HAGULGOL NI COCO MARTIN: ANG TAHIMIK NA SAKIT AT TUNAY NA DAHILAN NG BIGLAANG PAGPANAW NI REYNA SUSAN ROCES

Ang pagpanaw ng isang Reyna ay hindi lamang pagkawala ng isang indibidwal, kundi pagtigil ng isang yugto ng kasaysayan. Ito ang mapait na katotohanang kinaharap ng sambayanang Pilipino noong Mayo 20, 2022, nang pumanaw ang Reyna ng Pelikulang Pilipino, si Susan Roces, sa edad na 80. Ang opisyal na dahilan—cardiopulmonary arrest—ay naging isang pamilyar at teknikal na termino. Ngunit para sa mga nagmamahal at nakasaksi sa kanyang huling mga taon, lalo na kay Coco Martin, ang tunay na sanhi ng kanyang biglaang paglisan ay mas personal, mas malalim, at mas emosyonal: ang tahimik na bigat ng buhay at ang di-matatawarang pag-ibig na bumalot sa kanya hanggang sa dulo.

Sa loob ng anim na taon, kinilala siya ng bansa bilang si “Lola Flora”, ang matibay na haligi at taga-aruga ng pamilya sa FPJ’s Ang Probinsyano. Ngunit bago pa man ang iconic na papel na iyon, siya ay si Jesusa Purificación Levy Sonora, ang asawa ng pumanaw na King of Philippine Movies na si Fernando Poe, Jr. (FPJ). Sa kanyang paglisan, hindi lamang isang aktres ang nawala; ang nawala ay ang huling koneksyon sa ginintuang panahon ng Philippine cinema, isang pira-pirasong alaala ng isang pag-ibig na sinubok at nagtagumpay sa harap ng publiko.

Ang Di-Inaasahang Pamamaalam ng Reyna

Ang balita ng kanyang pagpanaw ay dumating nang biglaan. Kahit pa umabot siya sa edad na 80, ang katotohanang siya ay aktibo pa rin at masiglang ginagampanan ang kanyang papel sa telebisyon ay nagbigay sa publiko ng ilusyon ng kanyang walang hanggang presensya. Kaya naman, nang ihayag ng kanyang anak na si Senador Grace Poe ang malungkot na balita, naramdaman ng bansa ang isang malawak na pagkabigla at kalungkutan. Si Ms. Susan ay hindi lamang isang artista; siya ay naging isang pambansang yaman, isang national treasure.

Ngunit ang paghahanap sa “tunay na dahilan” ng kanyang pagpanaw, tulad ng ipinahihiwatig ng maraming ulat, ay naghahatid sa atin sa isang mas emosyonal na diskusyon. Bagamat ang cardiopulmonary arrest ay ang medikal na paliwanag, ang mga taong malapit sa kanya ay naniniwalang ang tunay na bigat na nagpabagsak sa kanyang puso ay ang kanyang matinding pag-aalala at pagmamahal para sa pamilya, lalo na sa kanyang mga mahal sa buhay na naiwan.

Si Lola Flora at ang Di-Mabubuwag na Pamilya sa Sining

Isa sa pinakamatingkad na bahagi ng huling yugto ng buhay ni Susan Roces ay ang kanyang relasyon kay Coco Martin, ang bituin ng FPJ’s Ang Probinsyano. Sa loob ng anim na taon, pinagsama sila ng tadhana sa isang serye na naging institusyon sa telebisyon ng Pilipinas. Si Ms. Susan ay gumanap bilang si Lola Flora, ang lola ni Cardo Dalisay, na ang pag-ibig at sakripisyo ay naging moral na compass ng buong serye.

Ang koneksyon nina Ms. Susan at Coco Martin ay lumampas pa sa script at kamera. Si Ms. Susan ang naging tulay ni Coco Martin sa legacy ng kanyang yumaong asawa, si FPJ. Bilang asawa ni Da King, ipinagkatiwala niya kay Coco Martin ang pagpapatuloy ng diwa ng karakter ni Cardo. Sa mata ni Coco, si Ms. Susan ay hindi lang co-star o boss; siya ay isang tunay na lola, isang mentor, at isang taga-suporta na nagbigay ng tiwala at pagmamahal.

Ito ang dahilan kung bakit ang pagpanaw ni Ms. Susan ay naging isang matinding personal na trahedya para kay Coco Martin. Ang kanyang pagkawala ay hindi lamang nangangahulugan ng pagtatapos ng kanilang teleserye, kundi pagtatapos ng isang mahalagang personal na relasyon.

Ang Pighati at Pag-Eulogy ni Coco Martin

Ang kalungkutan ni Coco Martin ay naging simbolo ng pangkalahatang pagdadalamhati ng industriya. Sa burol ni Ms. Susan, ang aktor ay nagbigay ng isang emosyonal na eulogy na nagpahagulgol sa maraming nakikiramay. Ang kanyang pag-iyak ay hindi pag-arte; ito ay isang pambihirang paglantad ng tindi ng emosyon mula sa isang aktor na bihirang magpakita ng ganitong kahinaan sa publiko.

Ayon sa mga nakasaksi at sa mga ulat, inilarawan ni Coco Martin si Ms. Susan bilang isang taong hindi lamang nagturo sa kanya ng tamang pag-arte, kundi ng tamang pagkatao. Pinuri niya ang Reyna sa pagiging isang mapagkumbaba, mapagmahal, at down-to-earth na tao sa kabila ng kanyang karangalan at kasikatan. Ang bawat salita ni Coco ay puno ng pasasalamat, paghanga, at di-mapigilang pighati para sa “lola” na nagbigay sa kanya ng personal na gabay at blessing para ituloy ang legacy ni FPJ.

Ang paghagulgol ni Coco Martin ay nagpapatunay sa tema ng video: ang tunay na dahilan ng sakit na naramdaman ay ang lalim ng pag-ibig. Ang pagpanaw ni Susan Roces ay hindi nag-iwan lamang ng bakas sa kasaysayan ng pelikula, kundi nag-iwan din ng malaking butas sa puso ng mga taong nakasama niya araw-araw, tulad ni Coco Martin.

Ang Walang Hanggang Alaala at Pamana

Ang legacy ni Susan Roces ay hindi matatapos sa pagpanaw ng kanyang katawan. Ang kanyang pamana ay mananatili sa kanyang mga pelikula, na umabot ng halos pitong dekada (1952–2022). Nag-iwan siya ng isang pambihirang koleksyon ng mga pelikula na nagpakita ng kanyang range—mula sa drama, aksyon, hanggang sa komedya.

Higit pa rito, siya ay simbolo ng tibay at dignidad. Matapos ang mapait na pagkamatay ni FPJ noong 2004, si Ms. Susan ang naging mukha ng pagkakaisa, hindi lamang sa kanilang pamilya, kundi maging sa pulitika. Ipinaglaban niya ang pangalan ni FPJ at tinulungan ang anak na si Grace Poe na makamit ang tagumpay sa pulitika.

Ang kanyang buhay ay isang testamento sa pag-ibig, propesyonalismo, at pambihirang katatagan. Noong inilibing siya, inihimlay siya sa tabi ng kanyang mahal na asawa sa Manila North Cemetery, isang huling kabanata ng kanilang epikong pag-iibigan.

Sa huli, ang tunay na dahilan ng pagpanaw ni Reyna Susan Roces ay maaaring manatiling simpleng medikal na pangyayari, ngunit ang tunay na impact nito ay sumasalamin sa kung gaano siya kamahal. Ang kanyang biglaang paglisan ay nagpapaalala sa atin na ang pinakamalaking kalungkutan ay nagmumula sa pinakamalalim na koneksyon. Ang paghagulgol ni Coco Martin ay hindi lang tunog ng pighati; ito ay isang huling, maingay na pagpupugay sa isang babaeng naging reyna sa pelikula, at higit pa roon, isang ina, lola, at inspirasyon sa totoong buhay. Patuloy siyang mananatiling “Reyna ng Pelikulang Pilipino”—walang kapalit, walang kapares. Ang kanyang huling pahinga ay sumasalamin sa kanyang buong buhay: puno ng pag-ibig, dignindad, at isang walang hanggang alaala.

Full video: