ANG NAKALULULANG LIHIM NI ‘SENOR AGILA’: Child Marriage at Human Trafficking, Nabunyag sa Sentro ng Kulto sa Surigao

Sa isang iglap, ang tahimik at liblib na komunidad ng Sitio Kapihan sa Socorro, Surigao del Norte, ay naging sentro ng atensyon ng bansa, hindi dahil sa natural na ganda nito, kundi dahil sa nakakakilabot na mga rebelasyon ng pang-aabuso, panlilinlang, at paglabag sa batas ng tao at Diyos. Ang pinag-uusapan: ang Socorro Bayanihan Services, Inc. (SBSI), at ang kanilang pinuno, si Jey Rence Quilario, na mas kilala bilang “Senor Agila,” na nagtatag ng sarili niyang mundo—isang mundo na tinawag niyang “Nueva Jerusalem Esperanza Ministry Government.” Ang pangalang ito, na kumakatawan sa pag-asa at kaligtasan, ay nabahiran ng maitim na katotohanan ng kasakiman at imoralidad, na ngayon ay isa-isang binubunyag sa bulwagan ng Senado.

Ang pagdinig sa Senado, na pinangunahan ni Senador Ronald “Bato” dela Rosa at kung saan nagbigay ng matitinding pahayag si Senador Risa Hontiveros, ang naging yugto kung saan binuwal ang matibay na dingding ng pananahimik at takot na bumabalot sa Kapihan. Ang mensahe ay klaro at mapanghamon: “Time is really of the essence,” anang Senadora [04:46], dahil bawat minuto na ang isang bata ay nasa panganib ay isang minutong pagkabigo ng lipunan. Ang bawat salita ay nagbigay-diin sa pangangailangang kumilos nang mabilis at walang patumangga upang mailigtas ang mga biktima, lalo na ang mga menor de edad, mula sa mga kamay ng liderato ng kulto na ginamit ang pananampalataya upang ipagpatuloy ang kanilang mga gawaing kriminal.

Ang Pagkatao sa Likod ng “Senor Agila”

Sino nga ba ang lalaking ito na nagawang manipulahin ang daan-daang tao, na nagawa siyang paniwalaan na siya ay ang “Reincarnation ng Ginoo” [11:27]? Ang pag-aaral sa pinagmulan ni Jey Rence Quilario ay nagpapakita ng isang komplikadong larawan. Ayon sa mga impormasyong lumabas, si Quilario ay isang dropout student ng second year high school lamang. Nagsimula siyang maging estudyante ni Ral Tarok Florano, apo ng founder ng SBSI na si Rosalina Tarok [01:05]. Inilarawan si Quilario noong bata pa na isang “spoiled brat” na mahilig mag-artista, na kayang gayahin ang iba’t ibang boses at pagkatao.

Sa edad na 17 noong 2017 [01:22], naglayas umano siya dahil sa sitwasyon sa pamilya, matapos siyang sawayin ng mga magulang na huwag munang makipag-nobya [01:29]. Matapos malipasan ng gutom, siya raw ay nagsimulang “gino-groom” ng kaniyang mga nakasama, kabilang ang pag-hire ng albularyo at all-around lanny [01:39]. Ang kaniyang dating mga kaklase ay nagpapatunay na aktibo siya noon sa simbahan at isa lamang siyang normal na estudyante na nakitaan ng talento sa pagkanta at pagsasayaw [02:01]. Ngunit ang natural na karismang ito ang siya umanong ginamit upang balutin ang isang mapanganib na panlilinlang. Sa huli, siya na raw ang “ginoo” ng SBSI, isang pahayag na nagpapatunay ng matindi at bulag na panatisismo na kaniyang hinihikayat sa mga miyembro.

Ang charismatic leader [06:29] na ito ay nagbigay-diin sa isang blind fanaticism at umangkin ng papel na nakahihigit sa sinumang pinuno. Si Quilario, sa madaling salita, ang nagkakasal, nagbibinyag, nagpaparusa, at nagbibigay ng lahat ng atas sa araw-araw [11:12]—isang diktador na nagtatago sa likod ng maskara ng relihiyon at kaligtasan.

Ang Nakakagulantang na ‘Daan Patungo sa Langit’

Ang pinakamabigat at pinakashocking na rebelasyon na lumabas sa pagdinig ay ang sistema ng sapilitang pagpapakasal at pang-aabuso sa mga bata, na tinawag nilang “daan para makarating sa langit” [00:36]. Ang mga menor de edad na babae, kasama ang mga kasing-bata ng 12 taong gulang [03:55], ay pinipili at ipinapares sa mas may edad na lalaking miyembro ng SBSI. Ang sistemang ito ay kautusan umano ni “Senor Agila” [00:44].

Ang “community secretary” ng kulto ang gumagawa ng listahan ng mga single na miyembro—mga babaeng 12 taong gulang pataas at mga lalaking hindi bababa sa 20 [03:46]. Si Quilario mismo ang pumipili ng mga pares, at sinasabing ang mga ito ay “aprobahan ng Diyos” [04:04]. Ang bawat miyembro ay dapat magkaroon ng partner at makipagtalik dito pagkatapos ng kasal dahil ito raw ang isa sa mga batas ng SBSI upang magkaroon sila ng lugar sa langit [04:07].

Ito ay matingkad na paglabag sa mga batas ng Pilipinas, lalo na ang tungkol sa child marriage at child abuse. Ang patunay nito ay ang mga dokumentong inihanda ang grupo, gaya ng family planning form kung saan nakasaad ang edad ng menor de edad (halimbawa, 15 taong gulang) na may civil status na “married” at may isa nang anak [09:29]. Subalit, wala itong rekord sa local civil registrar [09:44], isang malinaw na indikasyon na ginawa nila ang mga gawaing ito sa labas ng ligal na proseso. Ang characterization na kulto ay mahalaga, ayon kay Senador Hontiveros, dahil ang paglilinlang at pagsasamantala ng kahinaan o vulnerability ng mga tao ay isa nang human trafficking [05:21]. Ang kulto ang kanilang paraan para magawa ang pang-aabuso sa mga bata at ang paglabag sa batas nang hindi nahuhuli [05:44].

Ang Matinding Kontrol at Karahasan sa Loob ng Komunidad

Inihalintulad raw ni Quilario ang Sitio Kapihan sa isang uri ng enclave [04:23] o parang “Arko ni Noe,” kung saan tanging ang mga magkapares na miyembro ang dapat pumasok at manatili [04:29]. Ngunit ang katotohanan ay malayo sa idinidisenyo niyang paraiso. Ang Sitio Kapihan ay ginawang isang kulungan na may matitinding patakaran at brutal na parusa.

Ang mga elemento ng isang kulto ay kitang-kita: excessive control through rigid rules and severe punishments and the suppression of independent thought [06:11]. Sa Kapihan, ang liderato ng SBSI ay nagsabi sa mga interview na parang normal na subdivision lamang daw ang Kapihan [06:44]. Ngunit, ayon sa testimonya, ni hindi raw nire-require sa normal na subdivision ang iisang gupit [06:57]. Higit pa rito, nililibing umano sa ilalim ng lupa ang mga cellphone ng mga dalaga at binata [07:11]—maliban na lamang sa pili na pinapayagang mag-cellphone bago sumabog ang kaso. Ang mga sumuway daw sa rules ay kinukulong sa tinatawag na “Fox Hole” o pinalalangoy sa Tinatawag nilang “Aroma Beach,” na inilarawan bilang isang hinukay na lugar na puno ng dumi at ihi ng tao [07:37]. Ang ganitong uri ng parusa ay hindi lamang paglabag sa karapatang pantao kundi isang akto ng kalupitan at pagpapababa ng dignidad ng tao.

Ang ‘Nueva Jerusalem’: Gobyerno sa Loob ng Gobyerno at Financial Exploitation

Ang Sitio Kapihan ay nasa loob ng Barangay Sering, na nasa loob naman ng munisipyo ng Socorro [07:59]. Subalit, nagtayo ang SBSI ng tila sarili nilang gobyerno na tinawag nilang “Nueva Jerusalem Esperanza Ministry Government” [08:29]. Ang deviant practices na ito [06:25], na lumihis sa batas at sosyal na pamantayan, ay nagpapakita ng isang komunidad na may sariling awtoridad. Pambihira, dahil mayroon pa silang sariling Ministry of Budget and Finance [08:43]. Ang mas nakakagulat ay ang kanilang pag-iisyu ng sarili nilang birth certificate, marriage certificate, at death certificate [09:50], na tila binabalewala ang lokal na civil registrar.

Higit pa rito, nabunyag ang malawakang financial exploitation. Pinilit daw ang mga miyembro na ibenta ang kanilang mga lupa at bahay, at ang kinita ay napunta umano sa mga lider, habang ang mga miyembro ay pinatira sa barong-barong at naghirap [13:54]. Ang mga lider naman, hindi raw binenta ang kanilang mga ari-arian [14:16]. Ginagamit din ng kulto ang mga miyembro para makakuha ng donasyon at ayuda mula sa gobyerno, kabilang na ang Four-Piece (4P’s) program [10:24]. Tanging 30% lang ng mga bata ang pinayagang pumasok sa eskuwelahan—ang mga nasa 4P’s—dahil sayang raw ang makukuha nilang cash transfer, at kumukuha pa ng porsyento ang kulto mula rito [10:29]. Ang pangongolekta ng “command vote” sa eleksyon [10:52] ay isa ring senyales ng kanilang malawak na impluwensya at pagnanais na makontrol ang pulitika at ekonomiya.

Ang kulto, ayon kay Senador Hontiveros, ay ang mismong sasakyan at takip na ginamit ng mga lider upang magawa ang maraming pang-aabuso, lalo na sa mga bata [11:43]. Ito ang puwersa na nagtulak sa mga miyembro na “look the other way” kahit na nangyayari ang pang-aabuso sa kanilang harapan [12:12]. Ang pagtatatag ng “Nueva Jerusalem” ay hindi para magdala ng kaligtasan, kundi para makaiwas sa pag-iimbestiga at paglilitis. Ang kasakiman ay nagpayaman sa mga lider habang ang kanilang mga miyembro ay naghirap [13:54].

Panawagan para sa Hustisya at Kaligtasan

Hindi nag-iisa ang mga biktima. Ang mabilis na pagresponde ng mga ahensya ng gobyerno tulad ng Department of Justice (DOJ), Bureau of Immigration (BI), at Department of Social Welfare and Development (DSWD), kasama ang panawagan ng diocese ng Surigao, ay nagbigay ng pag-asa [12:50].

Ang layunin ng pamahalaan ay hindi ang tanggaling ng tahanan o komunidad ang mga residente at miyembro ng SBSI [13:29]. Bagkus, ang gusto ng batas at gobyerno ay papanagutin ang mga may sala, maprotektahan ang kanilang mga anak, maibalik sila sa pag-aaral, at matanggap nila ang buong-buo nilang assistance mula sa gobyerno [13:40]—hindi na kukunin pa ng mga nagpapayaman. Ang laban ay para sa katarungan at kaligtasan ng mga biktima na matagal nang nalilinlang at inaabuso. Ang kaso ni “Senor Agila” at ng SBSI ay isang matingkad na paalala na hindi lahat ng nagtatago sa balabal ng relihiyon ay nagdudulot ng kaligtasan. Ito ay isang istorya ng labis na kapangyarihan, panlilinlang, at ang matinding pangangailangan para sa hustisya, lalo na para sa mga inosenteng bata na ginawang pambayad sa isang pekeng daan patungo sa langit. Dapat makita ang katotohanan, at dapat managot ang mga gumamit sa kahinaan ng tao para sa sarili nilang kasakiman. Ang laban para sa Kapihan ay laban para sa bawat Pilipinong naghahanap ng tunay na kaligtasan mula sa mga mapanlinlang at mapang-abuso.

Full video: