang-bisa at ilegalidad ng pagkakaaresto. Ang pag-amin na ito ay nagdudulot ng kalituhan, lalo na sa gitna ng mga alyado at nagpapahiwatig na si Dela Rosa ay “litong-lito na” [03:44:49] at “paranoid” [03:52:40] sa sobrang takot.

Pagkakawatak-watak at ang Mensahe ng Pag-usad

Habang si Dela Rosa ay nag-aalab sa kanyang paninindigan at mga akusasyon, iba naman ang naging reaksyon ni Vice President Sara Duterte, na anak ng dating Pangulo. Sa isang press conference, sinabi ni VP Sara na hindi siya galit o nabigo sa nangyari. Ang kanyang pananaw ay mas praktikal at pambansa: “So what we should do as a country is move on From what happened. What we will do as our ways forward as a country and as a people from what happened” [01:18:05].

Ang mensaheng ito ng pag-usad (move on) ay malaking kaibahan sa emosyonal at mapanakit na pananalita ni Dela Rosa. Para sa Bise Presidente, walang saysay ang galit dahil hindi na maibabalik ang kanyang ama [01:17:58]. Ngunit para kay Dela Rosa, ang isyu ay hindi lamang tungkol sa isang tao, kundi sa prinsipyo ng soberanya at hustisya [02:22:15]. Ang magkakaibang reaksyon na ito ay nagpapakita ng lalim ng divisiveness [02:43:04] na lumaganap sa bansa at sa mismong hanay ng kanilang mga kaalyado.

Ang Pagtatapos ng Isang Yugto

Ang pinakahuling deklarasyon ni Senador Bato Dela Rosa ay nagmamarka ng isang kritikal na yugto sa pulitika ng Pilipinas. Ang kanyang pagtanggi na sumuko, ang pagpili na magtago sa sariling bayan, ang kanyang matinding akusasyon ng pagtataksil laban sa administrasyon, at ang tila pagkilala sa legalidad ng warrant ni Duterte—lahat ay nag-iiwan ng malaking tanong tungkol sa kinabukasan ng hustisya at pagkakaisa sa bansa.

Ang kaganapang ito ay nagpapakita kung paanong ang ICC, na matagal nang isinasantabi ng mga Duterte, ay naging isang pulitikal na sandata. Para sa mga mamamayang nanonood, ang saga ay hindi lamang tungkol sa isang kaso, kundi tungkol sa paghahanap ng katotohanan sa gitna ng matitinding hidwaan at emosyonal na pag-uudyok. Ang usapin ng soberanya, ang pananagutan ng mga opisyal, at ang pagpapatuloy ng legal na labanan sa Korte Suprema [02:59:31] ay nagpapatunay na malayo pa ang lalakbayin ng bansa bago matapos ang yugtong ito ng kalituhan at kawalang-katiyakan. Ang paninindigan ni Bato ay hindi lamang isang indibidwal na desisyon; ito ay isang salamin ng mas malaking krisis sa pagtitiwala at kapangyarihan na kinakaharap ng Pilipinas sa kasalukuyan.

Full video: