Ang Sikreto ng ‘Hugot’ sa Boses ni Roland ‘Bunot’ Abante: Pighati ng Naulila, Pagsisikap ng Mangingisda, at Ang Ama Na Hinding-Hindi Pa Nakikita

Nang umakyat sa entablado ng America’s Got Talent (AGT) si Roland Abante, kilala bilang “Bunot” ng Cebu, isang simpleng mangingisda ang tumambad sa paningin ng milyun-milyong manonood. Hindi nagtagal, ang pagiging simple at mapagpakumbaba niyang tindig ay biglang naglaho—napalitan ng isang napakalakas at emosyonal na boses na bumihag sa puso at pandinig ng lahat. Ang kanyang bersyon ng awiting “When a Man Loves a Woman” ay hindi lamang isang performance; ito ay isang pambihirang pagsabog ng emosyon, isang pagpapahayag ng malalim na pinagdaanan, at isang patunay na ang tunay na talento ay hindi tumitingin sa katayuan sa buhay.

Subalit, ang tanong na bumabagabag sa marami ay: Saan nanggagaling ang tindi ng “hugot” sa bawat nota niya? Ano ang sikreto sa likod ng kapangyarihan ng kanyang boses na nagdulot ng standing ovation mula sa lahat ng hurado, kabilang na ang sikat na si Simon Cowell? Ang kasagutan ay matatagpuan sa “masakit na nangyari sa kanyang buhay”—isang kuwento ng maagang pagpanaw, pangungulila, at patuloy na paghahanap sa pagkakakilanlan ng sarili, na nagsilbing sandata niya sa pinakamalaking entablado ng mundo.

Ang Pighati sa Likod ng Pangarap

Si Roland Abante, isang 45-taong gulang na ama ng tahanan, ay lumaki sa Cebu na tanging ang kanyang lolo at lola ang kasama. Ang kanyang ina ay pumanaw noong siya ay tatlong taong gulang pa lamang, isang napakaagang trahedya na humubog sa kanyang kamalayan. Ang kawalan ng ina sa murang edad ay nag-iwan ng isang malaking butas sa kanyang puso, isang sugat na tanging musika lamang ang tila nakagagamot.

Ngunit may mas matindi pang bahagi ng kanyang pighati: ang hindi niya pagkakaroon ng pagkakataong makilala ang kanyang ama. Lumaki siya sa mundo nang hindi man lang natatanaw ang tunay niyang tatay. Sa gitna ng kanyang popularidad sa buong mundo, ang isang bahagi ng kanyang buhay ay nananatiling palaisipan at matinding pangarap—ang matagpuan at makita si Herminihilio Cantay, ang lalaking sinasabing nagmula sa Northern Cebu at kanyang biyolohikal na ama. Ang pagnanais na ito ay nananatiling buhay sa kanyang puso, isang hindi natatapos na paglalakbay na kasabay ng kanyang propesyonal na karera.

Ang AGT ay nagbigay ng plataporma para sa kanyang talento, ngunit mas higit pa, nagbigay ito ng bintana sa kanyang kaluluwa. Ang bawat salita, bawat hagod ng kanyang boses sa pag-awit ay tila naglalaman ng kanyang hugot—ang kirot ng pangungulila sa isang ina na hindi niya halos nakilala, at ang lumbay ng paghahanap sa isang ama na hindi man lang niya nayakap. Ito ang dahilan kung bakit ang kanyang pag-awit ay hindi lang maganda pakinggan, kundi damang-dama—dahil ang kanyang musika ay salamin ng kanyang buhay na puno ng sakripisyo, pait, at matinding pag-asa.

Mangingisda sa Umaga, Delivery Man sa Hapon: Ang Buhay Bago ang Kasikatan

Bago siya makilala bilang isang semifinalist sa America’s Got Talent Season 18, si Bunot Abante ay namuhay sa hirap. Upang matugunan ang pangangailangan ng kanyang pamilya—ang kanyang asawang si Sethland at ang kanilang anak na si Grake—si Bunot ay nagtatrabaho ng marangal at labis. Sa umaga, siya ay isang mangingisda, naglalayag at nakikipagbuno sa karagatan ng Cebu upang makahuli ng makakain at maibenta. Sa hapon naman, nagbabago ang kanyang damit, at siya ay nagiging delivery man, naghahatid ng mga produkto sa iba’t ibang sulok ng kanilang bayan.

Ang pag-awit, na siyang pinagmulan ng kanyang kasikatan ngayon, ay tanging sideline lamang niya, isang libangan na ginagawa niya sa gabi sa mga videoke gig sa kanilang komunidad. Walang kasiguraduhan ang kinikita niya sa pag-awit, kaya’t ang kanyang pagiging mangingisda at delivery man ang nagsilbing haligi ng kabuhayan ng kanyang pamilya. Ang kanyang kuwento ay hindi tungkol sa biglaang pagsikat; ito ay kuwento ng isang ama na ginamit ang bawat sandali, bawat lakas, at bawat talento, mapaboses man o pangangatawan, para lang maitawid ang kanyang mga mahal sa buhay. Ang kanyang sipag at tiyaga ang nagbigay-daan sa kanya upang makita at mapakinggan ng buong mundo.

Ang kanyang karanasan sa Tawag ng Tanghalan at ang pagtanggap niya ng suporta mula sa iba’t ibang banda tulad ng D’Sweepers ay nagpapakita na bago pa man ang AGT, si Bunot ay matagal nang nakikipaglaban, umaasa at sumusuporta sa iba sa industriya ng musika. Ang kanyang paglalakbay ay isang mahabang proseso ng paghihintay at pagpupursige, na lalong nagpatibay sa kanyang emosyonal na kalakasan.

Ang Pagsubok Pagdating sa Amerika at ang Bayanihan

Hindi naging madali ang bawat hakbang patungo sa tagumpay, lalo na nang dumating si Bunot sa Amerika para sa kompetisyon. Ayon sa mga ulat, nang dumating siya sa Estados Unidos, napaharap siya sa isang malaking hamon: halos matulog siya sa gilid ng US Embassy dahil sa kakulangan sa matutuluyan at paghahanda.

Subalit, sa gitna ng pagkalito at pag-aalala, dumating ang isang anghel na kapwa Pilipino—si Marcelito Pomoy, isa ring sikat na mang-aawit na nagmula sa Pilipinas at sumikat din sa AGT. Nakita ni Marcelito ang pagsubok na pinagdadaanan ni Bunot at hindi ito nagdalawang-isip na tulungan siya. Ang insidenteng ito ay nagpapakita ng diwa ng bayanihan ng mga Pilipino, na nagtutulungan sa bawat pagsubok, lalo na sa malayo sa sariling bayan. Ang tulong na ito ay hindi lamang nagbigay ng matutuluyan kay Bunot kundi nagbigay rin ng moral na suporta, na lalong nagpalakas ng kanyang loob bago humarap sa mga hurado.

Mula “When a Man Loves a Woman” Hanggang “I Will Always Love You”: Ang Alamat ng Pagsisikap

Ang kanyang audition na nagtatampok ng “When a Man Loves a Woman” ay agad na nag-viral, na umabot sa 3.1 milyong views sa loob lamang ng isang araw sa America’s Got Talent YouTube channel. Ang kanyang pagganap ay nagpatunay na ang talento ay unibersal, at ang boses ni Bunot ay kayang tumawid sa kultura at wika. Ang kanyang tagumpay sa audition ay nagdala sa kanya sa semifinals ng kompetisyon.

Sa semifinals, muli niyang pinatunayan ang kanyang galing sa pamamagitan ng pag-awit ng isa sa pinakamahirap na kanta sa kasaysayan ng musika, ang “I Will Always Love You” ni Whitney Houston. Ang kanyang emosyonal at malinis na pag-awit ay muling nagdulot ng standing ovation mula sa lahat ng hurado. Hindi man siya pinalad na makapasok sa Top 5 at naging eliminated sa Semifinals, ang kanyang paglalakbay ay nag-iwan ng isang di malilimutang marka. Ang kanyang karisma, ang kanyang istorya, at ang kanyang pambihirang talento ay nagbigay-karangalan sa Pilipinas at nagbigay inspirasyon sa milyun-milyong Pilipino sa buong mundo.

Ang kuwento ni Roland “Bunot” Abante ay isang paalala na ang pinakamahuhusay na mang-aawit ay hindi lamang nagtataglay ng galing sa boses, kundi nagtataglay din ng isang pusong puno ng karanasan, sakit, at pag-asa. Ang kanyang musika ay ang kanyang buhay, at ang kanyang hugot ay ang kanyang legacy. Sa ngayon, hindi na siya kailangang bumalik sa pangingisda at pagde-deliver. Sa halip, ginugugol niya ang kanyang oras sa pagbabahagi ng kanyang musika at kuwento sa entablado sa iba’t ibang bahagi ng mundo, isang patunay na sa kabila ng maagang pighati at pangungulila, ang kanyang tagumpay ay hindi na matatawaran. Patuloy siyang nagbibigay inspirasyon bilang isang tunay na Filipino sensation.

Full video: