Sa gitna ng naglalakihang mga gusali ng Manhattan at sa kabila ng kinang ng yaman, isang kwento ng desperasyon at hindi inaasahang pag-ibig ang umusbong sa pagitan nina Evelyn Hart at Julian Blackwood. Ito ay isang kwentong magsisimula sa isang malamig na kasunduan ngunit magtatapos sa isang mainit na pagtanggap sa katotohanan ng buhay at pag-ibig.

Si Evelyn Hart, isang 26-anyos na pintor mula sa Brooklyn, ay nasa bingit ng kawalan. Hawak ang isang eviction notice at nahaharap sa tila bundok na bayarin sa Mount Sinai Hospital para sa paggamot sa cancer ng kanyang ina, pakiramdam niya ay nilulunod siya ng tadhana. Sa kabila ng kanyang talento, ang sining niya ay nananatili lamang sa maliliit na cafe at hindi sapat upang bayaran ang mga gamot na nagpapanatili sa buhay ng kanyang ina. Sa gitna ng kadilimang ito, isang tawag mula sa Blackwood Industries ang nagbukas ng isang pintuan na kailanman ay hindi niya inakalang papasukin niya.

Si Julian Blackwood, ang 32-anyos na CEO ng Blackwood Industries, ay ang larawan ng kapangyarihan at kontrol. Ngunit sa likod ng kanyang mamahaling suit at seryosong mukha, siya ay bihag ng isang testamentong iniwan ng kanyang lolo: kailangan niyang magpakasal bago ang kanyang ika-33 kaarawan upang mapanatili ang kontrol sa kumpanya ng kanyang pamilya. Para kay Julian, ang kasal ay isa lamang “business merger”—isang transaksyon na kailangang tapusin nang walang emosyonal na kalakip. At si Evelyn, na desperado at walang koneksyon sa kanyang mundo, ang nakita niyang perpektong kandidato.

Ang kasunduan ay malinaw: $500,000 sa oras ng pagpirma, at karagdagang $2 milyon pagkatapos ng dalawang taon. Sa kapalit nito, kailangang maging asawa ni Evelyn si Julian sa mata ng publiko, dumalo sa mga social functions, at manirahan sa kanyang malawak na mansion sa Connecticut. Bagama’t ang bawat instinto ni Evelyn ay sumisigaw na tumakbo, ang mukha ng kanyang inang naghihirap sa ospital ang naging dahilan upang pirmahan niya ang kontratang magtatali sa kanya sa isang lalaking tila walang puso.

Ang unang bahagi ng kanilang “pagsasama” ay puno ng lamig at distansya. Ang Blackwood mansion ay hindi isang tahanan kundi isang monumento ng yaman at pag-iisa. Magkahiwalay ang kanilang mga silid, magkahiwalay ang kanilang mundo. Ngunit ang lahat ay nagbago isang gabi nang magising si Evelyn sa tunog ng isang nakakanginig na sigaw mula sa silid ni Julian. Doon, natuklasan niya ang mahinang bahagi ng bilyonaryo—ang kanyang mga bangungot tungkol sa aksidenteng kumitil sa buhay ng kanyang mga magulang limang taon na ang nakararaan. Ang guilt na nararamdaman ni Julian sa hindi pagsama sa sasakyang iyon ang naging dahilan kung bakit binalot niya ng yelo ang kanyang puso.

Dito nagsimulang magbago ang ihip ng hangin. Sa halip na lumayo, pinili ni Evelyn na manatili at hawakan ang kamay ni Julian sa gitna ng dilim. Ang mga gabi ng pag-uusap at pagbabahagi ng mga lihim na sakit ay unt-unting tumunaw sa yelong bumabalot kay Julian. Mula sa mga maliliit na kilos tulad ng pagbili ng bagong easel para kay Evelyn hanggang sa lihim na pag-aaral ni Julian sa mga pinakabagong lunas para sa cancer ng ina nito, naging malinaw na ang kontrata ay isa na lamang papel.

Ngunit ang kanilang nabubuong kaligayahan ay nanganib dahil sa ambisyon ni Victor Rothschild, ang mahigpit na karibal ni Julian sa negosyo. Gamit ang espiya at paninira, nalaman ni Victor ang tungkol sa kontrata ng kasal at ginamit ito upang subukang pabagsakin si Julian mula sa kanyang posisyon bilang CEO. Ang iskandalong ito ay naging pambansang balita, at muling tumambad kay Evelyn ang takot na mawala ang lahat.

Sa gitna ng krisis, ipinakita ni Evelyn ang kanyang tunay na lakas. Sa halip na iwan si Julian, hinimok niya itong harapin ang mundo nang may katotohanan. Sa isang emosyonal na press conference, inamin ni Julian ang tungkol sa kontrata ngunit ipinahayag din ang kanyang tunay na pag-ibig para kay Evelyn. Ang pag-aming ito ang nagpabagsak sa plano ni Victor at nagpakita sa board ng kumpanya na si Julian ay isang lider na may integridad at puso.

Ang tagumpay laban kay Victor ay simula lamang ng tunay na buhay para sa dalawa. Si Julian ay natutong magpahalaga sa buhay labas ng opisina, habang ang sining ni Evelyn ay namulaklak at naging kilala sa buong Manhattan. Ang kanyang ina, sa tulong ng pinakamahusay na gamutan, ay tuluyan nang gumaling. Anim na buwan pagkatapos ng kaguluhan, muling lumuhod si Julian sa harap ni Evelyn—ngunit sa pagkakataong ito, hindi para sa isang kontrata, kundi para sa isang pangako ng habambuhay na pag-ibig.

Ang kanilang pangalawang kasal ay isang tunay na selebrasyon ng buhay. Sa ilalim ng mga bulaklak sa hardin ng mansion, muling nangako ang dalawa sa isa’t isa. Ang kwento nina Evelyn at Julian ay isang patunay na ang pinakamagagandang bagay sa buhay ay hindi nakokontrol o nabibili ng pera. Ang pag-ibig ay isang pagpili na kailangang gawin araw-araw. Mula sa yelo ng pangangailangan, sumibol ang apoy ng tunay na pagmamahalan na hindi kailanman mapapatay ng anumang storm sa buhay.

Sa huli, natuklasan ni Julian na ang tunay na kayamanan ay hindi ang bilyon-bilyong dolyar sa bangko, kundi ang babaeng nagturo sa kanya kung paano muling huminga at magmahal nang walang takot. At para kay Evelyn, ang kanyang sakripisyo para sa ina ay nagbunga ng isang pamilyang kailanman ay hindi niya inakalang magkakaroon siya. Sila ay nabuhay nang masaya, hindi dahil sa kontrata, kundi dahil sa pag-ibig na nagligtas sa kanilang dalawa.