ULTIMATUM: Ang Wall Street Executive na Humingi ng Pagpapalaglag, Nagulantang Matapos Makitang Buntis ang Asawa Walong Buwan Matapos ang Diborsiyo—Ang Halaga ng Isang Samahan

Ang buhay sa Wall Street ay matagal nang naging sinonimo ng walang humpay na ambisyon, matitinding sakripisyo, at mga desisyong ginagabayan ng kita at kapangyarihan. Ngunit sa likod ng mararangyang tanggapan at mga bilyong-dolyar na transaksyon, may mga kuwentong pumapatungkol sa halaga ng tagumpay na ito, isang halagang madalas na binabayaran ng mga relasyon at pangarap ng pamilya. Ito ang mapait na kuwento nina Jessica at Tyler Brennan, isang mag-asawang lumaki sa kasikatan ng Manhattan at nag-akala na ang pag-ibig nila ay kasingtatag ng mga gusali sa New York.

Ang simula ng kuwento ay nagsimula sa isang ordinaryong gabi, habang ang malakas na ulan ay humahampas sa salamin ng kanilang penthouse. Sa gitna ng karangyaan, natagpuan ni Jessica Carter, isang rising star sa larangan ng marketing, ang kanyang sarili na nakatitig sa dalawang pink line sa pregnancy test [00:07]. Ang simpleng markang iyon ay nagbigay sa kanya ng isang matinding takot at pangamba, dahil batid niya ang unti-unting pagkamatay ng kanilang pag-iibigan sa kamay ng walang katapusang ambisyon ni Tyler.

Pitong taon na ang nakalipas mula nang sila’y magkakilala sa Columbia University [00:46]. Naaalala pa ni Jessica ang Tyler na puno ng pangarap, ng mga pangako tungkol sa buhay at pamilya na bubuuin nilang magkasama [01:05]. Ngunit ang Tyler na bumabalik ngayon sa bahay ay hindi na ang taong iyon; isa na siyang anino na amoy mamahaling scotch at laging may hawak na telepono, nabubuhay sa mundong binibilang ang lahat sa mga balance sheet at quarterly earnings [01:12].

Nang sa wakas ay nagkaroon sila ng pagkakataong mag-usap, sa gitna ng pagod at malamig na pag-iwas, binitawan ni Jessica ang salitang magpapabago sa kanilang buhay: “Buntis ako” [02:46]. Ang reaksiyon ni Tyler ay malinaw at nakakawasak. Sa halip na kagalakan o pag-asa, nakita ni Jessica ang gulat at takot sa mga mata ng kanyang asawa [02:53]. Ang tagumpay sa kanyang karera ang tanging mahalaga, at ang sanggol ay nakita niyang isang malaking balakid, isang complication na sisira sa kanyang inaasahang partnership [03:32].

Sa isang iglap, tila sinira ni Tyler ang lahat. “Hindi natin ito magagawa sa ngayon,” mariin niyang sinabi [03:27]. Naglabas siya ng ultimatum na naging selyo ng kamatayan ng kanilang kasal: “Terminahin natin ito” [04:26]. Ang mga salitang iyon ay lumabas sa kanyang bibig nang napakadali, na para bang nagkansela lang sila ng isang hapunan. Para kay Jessica, ang kahilingan na ipalaglag ang kanilang anak ay nagtapos sa lahat. Hindi na niya makita ang lalaking minahal niya. Ang nasa harapan niya ay isang walang kaluluwang nilalang na sinusukat ang lahat batay sa tubo at kawalan (profit and loss) [05:23].

Sa galit at pighati, ginawa ni Jessica ang desisyon na nagbigay-daan sa kanilang kasinungalingan. Nangako siyang “aayusin niya” ang sitwasyon, nagpanggap na susunod sa gusto ni Tyler, ngunit sa loob niya, nag-plano na siyang mawala [06:05]. Ang kaluwagan na nakita niya sa mukha ni Tyler nang marinig ang sagot niya ay ang pinakamalupit na sandali. Tila nagpapasalamat pa ang lalaki na nalutas ang isang maliit na abala [05:43].

Dumating ang mga papeles ng diborsiyo, at pinirmahan ito ni Jessica nang walang pag-aalinlangan [06:19]. Umalis siya patungo sa Portland upang manirahan sa kanyang ama, si Frank Carter, na walang tanong-tanong na tinanggap siya at ang kanyang lihim [06:45]. Sinigurado niyang burado ang lahat ng digital footprint niya; pinalitan niya ang kanyang email at numero. Wala siyang iniwan kundi ang isang taong naniniwalang malaya na siya sa responsibilidad [07:46]. Sa Portland, sinimulan ni Jessica ang kanyang bagong buhay, isang buhay na hindi nakadepende sa pag-apruba ng iba, at nakatuon sa isang bagay na mas mahalaga: ang anak na babae na lumalaki sa kanyang sinapupunan [08:55]. Ang pagmamahal at pagpili sa bata ay hindi kailanman naging tanong [08:22].

Samantala, umakyat si Tyler sa tugatog ng tagumpay sa Wall Street. Nakuha niya ang partnership, ang kanyang pangalan ay nakasulat na sa pinto, at ang kanyang opisina ay matatanaw ang Central Park [10:20]. Nakuha niya ang lahat ng material na bagay na pinangarap niya. Ngunit sa gitna ng kanyang “tagumpay,” gising siya tuwing ika-3 ng umaga, nakatitig sa kisame ng kanyang walang-lamang penthouse, na nagtataka kung bakit wala siyang maramdamang tunay na kaligayahan [10:37].

Ang pagbabago ng lahat ay naganap walong buwan matapos ang kanilang diborsiyo, sa Chicago Business Conference [09:48]. Habang naghahanap ng kape si Tyler, natagpuan ng kanyang mga mata si Jessica [11:20]. Nakikita niya ito, tumatawa, nagliliwanag, at lalong gumaganda kaysa sa huling pagkakita niya. Ngunit nang umikot ito, ang kanyang mundo ay gumuho [11:47]. Ang umbok ng tiyan ni Jessica ay hindi maitatanggi—pitó o walong buwan na itong nagdadalang-tao [11:57].

Ang bata, ang pangarap na hiningi niyang terminahin, ay totoo. Buhay at lumalaki sa loob ng katawan ng babaeng pinili niyang itapon [12:28]. Ang pagka-realize na ito ay tumama sa kanya na parang tren: siya ay sinungalingan, kinuha ni Jessica ang kanyang pera, at tuluyang naglaho—kasama ang kanilang anak [12:35]. Ang tagumpay na ipinagdiwang niya sa loob ng walong buwan ay biglang naging walang kabuluhan. Ang mga luha, na hindi na niya binitawan simula noong siya’y 12 taong gulang, ay umagos mula sa kanyang mga mata [13:46]. Ano ang nagawa ko, tanong niya sa sarili.

Sa desperasyon, umupa si Tyler ng isang private investigator at nalaman niya ang tirahan ni Jessica sa Portland [14:35]. Nagtungo siya roon, hindi upang magtanong, kundi upang humingi ng kapatawaran. Ang una niyang hinarap ay ang ama ni Jessica, si Frank Carter, na nagpakita ng sapat na galit [17:13]. Tinanggap ni Tyler ang lahat ng batikos, dahil alam niyang wala siyang karapatang magalit. Inamin niya: “Nagkamali ako sa lahat ng bagay. Ako’y makasarili at malupit, at ibinasura ko ang pinakamagandang bagay sa aking buhay” [17:27].

Pinahintulutan siyang makita ni Frank si Jessica, ngunit binigyan siya ng isang matinding babala: kung papasok siya, kailangan niyang maging handang manatili at magbago [18:00]. Ang muling pagtatagpo ay puno ng kirot at galit. Hinarap siya ni Jessica, at mariin niyang sinabi: “Wala ka nang karapatan sa kanya nang sabihin mo sa akin na ipalaglag siya” [19:28].

Ngunit nagpumilit si Tyler. Ipinakita niya ang kanyang pagbabago hindi sa salita, kundi sa gawa. Nagbakasyon siya sa trabaho, kumuha ng apartment sa Portland, at nagpasyang “gawin ang lahat ng kailangan” [22:52]. Ang Wall Street mogul ay naging isang alalay ng kanyang mag-ina, nag-aayos ng sirang lababo, nagpipintura ng nursery, at nagtatrabaho sa paligid ng bahay [25:20].

Ang matinding pagsubok ay dumating bandang 3:00 ng umaga nang tawagan siya ni Frank: “She’s in labor” [24:50]. Sa ospital, nanatili si Tyler sa tabi ni Jessica, sinusuportahan siya sa bawat paghilab, at nagpapahawak ng kanyang kamay [28:04]. At pagkatapos ng mahabang pagsubok, isinilang si Emily Rose Carter [28:34]. Sa paghawak sa kanyang anak, naunawaan ni Tyler ang totoong halaga ng buhay na handa niyang ipagpalit sa isang partnership. Ang kanyang propesiya sa Wall Street ay naging walang kabuluhan sa sandaling iyon [29:27].

Ang mga sumunod na buwan ay naging blur ng diaper changes, mga gabing walang tulog, at ang unti-unting pagbaba ng mga pader na itinayo ni Jessica [30:47]. Napanood ni Jessica ang pagbabago ni Tyler; hindi na siya ang dating taong robot na ginagabayan ng ambisyon. Siya ay isang lalaking nag-aalaga at nagmamahal.

Pagkatapos ng anim na buwan, dumating ang pangalawang proposal. Hindi ito sa isang mamahaling restawran, kundi sa kanilang magulo at puno ng baby food na kusina [34:06]. “Pakakasalan mo ba ulit ako, sa pagkakataong ito, nang totoo?” tanong ni Tyler. Ang singsing ay hindi na ang dating mamahaling diamond, kundi isang simpleng gintong singsing na minana sa kanyang lola, sumisimbolo sa isang relasyong pinili, hindi dahil sa kayamanan, kundi sa pangako [35:35].

Pumayag si Jessica. Natawa siya sa katotohanan na ang kanilang perfect na muling pag-iisang-dibdib ay magaganap sa gitna ng kaguluhan ng kanilang totoong buhay [35:22].

Muling nagpakasal sina Tyler at Jessica tatlong buwan pagkatapos ng proposal, sa bakuran ng ama ni Jessica, kasama si Emily bilang flower girl [36:10]. Si Tyler, na minsan ay handang isakripisyo ang kanyang pamilya, ay nakahanap ng tunay na kaligayahan sa messy, totoo, at magulong buhay ng isang ama. “Ang halos mawala ko silang dalawa ang nagpabukas sa akin,” mariin niyang sinabi [36:49].

Ang kuwento nina Jessica at Tyler ay isang matinding paalala na ang buhay ay hindi masusukat sa laki ng bank account o taas ng posisyon. Ang tunay na partnership na nagpapatatag sa tao ay ang pag-ibig, paglilingkod, at ang pangako na piliin ang isa’t isa araw-araw. Nagulo, nagkawatak-watak, ngunit sa huli, nabuo muli ang kanilang pamilya [38:02]. At sa dulo, ang pangarap na partner ni Tyler ay hindi si Olivia Chen o ang anumang kumpanya, kundi si Jessica at ang kanilang anak na si Emily Rose—ang tanging mga taong nagturo sa kanya kung ano ang ibig sabihin ng tunay na tagumpay.