ANG NAKAKAKILABOT NA LIHIM NG LAWA NG TAAL: Mga Sako ng Kahina-hinalang Buto, Inaahon; Bato Dela Rosa, Nanggagalaiti sa Pattern ng Abduksyon na Nagdidiin sa “Management Hold” at mga PANGALANG Bigatin

Ang tahimik at malamig na tubig ng Lawa ng Taal, isang pambansang yaman na sentro ng turismo, ay naging sentro ng isang nakakakilabot na krimen. Matapos ang maraming buwan ng paghahanap sa mga nawawalang sabungero, ang luntiang kulay ng Taal Lake sa bahagi ng Laurel, Batangas, ay tila nagtatago na ng madilim na katotohanan.

Sa isang masalimuot at emosyonal na pagdinig sa Senado, tinalakay ang misteryosong pagkawala ng hindi bababa sa 31 katao, na karamihan ay konektado sa mundo ng online sabong. Ang mga nabulgar na detalye mula sa mga opisyal ng pamahalaan, pulisya, at higit sa lahat, ang mga naghihinagpis na pamilya, ay nagpinta ng isang nakakabagabag na larawan ng tila organisado at kalunos-lunos na pagdukot.

Ang “Ground Zero” sa Kailaliman: Dalawang Sako ng Kababalaghan

Naging emosyonal ang sesyon nang talakayin ang mga pinakahuling operasyon ng search and retrieval ng Philippine Coast Guard (PCG). Ang technical diving team ng PCG ay nagpatuloy sa kanilang mapanganib na misyon sa Lawa ng Taal, na itinuturing ngayong “ground zero” kung saan pinaniniwalaang itinapon ang mga biktima [01:02].

Inulat ni Commodore Hironimo Tovilla ng PCG ang pag-ahon sa dalawang “kahina-hinalang bagay” o suspicious objects—mga sako na tila may pabigat, at nakasilid sa fine mesh net [01:33]. Ayon sa mga diver, ang operasyon ay lubhang mahirap dahil sa mababang visibility at malakas na agos sa ilalim ng lawa [01:49]. Ang mga sako ay natagpuan sa tinatayang lalim na 50 at 70 talampakan [05:00].

Ang nakakakilabot na detalye ay ang nilalaman ng mga ito. Sa loob ng nagutay-gutay (shredded) at nabalot ng lumot na mga sako, ay may nakuhang mga buto [02:53]. Ipinagtanggol ni Commodore Tovilla ang itsura ng sako na tila “bago” dahil sa red net na idinagdag ng mga diver—isang hakbang upang maprotektahan ang integridad ng laman habang inaahon, upang hindi ito magsabog-sabog sa tubig [05:57].

Ang mga nakuhang bagay ay opisyal na tinukoy bilang suspicious objects habang hinihintay ang pagsusuri ng Scene of the Crime Operatives (SOCO) ng PNP at ng National Bureau of Investigation (NBI). Ang layunin ng pagsusuri ay upang matukoy kung ang mga buto ay mula sa tao, at kung magtugma ang DNA nito sa mga pamilya ng mga nawawalang sabungero [01:00:13].

Ang Allegasyon ni Pablo Hernandez:

Bago pa man lumabas ang pinal na resulta ng forensic at DNA testing, lumabas ang isang matinding alegasyon. Ibinahagi ang pahayag ni Pablo L. Hernandez, isang kolumnista mula sa Bulgar, na nagsabing “tapos na ang happy days nina Atong Ang at Gretchen Barretto” [01:02:22] kung mapatunayan na ang laman ng mga sako ay labi ng tao at magtugma sa DNA ng mga nawawala.

Ang pamosong columnist ay umasa umano sa bulgar (pagsisiwalat) ni Julie Dondon Patidungan, alyas Totoy, na diumano’y nagtukoy kina Ang, Barretto, at iba pa bilang mga mastermind sa pagkawala ng mga biktima [01:04:47]. Bagama’t ang detalye ay hindi direktang patunay na nakuha mula sa mga ahensya ng gobyerno, nagbigay ito ng dagdag na bigat at kontrobersya sa kaso na umabot na sa mga pangalang may bigat sa lipunan.

Ang Pattern ng Pagkuha: “Hold Tayo ng Management”

Ang pinakamalaking breakthrough sa pagdinig ay hindi nagmula sa mga buto, kundi sa mga salaysay ng mga ina at ang common denominator sa bawat kaso.

Ang Sinapit ng Pamilya Depano at Malaca:

Nagbigay ng emosyonal na testimonya ang kapatid ni Edgar Malaca (isang kagawad at mananari) at ang nanay nina Nomer at Jeffrey Depano. Si Jeffrey, ayon sa kanyang ina, ay inanyayahan lamang ng kanyang kuya at hindi raw talaga sabungero [23:05].

Ang Van na sinakyan nina Nomer at Jeffrey Depano ay natagpuan na abandoned sa Calumpit, Bulacan, kumpleto ang mga gamit, ngunit wala ang mga lalaki [26:35]. Ang telepono ni Jeffrey ay nakita sa parehong lugar. Isang malaking tanong ang iniwan nito: Bakit iiwan ang sasakyan at mga gamit kung naglayas lang sila?

Ang Nakasibat at ang “Management Hold”:

Ang pinaka-kritikal na punto ay lumabas sa kaso ng anim na nawawala mula sa Tanay/Santa Maria (Case 5), kabilang si Kiel Daniel Bohol, alyas Moymoy.

Nakatulong ang impormasyon mula sa “nakasibat” (nakatakas) na kasamahan nina Moymoy. Sila ay bahagi ng isang magkaibang grupo na nagtungo sa Santa Cruz Arena. Sa araw ng pagkawala (May 11, 2021), isang miyembro ng Group 2 (Mark Joseph Ignacio alyas Burnok) ang tumawag kay Moymoy at sinabing: “Kailangan ka dito, may problema ang grupo natin, hold tayo ng management” [44:44].

Ang mga kasamahan nina Moymoy na nasa labas ng sabungan, na nakakita sa trouble, ay pinayuhan ng miyembro ng Group 1 na umalis na at huwag nang masangkot [45:22]. Ang mga nakatakas na ito ang nagbigay-linaw sa pamilya na ang pagkawala ay naganap sa loob, sa pamamagitan ng pagkuha ng security ng arena.

Ibinunyag din ng ina ni Kiel Daniel Bohol na ang promoter nila, si Kevin Morris Jordan, alyas Morris, na pinaghihinalaang middleman at nagtatrabaho sa loob ng sabungan, ay biglang naglaho isang araw matapos mawala ang mga biktima [53:24]. Ayon kay Morris, ang sinalihan ng mga biktima ay “trick lang daw po ‘yun… laro daw po talaga ng hindi mahuhusay na manok,” at ang hinala ay nahuli silang “magcho-chopi” (mangdaraya/illegal betting) [52:50].

Ang emosyonal na tanong ng ina ay umukit sa puso ng lahat: “Bakit hindi niyo man lang nilagay sa kahulungan [kulungan] kung pinakulong niyo na lang po sana… eh, ‘yung magnanakaw kinukulong, ‘yung nag-rape kinukulong, samantalang ‘yung mga anak namin sabi niyo nag-chopping, pero ilang buwan niyo na hindi niyo man lang nilagay sa kahulungan?” [58:44]

Ang kanyang paghihinagpis ay nagbigay diin na kung ang krimen ay chopping o pangdaraya, ang nararapat na parusa ay kulungan, hindi ang pagkawala na nagdulot ng siyam na buwang paghahanap.

Ang Pagngingitngit ng Senado at ang Kahinaan ng Sabungan

Nag-init ang ulo ni Senador Bato Dela Rosa, ang pinuno ng komite, nang kausapin ang legal representative ng United Association of Cockpit Owners and Operators of the Philippines (UACCOO), ang operator ng Santa Cruz Arena.

Laking gulat ni Senador Dela Rosa nang aminin ng abogado na ngayon lang sila “na-apprise sa mga factual circumstances ng Case 4 at 5″—ibig sabihin, hindi nila alam ang mga detalye ng pagkawala ng halos 31 katao sa kanilang mga arena (Laguna, Lipa, Manila) [01:02:47].

Nanggagalaiti ang Senador at binuweltahan ang kinatawan: “Isipin mo ma, ikaw ang presidente ng kumpanya, wala man lang nakarating sa ‘yo na report na ‘yung particular day na ‘yon, ‘yung security guards ninyo doon sa loob ay may na-hold na limang tao… Missing ang mga tao na ito, eh!” [01:03:19]. Mariing inatasan ni Dela Rosa ang UACCOO na imbestigahan at kasuhan ang sarili nilang security na responsable umano sa pagkuha at pag-hold sa mga biktima, na nag-ugat sa kanilang misteryosong paglaho.

Ang Magkakaparehong Pattern:

Kinumpirma ng PNP-CIDG at ng komite ang mga common denominator o pattern sa lahat ng kaso:

Iisang May-ari (Ownership):

Ang mga arena ay madalas konektado sa parehong may-ari (hal.

All Day Cockpit

at

WPC Online Sabong

) [01:07:27].

Management Hold:

Ang modus operandi ay nagpapahiwatig ng pag-

hold

ng

security

ng arena sa mga biktima dahil sa hinala ng

chopping

[01:01:47].

Kakulangan ng CCTV:

Lahat ng lugar ay may

alibi

na walang CCTV

footage

sa kritikal na sandali ng pagkawala [01:07:59].

Logbook:

Ang mga imbestigador ay nagtutuon ngayon sa mga

logbook

at

listahan

ng mga gwardya ng sabungan, na magpapatunay kung sino ang pumasok at lumabas, at kung may

single stroke

ng

handwriting

sa pagpapirma [01:09:43].

Ang Hamon ng Hustisya:

Inamin ng CIDG ang mga hamon sa pag-iimbestiga, partikular ang mahigpit na requirements sa pagkuha ng search warrant na nangangailangan ng body-worn camera [01:12:07]. Kaagad namang inutusan ni Senador Dela Rosa ang PNP na i-redeploy at bigyan ng body camera ang mga imbestigador na nakatutok sa kasong ito, upang makasunod sa legal na proseso at mapabilis ang pagkuha ng ebidensya [01:13:35].

Ayon sa mga opisyal, ang krimen ay “malayo sa pagiging perpekto” (far from perfect) [01:11:01]. Ang kawalan ng cooperation ng pamunuan ng sabungan at ang matinding pagkukunwari na walang alam ay nagpapakita lamang ng isang malaking cover-up.

Ang kaso ng nawawalang 31 sabungero ay higit pa sa illegal gambling—ito ay isang kuwento ng karahasan, kalupitan, at kawalan ng katarungan. Ang mga buto mula sa Lawa ng Taal ay nagdadala ng katotohanang matagal nang hinahanap. Ang panawagan ng mga pamilya ay hindi na para makita pang buhay ang kanilang mga mahal sa buhay, kundi ang makamit ang hustisya at makita ang hustisya na iginawad sa mga salarin, upang makatulong sa paglunas sa kanilang sakit. Patuloy na umaasa ang buong bansa na ang malaking palaisipan na ito, na bumalot sa isa sa pinakamainit na isyu sa bansa, ay malulutas na ng mga logbook, DNA, at mga whistleblower na maglalantad sa mga mastermind sa likod ng malagim na pagkawala.

Full video: