ANG ATLETA NA HUMAMON SA PAMANTAYAN NG GANDA: Bakit Ang Makasaysayang Panalo ni Alexie Mae Brooks Bilang Miss Iloilo 2024 ay Isang Pambansang Tagumpay ng Inklusibidad

Isang gabi ng karangalan, isang entablado na karaniwang nagpapamalas ng pinakapinong tradisyon ng kagandahan sa Pilipinas, ngunit sa pagkakataong ito, naghatid ng isang malakas at hindi inaasahang mensahe ng pagbabago. Nang iproklama si Alexie Mae Brooks bilang Miss Iloilo 2024, ang dating atleta at MVP ng track and field ay hindi lang nagwagi ng korona; nagpanalo siya ng isang makasaysayang laban para sa pagtanggap at inklusibidad sa mundo ng beauty pageantry. Ang panalo ni Brooks ay higit pa sa isang lokal na titulo—ito ay isang pambansang statement na naghahamon sa matagal nang nakatanim na ideya kung sino ang nararapat tawaging “reyna” sa bansang ito.

Mula sa pagiging isang pambansang atleta na sanay sa pawis, bilis, at tibay ng katawan, ngayon ay isa siyang beauty queen na nagpapakita ng kagandahang hindi nababagay sa nakasanayang kahon. Siya ang kauna-unahang itim at androgynous na babae na nagwagi sa lokal na kompetisyon na ito, isang tagumpay na nagbigay ng matinding sigla sa mga Pilipinong matagal nang naghahanap ng representasyon na lumalabas sa tradisyonal na Eurocentric o mestiza na anyo. Ang kanyang kwento ay hindi lamang tungkol sa ganda; ito ay tungkol sa lakas ng loob, pagmamahal sa sarili, at ang hindi matatawarang diwa ng Pilipino na handang yakapin ang pagbabago.

Mula sa Track and Field patungo sa Catwalk: Ang Disiplina ng Isang Atleta

Ang pagkatao ni Alexie Mae Brooks ay unang hinubog hindi sa isang fashion runway kundi sa matitigas na track ng mga palaruan. Siya ay hindi lamang isang simpleng manlalaro; siya ay isang National Athlete na kabilang sa pambansang hanay para sa track and field, at dati ring Most Valuable Player (MVP) ng kanyang unibersidad, ang National University. Ang paglahok niya sa Southeast Asian Games sa Vietnam ay patunay sa kanyang dedikasyon at kakayahan.

Ang kanyang karanasan sa sports ay nagbigay sa kanya ng isang natatanging kalamangan. Ang pageantry ay madalas na tungkol sa biyaya at pino na galaw, ngunit ang pag-uugali ni Brooks ay mayroong karagdagang dimension—ang walang humpay na determinasyon ng isang atleta. Ang pag-eensayo, ang pagdaig sa pisikal na limitasyon, at ang mental fortitude na kinakailangan upang maging MVP at national athlete ay siya ring sandata na ginamit niya sa pageant. Ang bawat hakbang sa entablado, ang bawat sagot sa Q&A, ay hindi lamang galing sa ganda kundi sa disiplina, pokus, at ang kagustuhang manalo na natutunan sa pagtakbo at pagtalon. Makikita sa kanyang social media ang mga larawan at video ng kanyang workout routines, track skills, at high jumps [01:00], na nagpapakita kung paanong ang kanyang katawan ay hindi lang palamuti, kundi isang templo ng lakas at dedikasyon. Ang paglipat niya mula sa sports patungong beauty queen ay hindi isang pagtalikod sa kanyang nakaraan, kundi isang pagpapatunay na ang tunay na lakas ay maaaring maging kasing-ganda ng isang korona.

Ang Bunga ng Pagsasakripisyo: Pinalaki ng Isang OFW

Sa likod ng bawat tagumpay ay may isang nakakaantig na kwento, at kay Alexie Mae Brooks, ang puso ng kwentong ito ay ang kanyang lola. Ibinahagi sa publiko na si Alexie ay pinalaki ng kanyang lola, na isang matapang na Overseas Filipino Worker (OFW) na nagtatrabaho sa Lebanon [01:35]. Ang karanasan na ito ay nagbigay ng emosyonal na lalim sa kanyang pagkatao.

Ang mga OFW ang tinaguriang Bagong Bayani ng Pilipinas, at ang kanilang sakripisyo ay ang dugo na nagpapatakbo sa ekonomiya ng bansa. Ang pagkakakonekta ni Alexie sa kwentong OFW ay nagbibigay ng isang pambansang resonansya sa kanyang panalo. Hindi lamang siya kinakatawan ang Iloilo, kundi ang bawat pamilyang Pilipino na umaasa sa pagmamahal at pagpapakasakit ng isang mahal sa buhay na malayo. Ang kanyang tagumpay ay isang pagpupugay sa lola niya at sa lahat ng mga OFWs—isang patunay na ang hirap at sakripisyo ay nagbubunga ng kamangha-manghang tagumpay. Ito ang nagbigay-diin sa kanyang pananaw sa buhay at sa kanyang adbokasiya: ang pag-uwi ng Lola mula sa Lebanon [01:43] ay isa sa kanyang mga pangarap, isang pangarap na ngayon ay mas malapit na matupad dahil sa plataporma at kasikatan na dala ng kanyang titulo.

Ang ‘Androgynous Beauty’ na Nagbabago ng Perspektibo

Isa sa pinakamalakas na punto ng diskusyon tungkol kay Alexie Mae Brooks ay ang kanyang natatanging “androgynous beauty” [02:00]. Sa isang kultura kung saan ang mga beauty queen ay karaniwang may traditional na feminine na anyo, ang matapang at fierce na presensya ni Alexie ay isang refreshing na pagbabago. Ang kanyang istilo at anyo ay matagumpay na naghalubilo ng masculine at feminine na katangian, na nagpapakita ng isang holistic at modernong kahulugan ng ganda.

Ang pagtanggap ng publiko sa kanyang androgynous na look ay isang malaking hakbang para sa Pilipinas. Nagpapatunay ito na ang kagandahan ay hindi nakakulong sa iisang mold. Ang kanyang panalo ay nagbukas ng pinto para sa mga indibidwal na dating nadarama na hindi sila nabibilang sa pageant scene dahil hindi sila sumusunod sa matibay na pamantayan ng kasarian o anyo. Ang kanyang tagumpay ay isang mirror sa dumaraming kamalayan at pagtanggap ng Pilipino sa diversity at fluidity ng personal na ekspresyon. Hindi nagtagal ay kinumpara rin siya sa dating Miss Universe Philippines 2019 na si Gazini Ganados [02:30], isang paghahambing na nagpapahiwatig ng kanyang kakayahang maging international ang appeal.

Ang Adbokasiya ng Pagtanggap sa Sarili: Black Woman, Self-Love Advocate

Sa gitna ng lahat, ang pinakamalakas na mensahe ni Alexie Mae Brooks ay ang kanyang adbokasiya sa self-love at pagiging isang black woman sa isang bansang may matinding problema sa colorism [02:49]. Maraming taon nang tinalakay ang isyu ng colorism sa Pilipinas, kung saan ang pagiging maputi ay madalas na itinuturing na standard ng kagandahan at tagumpay.

Si Alexie ay hindi nagpatinag. Sa pamamagitan ng kanyang tagumpay, matapang niyang ipinakita na ang itim na balat ay hindi hadlang, kundi isang simbolo ng lakas at natatanging ganda. Ang kanyang advocacy ay nakatuon sa pagpapataas ng self-awareness at pagtanggap sa sariling katawan—body positivity—anuman ang kulay o hugis nito. Ito ay isang malalim na mensahe para sa mga kabataang Pilipino na madalas makaramdam ng insecurity dahil sa mga unattainable na pamantayan na itinakda ng media. Ang kanyang presensya sa pageant stage ay isang pisikal at emosyonal na hamon sa mga tradisyonal na ideya na ito. Ang pagwawagi niya ay isang pambansang pagpapatibay na ang lahat ng kulay at uri ng Pilipino ay may lugar sa tuktok.

Ang Iconic at Historic Win: Isang Hudyat para sa Miss Universe Philippines

Ang pagkapanalo ni Alexie Mae Brooks ay pormal na tinawag na historic at iconic [03:15]. Ang kanyang panalo ay hindi lang dahil sa kanyang ganda o talino, kundi dahil din sa pagiging trailblazer niya. Bukod sa titulong Miss Iloilo 2024, nag-uwi rin siya ng Best in Cultural Costume at iba pang sponsor awards [03:26]. Ngunit ang pinakamahalaga sa lahat ay ang katotohanan na siya ang first black and androgynous woman na nagwagi [03:30].

Ang kaganapan na ito ay naglalagay kay Alexie Mae Brooks sa isang natatanging posisyon bilang isang potential contender para sa Miss Universe Philippines 2024. Ang kanyang tagumpay ay nagpapakita na ang Philippine pageantry ay handa na para sa isang mas inklusibong delegation. Sa pag-asang susundan niya ang yapak ni Queen Michelle Dee [03:45], ang kanyang panalo ay nagpapakita ng isang kultural na pagbabago—isang paglipat patungo sa pagpapahalaga sa substance, authenticity, at diversity kaysa sa simpleng physicality. Ang kanyang korona ay isang simbolo ng pag-asa na ang Pilipinas ay handa nang itama ang mga lumang pagkakamali at tanggapin ang isang mas malawak na kahulugan ng ganda at pambansang representasyon. Ang pagpili kay Alexie Mae Brooks ay hindi lamang isang hatol ng mga hurado; ito ay isang collective decision ng Iloilo na yakapin ang kinabukasan ng pageantry na mas matapang, mas totoo, at mas Pilipino.

Sa huli, ang kwento ni Alexie Mae Brooks ay isang paalala na ang ganda ay hindi lamang matatagpuan sa isang mold o sa isang kulay. Ito ay matatagpuan sa lakas ng loob na maging totoo sa sarili, sa disiplina na galing sa mahabang pag-eensayo, at sa pag-ibig sa pamilya na nagmula sa pagsasakripisyo ng isang OFW. Ang Miss Iloilo 2024 ay hindi lamang isang reyna; siya ay isang champion ng diversity, isang advocate ng self-love, at isang nagpapatunay na ang pagbabago ay hindi lamang posible, ito ay makasaysayan. Ang kanyang panalo ay nagbunga ng buhay na pag-uusap, at ang pangarap niya ay patuloy na magiging inspirasyon sa mga Pilipinong nangangailangan ng panibagong kahulugan ng ganda at tagumpay.

Full video: