PAGKAGISING SA BANGUNGOT: Ang Paghupa ng Pekeng Milagro at ang Tiyak na Pag-iyak ng Dugo sa Pinal na Pagbagsak ng Kultong SBSI

Sa isang iglap, tila nagbalik ang liwanag sa Kapihan, Surigao del Norte. Ang komunidad na matagal nang nababalot sa kadiliman at takot sa ilalim ng impluwensya ng Socorro Bayanihan Services Incorporated (SBSI), na pinamumunuan ng kanilang tinaguriang “Senyor Agila” na si Jeren Kilario, ay ngayo’y sumasaksi sa isang dramatikong pagbaliktad ng kapalaran. Ang kuwento ng panlilinlang, pang-aabuso, at karahasan ay nagtatapos sa isang malawakang pagwawagi ng hustisya, na inihudyat mismo ng mga dating miyembro at whistleblower na lumaban nang buong tapang.

Hindi mabilang na pamilya ang sinira, buhay ang kinuha, at kinabukasan ang iginupo ng kulto. Subalit sa gitna ng matinding pagsubok na ito, may mga bayani ang bumangon, at sila ngayon ang nagpapahayag ng isang tagumpay na “siksik, liglig, at umaapaw.”

Ang Pagsuko ng mga Nag-AWOL na Pulis: Simula ng Pagbaliktad

Isang nakakagulat na rebelasyon ang ibinahagi ni Ma’am Dian Dantz, isang dating miyembro ng SBSI na kasalukuyang nakabase sa Amerika at naging aktibong boses laban sa kulto. Ayon sa kanyang pahayag, may matinding indikasyon na ang mga pulis na nag-AWOL at sumanib sa SBSI ay malapit na umanong “bumaliktad” o sumuko. Ito ay isang kritikal na sandali na nagpapahiwatig ng pagguho ng pundasyon ng kulto. Ang SBSI, na matagal nang ipinagmamalaki ang kanilang impluwensya, maging sa hanay ng mga alagad ng batas, ay ngayo’y nakikitang lisanin ng mismong mga taong inaasahan nilang magbibigay ng proteksyon at kapangyarihan.

Ang pagkakaugnay ng mga dating pulis sa grupo ay nagdulot ng matinding pagkabahala, lalo na nang ibunyag sa mataas na Senado ang kaso ng pang-aabuso. Sa isang nakakagimbal na pagdinig, mariing itinuro ng isang 15-anyos na testigo, na si Alias Shane, ang isang dating Sergeant na nag-AWOL bilang siyang pumarusa at nagpalo (paddle) sa kanya. Ang pagtanggi ng dating pulis ay lalo pang nagpatindi sa emosyon at galit ng publiko.

Ang sitwasyong ito ay nagpapakita ng isang nakababahalang katotohanan: ang mga nag-iwan ng kanilang sinumpaang tungkulin upang sumali sa isang kulto ay hindi lamang nagdulot ng kapinsalaan sa komunidad, kundi nagdala rin ng karahasan sa loob ng kanilang sariling hanay, gamit ang kanilang dating awtoridad para supilin ang mga inosenteng miyembro. Subalit sa pag-usad ng imbestigasyon, at sa pagkakita ng mga pulis sa bigat ng ebidensya, tila sila ay napipilitang kumalas, patunay na ang batas ng tao ay hindi kailanman matatakasan, gaano man kalakas ang paniniwala sa pekeng kapangyarihan.

Ang Walang Hiyaang Panggigipit: Jolen Bilang Bala

Ang laban ng mga biktima at ng mga awtoridad laban sa SBSI ay hindi lamang tungkol sa isyu ng pang-aabuso at brainwashing. Mayroon ding malalim na usapin ng pangangamkam ng lupa. Ayon sa mga ulat at pahayag ni Dian Dantz, ang mga lehitimong may-ari ng lupa sa Socorro, kung saan itinayo ang mga istruktura ng kulto, ay matagumpay na nakukuha ang kanilang ari-arian—ang tinatawag na “balon-bato lupa.”

Ngunit ang pagbawi ng lupa ay hindi naging madali. Isang kasuklam-suklam na porma ng panggigipit ang isiniwalat: ang utos umano ni Jeren Kilario na paulanan ng bala na jolen (marbles) mula sa mga airgun ang mga nagmamay-ari ng lupa. Isipin ang kalupitan: ang paggamit ng karahasan sa paraang napakabastos at mapanganib, na tila isang laro, upang takutin at paalisin ang mga lehitimong may-ari. Ito ay nagpapakita ng garapal na pag-iisip ng mga lider na handang gumamit ng anumang paraan, kahit pa gaano ito kababa o ka-demonyo, para lamang panatilihin ang kanilang kontrol.

Ang insidente ng “jolen” na panggigipit ay hindi lamang isang simpleng krimen; ito ay isang porma ng terorismo sa komunidad, na naglalayong manatili ang takot at ihiwalay ang mga tao sa katotohanan at sa batas. Ngunit sa pagtatagumpay ng mga may-ari ng lupa, at sa pagkondena sa mga gumawa ng karahasan, ang liwanag ng hustisya ay unti-unti nang nagbabago sa Kapihan.

Ang Delusyon ng Milagro: Nananaginip nang Gising

Sa gitna ng pag-atake ng katotohanan, ang mga tagasunod ng SBSI ay tila lalong kumakapit sa kanilang paniniwala, gaano man ito kaimposible. Isiniwalat ni Dian Dantz ang kalagayan ng mga miyembro na tinawag niyang “nananaginip nang gising.” Ang pinakahuling delusyon na kumakalat sa Kapihan ay ang diumano’y “milagro” ni Senyor Agila. Naniniwala sila na nagpakita si Jeren Kilario sa komunidad, at nakita pa raw siyang nakaupo sa isang rocking chair.

Ang pananaw na ito, na tila gawa ng matinding pagmamahal o matinding brainwashing, ay nagbigay-daan upang magdagdag pa ng pulis sa Kapihan. Ang panawagan ng mga tagasunod na bumalik si Kilario ay isang desperadong pagtatangka na manatili sa kapangyarihan at itanggi ang kalunos-lunos na sitwasyon ng kanilang pinuno. Subalit, ang pag-asang ito ay isa lamang hungkag na pangako. Ang totoo, habang ang mga tagasunod ay nag-aabang sa “milagro” ng pagpapakita, ang kanilang pinuno ay nasa ilalim na ng mahigpit na pagbabantay ng batas, patungong kulungan.

Ito ay isang trahedya ng pananampalataya. Ang mga miyembro, na nais sana ay lumaya sa kanilang paghihirap, ay pilit na dinadaya ng kanilang sariling pag-iisip, kinakapit ang paniniwala sa isang pekeng diyos na ngayon ay wala nang kapangyarihan sa labas ng mga pader ng kanilang delusyon.

Ang Pinal na Tagumpay: Walang Kawala ang mga Lider

Ang panawagan ni Dian Dantz, na buong tapang na nagpahayag ng kanyang kagalakan at tagumpay, ay isang hudyat ng pagwawakas. Ang mga tinatawag niyang “Heroes” at “Whistleblowers”—kabilang sina Jackie at Taing—na buong tapang na humarap sa Senado at hindi nagpatinag sa kabila ng pananakot, ay ang tunay na nagdala ng hustisya sa Surigao.

Ang pagpaparangal sa Mayor, Vice Mayor, at sa LG task force ay nagpapahiwatig ng pagkakaisa ng komunidad at ng lokal na pamahalaan laban sa kulto. Sa wakas, ang mga lider na sina Jeren Kilario, Mamie Galanida, Janet, at Karen, na matagal nang naghari sa Kapihan, ay nakaranas na ng bagsik ng batas. Ang mga dating nabilanggo sa Kapihan nang walang rehas ay malaya na, habang ang mga nagkulong sa kanila ang siyang nakasuot na ngayon ng posas at nakakulong sa likod ng mga rehas.

Hindi lamang ito tagumpay para sa mga biktima ng pang-aabuso; ito ay tagumpay para sa mga may-ari ng lupa na bawiin ang kanilang ari-arian, at tagumpay para sa mga may sakit na magpagamot sa totoong doktor at hindi na umasa sa mga pekeng lunas o gamot na may “halong tae ng kambing” na ipinipilit sa kanila. Ang pagpapakita ng tunay na tapang ng mga whistleblower ay nagbigay-daan sa kaligtasan, at ngayon, ang mga dating biktima ay inaanyayahan na sa isang “Victory Party”—isang pagdiriwang ng kalayaan.

Ang mensahe ay malinaw at matalim: wala nang kawala. Ang kanilang mga plano at guni-guni na kaya nilang takasan ang batas ay pawang naglaho na. Ang matinding pag-iyak ng dugo ay hindi magmumula sa mga biktima, kundi sa mga lider na garapal na ngayon ay kailangang yakapin ang hagupit ng hustisya. Ang batas ay hindi matatakasan, at ang tunay na Diyos ay hindi pumapayag sa kasamaan. Ang lahat ng kasangkot ay pinagsasama-sama na sa isang paglilitis, isang malaking pagpapamalas na ang kapangyarihan ay nagmumula sa katotohanan, hindi sa panlilinlang. Ang kanta ng tagumpay ay umaalingawngaw: “The winner takes it all, and the loser has to fall.”

Full video: