Manny Pacquiao Tuwang‑Tuwa sa Panalo ng Anak na Si Eman Bacosa – Nakamit ang Malinaw na Unanimous Decision Laban kay Nico Salado

Sa gabi ng Oktubre 29, 2025, muling nabuo ang makasaysayang “Thrilla in Manila” aura sa loob ng Smart Araneta Coliseum. Hindi lamang dahil sa paggunita ng 50th anibersaryo ng original na Thrilla in Manila laban nina Muhammad Ali at Joe Frazier – kundi dahil sa muling paglitaw ng ikinatawang henerasyon ng isang alamat. Sa ilalim ng MP Promotions, ang karaniwang under‑card ay naging sentro ng spotlight nang makipaglaban si Eman Bacosa – anak ng walong‑dibisyong kampeon na si Manny “Pacman” Pacquiao – laban kay Nico Salado ng Bohol.

Pagkabukas ng Laban – Panimula at Mga Inaasahan
Mula bago pa man pumutok ang unang kampana, ramdam na ang tensyon at expectancy sa paligid ni Eman Bacosa. Bilang 21‑anyos na boksingero, may rekord na 6‑0‑1 at apat na knockout, sinabi niya sa panayam: “Excited po… medyo… pero tiwala lang sa Panginoon.”

Samantala, sa kabilang sulok, si Nico Salado ay may rekord na 2‑2‑1, at ang laban na ito ay malaking pagkakataon para sa kanya upang makilala sa pambansang eksena.

Sa ringside naman ay walang ibang nakatingin kundi si Manny Pacquiao at ang kaniyang misis na si Jinkee Pacquiao – nakaupo, tahimik ngunit buong pagmamalaki. “At least, nakikita namin. Kumbaga, yung bata na nag‑go‑grow, nagiging mature sa field na pinili niya,” ani Manny.

Unang Tatlong Round – Pagbuo ng Momentum
Sa unang rounds, kitang‑kita ang paghahanda ni Bacosa. Agresibo mula umpisa, hindi niya pinahinga ang Salado – mga kombinasyon ng jab‑cross, sunod‑sunod na mga suntok, at magandang footwork. Ayon sa mga ulat, sa ika‑apat na round, ipinadala niya si Salado sa canvas sa pamamagitan ng isang malakas na left hook sa panga.

Hindi ginawang madali ni Salado ang laban. Kahit tinumba na siya, bumangon at patuloy na lumaban – ang kanyang puso at pagtitiis ay na‑recognise ng kanyang sariling komunidad sa Bohol.

Huling Rounds – Demonstrasyon ng Kakayahan at Disiplina
Pagsapit ng huling rounds (rounds 5 at 6), makikita ang kahingian ng isang boksingero na hindi lamang umaasa sa pangalan ng magulang. Si Bacosa ay nagpakita ng maturity: hindi puro agresyon, kundi kalkulado ang kilos. Sa pamilya Pacquiao, isa sa mga paalala ng tatay kay Eman ay “discipline inside and outside the ring… stick to the game plan.”

Sa final bell, tatlong hurado ang nag‑ulat ng scores na 58‑55, 58‑55, at 60‑53 pabor kay Bacosa.

Reaksyon ni Manny Pacquiao – Tatay na Tuwang‑Tuwa
Matapos ang laban, si Manny ay hindi na maitago ang kanyang saya. Sa panayam, sinabi niyang: “Proud siyempre dahil nanalo ang boxing natin. Mas ganado ako manood kaysa ako ang lalaban.” 
Ang tanong – anong advice niya kay Eman? “Hard work lang,” ang simpleng sagot ni Manny. Pero sa likod ng payo ay matibay na mensahe: paghahanda, determinasyon, at pag‑asa.

Ano ang Ibig Sabihin nitong Panalo?

Para kay Bacosa, hindi ito simpleng day‑1 sa pro boxing career. Ito ay simbolo ng pagtatayo ng sariling landas – pagdadala ng surname na Pacquiao, ngunit paglikha ng sariling identity. Marami ang nagsasabi na may resemblance siya sa tatay – hindi lang sa mukha kundi sa lakas at estilo. 
Para kay Manny, ito ay panibagong kabanata ng pamana. Hindi lamang bilang alamat ng boksing – kundi bilang ama at mentor.

Pagtingin sa Hinaharap
Ano na ang susunod na hakbang? Sa edad na 21, may oras pa si Bacosa upang palaguin ang career. May potensyal siyang lumusong sa mas malalaking laban, regional na titulo, at kung handa – world stage. Ngunit sinabi na niya: hindi muna giant leaps – “Confident ako na mananalo… pero sabi kasi ng coach ko, wag masyadong gigil, wag masyadong habol kasi darating din po yun e.”
Para kay Salado, bagamat natalo, napanatili ang dignidad. Ang kanyang performance ay nirerespeto sa sariling lalawigan: “Padayon lang,” ani Duero Mayor Al Taculad ng Bohol.

Refleksyon sa Boxing sa Pilipinas
Ang panalo ni Bacosa ay hindi lamang personal – isang paalala rin na ang boxing sa Pilipinas ay may bagong mukha. Hindi natatapos sa pangalan ng tatay o ina; may sariling hakbang, sariling panalo, sariling pangarap. At sa bawat sona ng suporta – mula sa tatay, pamilya, at tagahanga – lumalago ang liga.

Konklusyon
Sa gitna ng halakhakan, pagod, pawis, at hiyawan sa Araneta Coliseum, isang larawan ang tumaas: ang tatay na tumingin sa anak na siya niyang pinapasok sa ring – hindi lamang bilang tagapagmana ng pangalan, kundi bilang mandirigma ng sariling kapanahonan. Sa bawat suntok ni Eman Bacosa, tumunog ang tambol ng legacy ni Manny Pacquiao – ngunit higit pa rito, bumuhos ang ilaw sa bagong bituin.

At sa gabi ng panalo – 58‑55, 58‑55, 60‑53 – hindi lamang si Bacosa ang nag‑wagi. Nanalo rin ang pag‑asa, nanalo ang susunod na kabanata ng Filipino boxing. At sa ringside, nanatili ang pagmamalaki ni Manny Pacquiao – hindi bilang alamat na lamang, kundi bilang ama na tumatalima sa isang bagong pangarap ng anak.

Sa susunod na laban, susundan natin ang pag‑usad ni Bacosa: paano siya lalago, paano siya haharapin ang mas malalaking hadlang, at paano niya dadalhin ang pangalan Pacquiao at Bacosa sa bagong taas. Pero sa ngayon – tanggap ang panalo. Cheers sa panalo. Sa pag‑asa. Sa bagong araw ng boksing Filipino.