Sa isang mundong pinamamahalaan ng pera, kapangyarihan, at mga matatag na inaasahan ng pamilya, dalawang kaluluwa ang naglakas-loob na hamunin ang kapalaran sa pamamagitan ng isang kontrata ng panlilinlang. Si Damon Carter, isang aroganteng bilyonaryo na kinasusuklaman ang ideya ng kasal, at si Anita Voss, isang misteryosong tagapagmana ng media na mas gusto ang katahimikan kaysa sa mga spotlight, ay bumuo ng isang perpektong pekeng relasyon. Ang kanilang layunin? Upang maiwasan ang mga panggigipit ng kanilang mga pamilya sa pagpapakasal, manatiling malaya, at mamuhay nang mag-isa sa kanilang mga marangyang mundo. Ngunit ang kanilang perpektong kasinungalingan, na dinisenyo upang maging flawless at walang emosyon, ay unti-unting gumuho nang ang hindi inaasahang chemistry at tunay na damdamin ay nagsimulang sumiklab. Ang kuwento nina Damon at Anita ay isang paglalakbay mula sa panlilinlang tungo sa pagtuklas, mula sa pagtanggi sa pag-ibig tungo sa ganap na pagsuko dito.

Si Damon Carter, isang CEO ng isang kumpanya na nagbebenta ng “pag-ibig” sa anyo ng mga yate at penthouse, ay kinasusuklaman ang mga kasalan. Para sa kanya, ang mga ito ay puno ng mga pekeng ngiti, pilit na toast, at ang nakakatakot na pag-asa na siya ang susunod na ikakasal [01:05]. Sa kasal ng kanyang pinsan na si Hudson, naroon siya dahil pinilit ng kanyang PR manager at ng kanyang ina, na nangakong hindi siya gigipitin sa loob ng isang buwan. Ngunit ang kanyang ina, si Margot Carter, ay patuloy pa rin sa paghahanap ng mapapangasawa para sa kanya, na iniaalok ang mga babaeng may “magandang bone structure” [02:14]. Si Damon, 33 anyos, single, at mayaman, ay ayaw sumunod sa mga inaasahan ng lipunan.

Sa kabilang banda ng ballroom, si Anita Voss, isang tagapagmana ng Voss Global Media dynasty, ay ayaw din ng mga kasalan. Mas gusto niya ang mga bookstore basement kaysa sa mga ballrooms, at ginugol niya ang karamihan ng kanyang buhay sa pag-iwas sa mga camera at party [04:07]. Naroon siya dahil sa isang pabor na inutang sa kanyang lola. Nakaramdam siya ng pagbabago sa enerhiya ng silid nang pumasok si Damon, at agad niya itong tinawag na “blueprint” – masyadong pinakinis, masyadong rehearsed, na parang binuo sa isang lab kung saan opsyonal ang emosyon [03:37].

Ang kanilang mga mata ay nagtagpo, ngunit hindi ito isang electric o cosmic na pagtatagpo. Ito ay isang mutual eye roll mula sa magkabilang panig ng ballroom, isang shared na pag-unawa na pareho silang gusto na nasa ibang lugar [04:31]. Lumapit si Anita sa bar, kaswal na tumabi kay Damon. Ang kanilang unang pag-uusap ay puno ng matatalim na biro at sarkasmo. “Ang ganda ng kasal,” sabi ni Anita na may pagkabagot, kung saan sumagot naman si Damon na “parang luxury funeral” [05:04]. Isang instant antagonism, isang pag-unawa na pareho silang galit sa mga kasalan, ang nagtulak sa kanila. Hindi kinuha ni Anita ang kamay ni Damon nang magpakilala ito, sa halip ay ininom ang kanyang inumin. Mula sa kanilang usapan, lumabas na pareho silang ginigipit ng kanilang mga magulang sa pagpapakasal, na may listahan si Damon na may color-coded pa base sa net worth at childbearing potential, habang kay Anita naman ay may media optics column [09:37].

Dito nagsimula ang perpektong solusyon. “Maaari nating ayusin ito,” sabi ni Damon [10:04]. Ang kanyang ideya? Isang pekeng relasyon. Magpapanggap silang magkasintahan, gagawa ng sapat na PDA at press coverage, at magkakaroon ng mga staged photos sa Hamptons [10:22]. Nagulat si Damon nang agad itong sang-ayunan ni Anita. Para kay Anita, ito ay “malinis, strategic, at magpapatigil sa lahat” [10:47], at ang pinakamahalaga, walang anumang “emotional labor.” Ang kanilang kasunduan ay isang minimum na dalawang taong kontrata, na may mga public appearance, kaarawan, holidays, at bawal ang third-party dating [11:03]. Magkakaroon sila ng coordinated backstories, first kiss, at inside jokes. Dapat ay magkagusto si Damon sa mga libro (na ayon kay Anita ay hindi kasama ang leather-bound business bios), at dapat ay marunong siyang mag-fake read ng poetry. Si Anita naman ay marunong magluto, at si Damon ay pwedeng “aksidenteng masunog ang toast sa isang TikTok video” para maging relatable [11:21]. Sa isang handshake, sinimulan nila ang kanilang “mutually beneficial, completely emotionally detached, socially weaponized fake relationship” [12:10].

Ngunit ang pekeng relasyon ay nagsimulang maging tunay nang ang chemistry ay hindi inaasahang sumiklab. Sa kanilang unang joint interview para sa Lux magazine, nagkaroon sila ng “spontaneous banter, half-failed threats, at isang accidental sexual tension level” [13:23] na hindi handa ang camera crew. Ang photographer ay nagsabi na sila ay “parang enemies who secretly want to make out” [13:48]. Sa likod ng sarkasmo, mayroong bumubulong na damdamin—ang mga inside jokes, ang matagal na eye contact, ang text messages ng 1:14 a.m. na nagsisimula sa sarkasmo at nagtatapos sa “soft confessions na walang sinuman ang nagtangkang ipadala” [14:28].

Isang gabi, pagkatapos ng isang gallery event, hinatid ni Damon si Anita pauwi. “Gusto ko ito,” sabi ni Anita, “tayo… ang kasinungalingan, ito ay maginhawa, masaya” [15:02]. Ngunit idinagdag niya, “Alam ko kung gaano kadaling makalimutan na ito ay peke.” Ang pahayag na ito ay nagpatahimik kay Damon, dahil alam niya kung ano ang ibig sabihin ni Anita. Bumisita si Anita sa opisina ni Damon na may dalang kape at croissant, na nagpapanggap na “dumaan lang sa lugar” [15:28]. Naging ugali na nila ang pag-prank sa isa’t isa, tulad ng pagpalit ni Anita sa speech notes ni Damon ng mga Amazon reviews ng bathrobes, at pag-leak ni Damon sa press na sumusulat si Anita ng “tell-all novel” [15:52]. Para sa kanilang mga tagasunod, ito ay cute; para sa tabloids, genius marketing; para sa kanilang mga magulang, pag-ibig. At sa gitna ng kaguluhan, nagsimula itong maging tunay [16:39].

Ang unang unplanned moment ay nangyari sa isang rooftop fundraiser. Nakita ni Damon si Anita, at nakalimutan niya ang kanyang sinasabi [16:46]. Pagkatapos ng event, bumulong si Damon, “Sa tingin ko, sinisira mo ang plano,” at sumagot si Anita, “Aling bahagi?” “Ang no-feelings clause,” sabi ni Damon [17:20]. Hindi sumagot si Anita, ngunit hindi rin siya umiwas ng tingin. Tatlong araw pagkatapos nito, naghalikan sila [17:34]. Hindi ito nakaplano, hindi ito public. Nangyari ito sa apartment ni Damon habang nanonood sila ng cooking show. Nag-away sila tungkol sa snacks, tinawag ni Anita si Damon na “emotionally constipated,” at tinawag naman ni Damon si Anita na “violently unpredictable” [17:51]. At doon, hinalikan niya si Damon. Walang build-up, walang cinematic music.

Ang chemistry ay naging mas mahirap balewalain. Napansin ni Anita na laging sa traffic side lumalakad si Damon, na naalala nito kung paano niya ininom ang kape, at kung paano niya napapatahimik ang isang silid sa isang tingin ngunit hinahayaan siyang manalo sa mga argumento [18:14]. Hinahanap naman ni Damon ang tawa ni Anita sa mga party, gusto ang opinyon niya bago magdesisyon, at napansin na ang presensya nito ay nagpapagaan sa lahat [18:34]. Ito ay magulo, nakakabaliw, at nagiging mapanganib na tunay [18:41].

Isang maulang gabi, nasa penthouse balcony ni Damon si Anita. Jazz music ang tumutugtog sa loob. Hindi sila masyadong nag-usap simula nang mangyari ang ikatlong halik. Ang umaga ay tila marupok. Pumasok si Damon na may kape at telepono. “Tumatawag ang press,” sabi niya [19:52]. “Parang engagement teaser,” sabi ni Damon, na tila nagpapahiwatig na ang kanyang pagtingin kay Anita ay may dalang “bigat ng commitment” [20:05]. Nagbiro si Anita na tiningnan siya ni Damon na parang hawak niya ang mortgage nito, at si Damon naman ay nagbiro na tinitingnan siya ni Anita na parang susunugin nito ang bahay niya para sa saya [20:12]. “Dapat nating pag-usapan ito,” sabi ni Anita. “Hindi,” sagot ni Damon. Ngunit alam ni Anita ang katotohanan na hindi nila gustong aminin. Ang plano ay unti-unting gumuho [21:06].

Sa isang gala, nakita ni Damon si Anita na kausap ang kanyang ex. Nagseselos si Damon [21:48]. “Kailangan nating mag-usap,” sabi ni Damon nang matalim [22:14]. “Bakit ka umaakto na parang selos na boyfriend kung ito ay pawang pagpapanggap?” tanong ni Anita [22:46]. “Dahil,” sabi ni Damon, “hindi ko alam kung paano magpanggap kapag ganoon ang pagtingin mo sa iba.” Sumagot si Anita, “Hindi ako tumitingin sa kanya ng ganoon; tinitingnan ko lang siya.” [23:04] “Bakit hindi mo na lang aminin?” tanong ni Damon [23:19]. “Dahil kung sasabihin ko nang malakas, magtatapos ito. Ang kasinungalingan ay matatapos at magbabago ang lahat,” sabi ni Damon [23:26]. Ngunit bumulong si Anita, “Sa tingin ko, nangyari na.” [23:35]

Tatlong araw pagkatapos nito, ang kontrata ay na-leak [23:43]. Ang headline ay “Billionaire Love Hoax: Damon Carter and Anita Voss Exposed.” Naging viral ang balita, at nagulantang ang internet [24:02]. Ang pinakamasama, nawala si Damon. Walang tawag, walang text, walang paliwanag. Naghintay si Anita ng anim na araw. Nang sa wakas ay sumugod siya sa penthouse ni Damon, nakita niya ito sa piano. “Nagtatago ka ngayon?” tanong ni Anita nang malamig. “Akala ko ay mas madali para sa atin,” sabi ni Damon [24:40]. “Akala mo ba mas madali ang tumakbo kaysa magpaliwanag?” tanong ni Anita. “Ayaw kitang saktan,” sabi ni Damon. “Nasaktan mo na ako,” sagot ni Anita. Tumingin si Damon sa kanya, “Minahal kita. At hindi ko alam kung paano gawin ito nang hindi ko sinisira.” [25:06] Nagulat si Anita. “Ikaw na hangal,” sabi niya, “mahal na kita.” [25:13] Umalis si Anita. Sa pagkakataong ito, hinayaan siya ni Damon. Dahil kapag ang katotohanan ay lumabas sa maling paraan, kahit ang tunay na pag-ibig ay tila kasinungalingan [25:20].

Sampung araw ang lumipas. Ang media frenzy ay naging spectacle, na may mga headline na sumisigaw ng pagtataksil at pandaraya [25:26]. Walang lumabas si Anita sa kanyang penthouse. Araw-araw ay may mga bulaklak sa kanyang pinto, ngunit walang pangalan, tanging oras lamang – 8:15 a.m. [26:36] Galit siya, ngunit higit sa lahat, nami-miss niya si Damon. Nami-miss niya ang tunog ng boses nito, ang paraan ng pag-order nito ng kanyang paboritong dessert, ang mga argumento tungkol sa sining, at ang paraan ng paghawak ng kamay nito na parang laging humihingi ng permiso [26:47]. Iniwan siya ni Damon nang walang pasabi, at ito ang hindi niya mapatawad.

Hindi rin maganda ang kalagayan ni Damon. Ang kanyang mundo ay gumuho dahil sa PDF leak at isang tingin sa mga mata ni Anita. Gusto ng board na mag-damage control siya, ngunit sa halip ay nagtago siya. “Paano mo aayusin ang isang bagay kung sa sandaling subukan mong ipaliwanag, ang mga salita ay bumibigti sa iyo?” [27:52] Ang katotohanan ay simple ngunit pangit: nangako siya na ito ay pagpapanggap lamang, at nang maging tunay, natakot siya. Tumakbo siya, hindi dahil hindi niya mahal si Anita, kundi dahil masyado niya itong mahal para panoorin ang reputasyon nito na masira dahil sa isang kasinungalingan [27:59]. Akala niya ay pinoprotektahan niya si Anita, ngunit sa halip ay sinira niya silang dalawa.

Isang di-inaasahang imbitasyon ang dumating kay Anita – isang family-only weekend sa Tuscany, mula kay Margot Carter [28:19]. “Hindi ko akalain na darating ka,” sabi ni Margot nang may pagtataka. “Halos hindi ako dumating.” [29:27] Sa Tuscany, nakita ni Anita si Damon sa ilalim ng olive tree. Ang kanilang mga mata ay nagtagpo, at ang buong vineyard ay naglaho, hanggang sa nanatili ang mabigat na katahimikan sa pagitan nila [29:35]. Ang hapunan ay tense, puno ng pilit na ngiti. Hapon na nang lumabas si Anita sa gabi, naglalakad nang walang sapin sa paa. Sumunod si Damon. “Dumating ka,” sabi niya. “Dumating ako para magpaalam,” sagot ni Anita. “Nararapat ako diyan,” sabi ni Damon. “Patawad.” Dalawang salita na tila lindol.

“Akala ko, ang pagkawala ay poprotekta sa iyo,” sabi ni Damon. “Akala ko, kung aalis ako, lilipas ang bagyo, na hindi ka madadamay sa fallout.” [30:34] “Akala mo ba gusto ko ng proteksyon?” tanong ni Anita. “Gusto kita.” [30:41] “Hindi ko alam kung paano maging iyo nang hindi kita sinisira,” sabi ni Damon. “Hindi mo desisyon iyon para sa akin, Damon.” [30:48] Lumapit si Damon. “Ngunit narito ako ngayon. Hindi para sa media, hindi para sa kwento. Para sa iyo.” [30:56] Nanginginig ang boses ni Anita. “Bakit ngayon?” “Dahil narealize ko ang isang bagay,” sabi ni Damon. “Ang plano ay hindi nabigo. Nagtagumpay ito nang sobra.” [31:05] Lumabas si Damon ng isang piraso ng papel. Ito ang orihinal na kontrata, ngunit ngayon ay may handwritten na linya: “Addendum: Real love clause” [31:27]. Tumingala si Anita. Lumuhod si Damon. Walang singsing, tanging pag-asa lamang. “Ayaw ko nang magpanggap,” sabi niya. “Wala akong pakialam sa sinasabi ng press o ng mundo. Mahalaga ka sa akin. Pakasalan mo ako, Anita. Hindi para sa kanila, hindi para sa kapayapaan. Para lamang sa atin.” [31:43] Nanginginig ang kamay ni Anita, at napuno ng luha ang kanyang mga mata, pagkatapos ay tumawa siya. “Wala ka ngang singsing,” sabi niya. “Natakot ako,” sabi ni Damon. “Galit ako sa iyo.” “Hindi,” bulong ni Anita. “Hindi ako.” Lumuhod siya at hinalikan si Damon [31:59].

Isang buwan pagkatapos nito, ikinasal sila. Hindi ito isang engrande at magarbo na kasal na inaasahan ng lipunan. Sa halip, sa isang villa sa Bellagio, na tanaw ang lawa, may 30 bisita, walang photographer, walang influencer, walang press [33:38]. Nagsalita si Margot Carter ng isang talumpati na nagsimulang pormal ngunit nagtapos sa, “Honestly, I always knew the sexual tension at that first wedding was unbearable.” [34:12] Nagtawanan ang lahat. Pagkatapos ng cake at toast, lumayo sila. Naglakad sila papunta sa dock, magkahawak-kamay. “Ginawa ba natin ang bagay na iyon?” tanong ni Anita. “Anong bagay?” “Ang pagtatapos ng pelikula.” Ngumiti si Damon. “Parang simula pa lang.” [34:58] “Natatakot ka?” tanong niya. “Takot na takot,” sagot ni Damon. “Mabuti,” sabi ni Anita. “Manatili tayong takot. Ibig sabihin, nasa loob pa rin tayo nito.” [35:05]

Anim na buwan pagkatapos, hindi pa rin nakakarecover ang internet. Nang lumabas ang balita ng kanilang elopement, nagulantang ang mundo [36:42]. Ngunit walang pakialam sina Damon at Anita. Mayroon silang mas malalaking bagay na pag-aalalahanin, tulad ng pusa nilang inampon, si Princess Voss 2, na nagdeklara ng giyera sa designer couch ni Damon, o ang katotohanan na aksidenteng naiwan ni Anita ang kanyang singsing sa isang bookshop sa Prague, at kinailangan niyang makipag-tawaran sa may-ari para maibalik ito [37:07]. At ang katotohanan na kahit ngayon, nag-aaway pa rin sila tungkol sa toast, medyas, at kung ano ang reasonable Netflix binge. Ngunit wala sa mga iyon ang mahalaga, dahil hindi na ito tungkol sa plano. Ito ay tungkol sa gulo, sa kaguluhan, sa tawa, sa pag-ibig na sumulpot nang hindi nila inaasahan. At ang kasunduan na dapat ay maghihiwalay sa kanila ay nagbigay sa kanila ng lahat [37:26].