71 PARUPARO, ISINABAY SA PAG-ULAN: Ang Emosyonal at Hindi Malilimutang Huling Paalam kay Mike Enriquez

Ang Pagtigil ng Oras sa Araw ng Huling Paalam

Setyembre 3, 2023. Ang araw na ito ay hindi na kailanman magiging ordinaryo sa kasaysayan ng Philippine broadcast journalism. Sa araw na ito, bandang ika-10 ng umaga, isang pambansang haligi ng katotohanan at tinig ng masa ang tuluyan nang inihimlay sa kanyang huling hantungan. Ang veteran broadcaster na si Mike Enriquez, na kilala sa kanyang iconic na boses at mga linyang “Hindi namin kayo tatantanan!” at “Excuse me, po!”, ay pormal nang nagpaalam sa mundong ito, at ang pagdadalamhati ay ramdam sa bawat sulok ng bansa, pati na sa kalangitan.

Mula sa Christ the King Parish Church sa Green Meadows, sinimulan ang huling paglalakbay ng kanyang mga labi patungo sa Loyola Memorial Park sa Marikina. Ang prusisyon ay hindi lamang isang simpleng paghahatid; ito ay isang prusisyon ng kasaysayan, ng pag-ibig, at ng pagpupugay. Habang dinadala ang kabaong, tila ang buong bansa ay huminto at nagbigay-daan sa huling lakad ng isang tunay na Tatay ng industriya.

Hindi mabilang ang dami ng tao na nagtipon upang masaksihan ang makasaysayang pangyayaring ito. Nandiyan ang kanyang pamilya, ang kanyang mga mahal sa buhay na siyang pinagmulan ng kanyang lakas at inspirasyon. Naroon din ang kanyang mga kaanak, ang mga kaibigan, at siyempre, ang kanyang mga kasamahan sa trabaho—mga Kapuso na naging kanyang pangalawang pamilya sa mahabang panahon ng kanyang karera. Maging ang ilang prominenteng personalidad at mga celebrity ay dumalo, nagpapatunay lamang sa lawak ng impluwensya ni Mike Enriquez sa iba’t ibang sektor ng lipunan. Ang bawat pares ng mata ay nagtataglay ng iisang emosyon: ang matinding sakit ng pagkawala, na sinabayan ng pasasalamat sa isang buhay na ginugol sa tapat na paglilingkod.

Ang Mapanindigang Boses ng Isang Katrabaho: Ang Pagpugay ni Jessica Soho

Isa sa pinakamadamdaming bahagi ng seremonya ay ang mensaheng binitawan ni Ms. Jessica Soho, ang katuwang ni Sir Mike sa marami niyang taon sa industriya. Sa kanyang pagpupugay, inilarawan ni Soho ang karangalan at pribilehiyo na nakatrabaho niya si Mike Enriquez sa loob ng mahabang panahon [01:49]. “We will miss him. I’ll miss him always,” ang kanyang emosyonal na pahayag, na nagpapahiwatig ng lalim ng kanilang propesyonal at personal na ugnayan.

Higit pa sa pagiging magkasama sa mga programa, ibinunyag ni Jessica Soho ang isang detalye na nagpatunay sa kanyang mahalagang papel sa karera ni Sir Mike. Buong pagmamalaki niyang sinabi na siya ay bahagi ng pagkakataong nagdala kay Mike Enriquez sa telebisyon [02:28]. Ang pag-amin na ito ay hindi lamang nagbigay-linaw sa kanilang kasaysayan kundi nagbigay-diin din sa pagiging mapagbigay at sumusuporta ni Soho sa kanyang kasamahan. Sa gitna ng pighati, ang kanyang mga salita ay nagsilbing pagpapatunay na ang media legend na inihahatid sa huling hantungan ay hindi lamang isang mamamahayag kundi isang partner na iniibig at iginagalang ng kanyang mga ka-opisina. Ang kanyang mensahe ay isang paalala na ang mga matitibay na relasyon ay nililinang sa loob at labas ng airwaves.

Ang Huling Hantungan: Palakpakan, Petals, at ang Pagbaba ng Kabaong

Pagdating sa Loyola Memorial Park, naging mas mabigat ang damdamin. Ang brown na kabaong, na puno ng puting mga petals ng bulaklak [03:37], ay dahan-dahang itinulak, at kalaunan ay personal na binuhat [05:06] ng kanyang mga kasamahan patungo sa mismong puntod. Ang tagpong iyon, kung saan ang mga taong nakasama niya sa matinding laban ng pamamahayag ay siyang nagdala sa kanya sa kanyang huling pahinga, ay nagmistulang isang sagradong serbisyo. Ito ang huling pagkilos ng paglilingkod at paggalang.

Ang paligid ng puntod ay binaha ng mga bulaklak, isang manipestasyon ng pagmamahal na ipinaabot ng mga kaibigan at tagasuporta [03:53]. Nakaabang ang kanyang mga tagahanga [04:42], ang mga simpleng mamamayang kanyang pinaglingkuran, na nais masaksihan ang huling yugto ng kanyang buhay. At sa sandaling tuluyan nang inihimlay ang labi ni Sir Mike, isang malakas na palakpakan ang umalingawngaw [07:34]. Hindi ito palakpakan ng kaligayahan, kundi palakpakan ng pagkilala – isang round of applause for a life well done [06:59]. Ang palakpakan na iyon ay pagpapatunay na ang buhay ni Mike Enriquez, na ginugol sa paglilingkod at paghahanap ng katotohanan, ay isang buhay na karapat-dapat tularan.

Ang Simbolismo ng 71 Paruparo at ang Ulan ng Pagpapala

Sa kalagitnaan ng huling pagpupugay, nagbigay ng isang kaaya-aya ngunit masalimuot na sandali ang pagbuhos ng ulan [07:41]. Tila umiiyak ang kalikasan, o marahil ay nagbibigay ng basbas, sa pag-alis ng isang dakilang kaluluwa. Ang ulan ay naging perpektong backdrop sa emosyonal na pagpapalaya ng 71 na mga paruparo, na sumisimbolo sa bawat taon ng buhay ni Mike Enriquez [08:24].

Ang mga paruparo, na kumakatawan sa transformasyon at pag-alis ng kaluluwa, ay lumipad patungo sa kalangitan. Ang tagpong ito ay isa sa pinakanakapigil-hininga at nakapukaw ng damdamin. Kasabay ng paglipad ng mga paruparo, isinagawa naman ang pag-aalay ng mga bulaklak ng lahat ng dumalo [08:45], na siyang huling pagkakataon upang magbigay-galang. Huli sa lahat ay ang pag-aalay ng kanyang asawa, na siyang nagtatakda ng huling selyo sa isang pag-ibig na walang hanggan.

Ang mga munting paruparong iyon, na lumilipad patungo sa liwanag, ay nagdala ng mensahe: Si Mike Enriquez ay pumanaw, ngunit ang kanyang diwa at pamana ay mananatiling malaya at lumilipad sa puso ng mga Pilipino.

Ang Walang Hanggang Pamana ng ‘Lolo Mike’

Si Mike Enriquez ay hindi lamang isang anchor o isang reporter; siya ay isang institusyon. Sa loob ng maraming dekada, siya ang boses na nagbigay ng tiwala sa mga Pilipino na may nakikinig at may lalaban para sa kanila. Ang kanyang pamana ay nakaukit hindi lamang sa mga headlines na kanyang iniulat, kundi sa mga buhay na kanyang hinipo at binigyan ng inspirasyon. Sa kanyang mga kasamahan, siya ay “Boss Mike” at “Sir Mike” [07:17] – isang leader na may paninindigan at mentor na may malasakit. Sa mas nakababata, siya ay “Lolo” [07:17] – isang mapagmahal at magiliw na pigura na may kakayahang maging seryoso at magaan sa tamang panahon.

Ang kanyang estilo ng pamamahayag ay direktang, walang takot, at punung-puno ng sigasig. Siya ang standard ng katapangan sa harap ng kontrobersiya. Ngayon, sa kanyang paglisan, isang malaking puwang ang naiwan sa industriya. Sino ang makakapuno sa puwang na iniwan ng boses na may kapangyarihang magpasigla ng diskusyon, magtanong ng mga mahihirap na katanungan, at manindigan para sa katotohanan?

Ngunit ang kalungkutan ay hindi dapat maging huling kuwento. Ang huling paalam na ito ay isang pagdiriwang ng isang buhay na matagumpay na natapos. Isang buhay na pinuno ng integridad at serbisyo. Sa bawat paruparo na lumipad, sa bawat patak ng ulan na bumagsak, at sa bawat palakpakan na umalingawngaw, binibigyan natin ng closure ang isang dakilang yugto. Si Mike Enriquez ay nagpahinga na, ngunit ang kanyang boses ay patuloy na aalingawngaw sa kasaysayan ng pamamahayag sa Pilipinas. Ang kanyang commitment sa katotohanan ay ang legacy na kanyang iniwan, isang legacy na Walang Atrasan at Hindi Tatantanan ng susunod na henerasyon

Full video: