SA ILALIM NG BALABAL NG KAPAYAPAAN: ANG NAKATAGONG AGENDA NG INC RALLY AT ANG MAELSTROM NG PULITIKA

Ang Pambansang Rally para sa Kapayapaan ng Iglesia Ni Cristo (INC) na ginanap noong Enero 13, 2025, sa makasaysayang Quirino Grandstand ay hindi lamang naging isang simpleng pagtitipon ng pananampalataya. Sa halip, ito ay nagbunsod ng isang matinding political spectacle na naglantad sa mga malalim na agendang nakatago sa ilalim ng panawagang “peace” at “unity.” Ang inaasahang pagpapakita ng pagkakaisa para sa bansa ay dagliang binalot ng kontrobersiya matapos lumantad ang matitinding ebidensya na ang totoong layunin ng pagtitipon ay ang pagtatanggol kay Bise Presidente Sara Duterte mula sa nakaambang impeachment.

Ang Pag-aaway ng Porma at Nilalaman

Opisyal, ang INC rally ay inorganisa bilang pagsuporta sa naging pahayag ni Pangulong Ferdinand Bongbong Marcos Jr. na ang impeachment laban kay VP Sara ay “waste of time” lamang, at dapat ituon ang Kongreso sa mas mahalagang batas. Ang mga nakasulat sa opisyal na karatula ay naglalayon ng pagkakaisa: “Pagkakasundo, Hindi Pagkakagulo” at “Mamamayan ang Unahin, Huwag Sarili.” Ang mensahe ay malinaw—ayaw ng INC ang political divisiveness, lalo na ang conflict sa pagitan ng mga Marcos/Romualdez at ang Duterte bloc.

Ngunit ang pormal na panawagan na ito ay mabilis na nabuwag. Sa gitna ng milyun-milyong miyembro, nakita ang mga placards na may nakasulat na tahasang humihingi ng “proteksyon” para kay VP Sara Duterte. Ito ay isang direktang pag-atake sa proseso ng impeachment na kinakaharap niya, na nakasentro sa maanomalyang paggasta ng P62.5 milyong confidential funds ng kanyang tanggapan, kasama na ang P15 milyong ginastos sa loob lamang ng 11 araw. Ang mga reklamo ay naglalaman din ng mas mabibigat na kaso tulad ng betrayal of public trust, graft and corruption, at plunder—mga seryosong batayan para sa kanyang pagpapatalsik.

Ang paglitaw ng mga pro-Sara banners ay nagpabigat sa paratang na ang “National rally for peace” ay isa lamang political rally na ginamit upang magsilbing human shield para sa isang pulitiko na humaharap sa matinding accountability at scrutiny.

Ang Pagsakay ng mga Pulitiko at ang Ilusyon ng Suporta

Mabilis na umusbong ang mga spekulasyon na ang political agenda na ito ay hindi lamang nagmula sa loob ng INC, kundi sinakyan ng mga taga-suporta ng Duterte (DDS) at ng mga pulitikong naghahanap ng political lifeline. Ayon sa mga kritiko, hindi nakapagtataka ang presensya ng mga pro-Sara banners dahil matagal nang walang kakayahan ang mga Duterte loyalists na magtipon ng sarili nilang malaking rally. Sa kawalan ng sariling base na kayang mag-organisa ng malawak na people power, ang pagsakay sa organisadong pwersa ng INC ay naging isang madaling paraan upang makalikha ng ilusyon ng malawakang suporta.

Lalong naging kontrobersyal ang presensya ng mga pulitiko tulad nina Senador Ronald “Bato” Dela Rosa at Senador Francis Tolentino. Bagamat iginiit ni Dela Rosa na siya ay dumalo bilang isang simpleng Pilipino na nakikiisa sa panawagan ng kapayapaan, ang political context ay hindi nakatakas sa mapanuring mata ng publiko. Ang dalawang Senador ay parehong nakaranas ng pagbaba sa survey rankings, at ang kanilang pakikiisa sa INC rally ay nakikita bilang isang desperadong hakbang upang makahatak ng political endorsement mula sa relihiyosong grupong kilala sa bloc voting. Sa ganitong pananaw, ang peace rally ay naging isang plataporma para sa pansariling political advancement.

Ang Reaksyon ng Komunidad: Pagbatikos Mula sa Loob at Labas

Hindi rin nag-atubili ang ilang miyembro ng INC at mga netizens na batikusin ang political subversion ng rally. May mga umalma na nagsasabing hindi opisyal at taliwas sa kanilang pananampalataya ang paggamit ng kanilang banner para ipagtanggol ang isang pulitiko. Ito ay nagpakita ng lamat sa loob ng komunidad, kung saan ang prinsipyo ng pananampalataya ay tila naging biktima ng political opportunism.

Ang mga mambabatas na sumusuporta sa impeachment, tulad ni ACT Teachers Representative Franz Castro, ay naniniwalang ang rally ay isang mapagkunwaring pagtatangka na pagtakpan ang isyu ng katiwalian. Para sa kanila, ang panawagan para sa “peace” ay isang palusot lamang upang maiwasan ang pananagutan. Ang pag-iimbestiga sa mga confidential funds ay HINDI tanda ng kaguluhan, kundi isang patunay na umiiral ang accountability sa isang buhay na demokrasya.

Ang Tiyak na Sukatan: Pananagutan vs. Pagkakaisa

Ang pinakamahalagang aral na inihahatid ng political tension na ito ay ang tunggalian ng accountability at ang maling interpretasyon ng unity. Ang tunay na unity ay hindi nangangahulugan ng pagpapalampas sa corruption o pagtatakip sa kamalian ng mga nasa kapangyarihan. Ang unity na nakabatay sa katarungan at transparency lamang ang may kakayahang magtagal at magdulot ng tunay na kapayapaan.

Ginamit ng mga kritiko ang kaso ni dating Pangulong Joseph “Erap” Estrada bilang isang aral sa kasaysayan. Kahit noon, noong sinuportahan din ng INC ang impeachment trial ni Erap, hindi ito nakapigil sa pagpapatalsik sa kanya. Ito ay nagpapatunay na ang political force ng isang organisadong grupo, gaano man karami, ay hindi kasinglakas ng pinag-isang panawagan ng taumbayan para sa hustisya at pagbabago. Mas makapangyarihan pa rin ang boses ng mas nakararaming Pilipino na naghahangad ng tapat na pamamahala kaysa sa mga political agenda ng iilang grupo.

Ang INC National Peace Rally ay nagsilbing isang matalim na salamin. Ito ay nagpakita na ang political loyalty at religious obedience ay maaaring maging magkaiba sa prinsipyo ng public accountability. Sa huli, ang laban para sa impeachment ni VP Sara Duterte ay hindi lamang laban ng dalawang political camps; ito ay isang laban ng taumbayan para panagutin ang mga opisyal sa paggamit ng pondo ng bayan.

Ang paninindigan para sa katotohanan ay hindi kawalan ng kapayapaan—ito ay ang pundasyon ng isang matatag at just na bansa. Ang Enero 13 ay hindi lamang tatandaan bilang isang malaking pagtitipon, kundi bilang isang araw kung saan muling ipinaalala sa lahat na ang diwa ng demokrasya ay nananatiling buhay sa puso ng bawat Pilipinong uhaw sa tapat at malinis na pamamahala. Kailangang manindigan ang bawat mamamayan, kasapi man ng anumang sekta o paksyon, na ang kalayaan at katarungan ay mas matimbang kaysa sa political convenience ng sinuman.

Full video: