Sa mundo ng corporate, ang bawat decimal point ay mahalaga. Ito ang mapait na aral na natutunan ni Emily Richardson, isang marketing coordinator sa Sterling Media Group. Matapos ang dalawang linggong pagpupuyat para sa quarterly marketing presentation, gumuho ang kanyang mundo nang makita ang isang malaking mali sa slide 12. Ang budget projection na dapat ay perpekto ay nagmukhang amateurish at reckless. Sa harap ng dalawampung senior executives at ang kinatatakutang CEO na si Julian Blake, napahiya si Emily nang hindi man lang nabigyan ng pagkakataong magpaliwanag [00:14].

Si Julian Blake, sa edad na 36, ay nagawang palaguin ang Sterling Media mula sa isang maliit na startup tungo sa isang powerhouse agency. Kilala siya sa kanyang “steel gray eyes” at ang reputasyon na kayang pabasakin ang sinumang empleyado sa pamamagitan lamang ng isang matalim na salita [00:40]. “Details matter in this business, Miss Richardson,” malamig na wika ni Julian bago tuluyang i-dismiss ang meeting at iwan si Emily na nag-iisa sa kanyang kahihiyan [01:36].

Dahil sa sobrang tindi ng humiliation, tumakbo si Emily sa executive floor bathroom para lamang makahinga. Sa loob ng pinakamalayong stall, inilabas niya ang lahat ng kanyang frustration. “I hate him! I hate Julian Blake with every fiber of my being!” bulalas niya [02:48]. Tinawag niyang arrogant, self-righteous control freak, at machine ang kanyang boss. Sa loob ng tatlong taon, nilunok ni Emily ang lahat ng pintas, ngunit ang pagkakamaling hindi naman niya gawa—dahil binago ito ng finance department nang walang pahintulot—ang naging huling patak na nagpaapaw sa kanyang pasensya [03:05].

Ang hindi alam ni Emily, ang pader na naghihiwalay sa banyo ng babae at lalaki ay napakanipis. Sa kabilang panig, nakatayo si Julian Blake, nakikinig sa bawat salita ng poot ni Emily [04:30]. Sa halip na magalit o sibakin si Emily sa trabaho, nakaramdam si Julian ng kakaibang interes. Sa loob ng maraming taon, puro pagsang-ayon at pekeng ngiti lamang ang natatanggap niya mula sa kanyang mga empleyado. Ang “raw honesty” ni Emily ay isang bagay na bago sa kanyang pandinig [05:05].

Dito nagsimula ang isang laro na walang sinuman sa opisina ang nakakaalam. Kinabukasan, sa halip na sibakin, humingi ng paumanhin si Julian—sa sarili niyang paraan—matapos kumpirmahin na tama si Emily at may pakialamerong taga-finance ang nagbago ng file [07:02]. Ngunit ang pagbabagong ito ni Julian ay nagdulot ng kaba kay Emily. Ang bawat sulyap at bawat “playful comment” ni Julian ay tila nagpapahiwatig na may alam ito sa naganap sa banyo [08:41].

Hanggang sa dumating ang Sterling Media Gala. Sa suot na emerald green dress, hindi na ang simpleng coordinator ang nakita ni Julian kundi isang babaeng puno ng kumpiyansa at ganda [12:16]. Sa gitna ng party, nagkaharap ang dalawa. Matapos ang isang tensyong pag-uusap at ang pakikialam ni Julian sa ex-boyfriend ni Emily na si Derek, nauwi ang lahat sa isang hindi inaasahang halik sa loob ng service elevator [16:00]. Ang halik na iyon ay bunga ng ilang linggong tensyon at atraksyon na pilit nilang itinatago.

Gayunpaman, ang pag-ibig sa pagitan ng isang CEO at empleyado ay hindi madali. Natakot si Emily na ang lahat ng kanyang pinaghirapan ay mapunta sa wala at bansagan lamang siyang “sleeping her way to the top” [18:13]. Dahil dito, pinili ni Emily na iwasan si Julian at ibalik ang kanilang relasyon sa pagiging purely professional. Sinunod ito ni Julian, ngunit ang lamig at distansya sa pagitan nila ay naging torture para sa kanilang dalawa [19:02].

Sa holiday party ng Sterling Media, nagpasya si Emily na tapusin na ang kanyang takot. Hinarap niya si Julian sa terrace at inamin ang kanyang nararamdaman. “I am tired of being safe, Julian. I want to take the risk,” aniya [22:08]. Sa harap ng lahat ng bisita, gumawa si Julian ng isang matapang na hakbang. Ibinunyag niya ang kanilang relasyon at nagbabala sa sinumang magtatanong sa kakayahan ni Emily bilang isang empleyado [22:44].

Ang kwento nina Emily at Julian ay hindi lamang tungkol sa romansa; ito ay tungkol sa katapatan at pagtanggap sa sariling kahinaan. Natutunan ni Julian na maging tao muli, habang natutunan naman ni Emily na ang vulnerability ay hindi kahinaan [23:42]. Mula sa isang “bathroom scandal” kung saan isinigaw ni Emily ang kanyang galit, nauwi ang lahat sa isang proposal sa isang tahimik na Sabado ng umaga [24:40]. Pinatunayan nila na kung minsan, ang pinakamagagandang bagay sa buhay ay nagsisimula sa pinaka-pangit na sandali. Ang pader na akala ni Emily ay proteksyon niya ay siya palang naging tulay tungo sa lalaking hindi niya akalaing magiging katuwang niya habambuhay.