SA PUSO NAGMULA: Huling Mensahe ni Grace Poe, Nagpatunay sa Walang Katumbas na Pag-ibig ni Susan Roces at Pagtatanggol sa Karapatan ng mga Foundling

Ang pagpanaw ni Jesusa Purificacion Levy Sonora-Poe, na mas kilala sa buong mundo bilang si Susan Roces, ay hindi lamang nag-iwan ng malaking puwang sa industriya ng pelikulang Pilipino. Ito ay nag-iwan din ng di-malilimutang marka ng kalungkutan sa puso ng kanyang nag-iisang anak, si Senador Grace Poe, na sa kanyang huling pamamaalam ay nagbigay ng isang eulogy na pumatak ang luha ng buong bansa. Higit pa sa pagiging isang Queen of Philippine Movies, si Susan Roces ay nananatiling simbolo ng walang-hanggang pag-ibig ng isang ina, na pinatunayan ni Grace sa bawat salitang binitiwan niya sa kanyang huling mensahe.

Sa pagtitipon ng pamilya, kaibigan, at mga tagahanga upang tuluyang ihatid si Susan Roces sa kanyang huling hantungan sa tabi ng kanyang kabiyak na si Fernando Poe Jr. (FPJ), si Senador Grace Poe ay humarap sa publiko, bitbit ang bigat ng pagkawala at ang karangalan ng pagiging anak ng isang pambansang yaman. Ang kanyang mensahe ay hindi lamang isang simpleng paalam; ito ay isang pambihirang testamento sa isang relasyong pinanday ng pag-ibig na sumuway sa mga batas ng pagiging magkadugo.

“Hindi Ka Man Nanggaling sa Aking Sinapupunan, Nanggaling Ka Naman sa Puso Ko”

Walang duda, ang pinaka-emosyonal at pinakamakapangyarihang bahagi ng eulogy ni Grace Poe ay ang pagbabalik-tanaw niya sa mga salitang tumatak at humubog sa kanyang pagkatao at kinabukasan: “Hindi ka man nanggaling sa aking sinapupunan, nanggaling ka naman sa puso ko”.

Ang katagang ito, na siyang tatak ng pag-ibig ni Susan Roces kay Grace, ay hindi lamang nagbigay ng dignidad sa kanyang anak na isang foundling; ito ay nagbigay pag-asa at pagkakakilanlan sa lahat ng batang ampon o pinulot sa bansa. Sa bawat pagsubok na dinaanan ni Grace, lalo na sa pulitika kung saan kinuwestiyon ang kanyang pagkamamamayan dahil sa kanyang pinagmulan, ang mga salitang ito ni Susan Roces ang naging matibay na sandigan niya. Ang pag-ibig na nagmula sa puso ay tinalo ang pag-ibig na nagmula lamang sa sinapupunan, isang aral na ipinamana ni Susan sa buong mundo.

Sa paggunita ni Grace, kitang-kita ang paghanga niya sa katapangan at lakas ng loob ng kanyang ina. “Ganyan lang si Susan, parang tahimik, parang very poised, pero alam naman natin kapag ipinaglalaban niya ang kanyang paniniwala ay talagang napakatapang,” paglalarawan ni Grace. Ito ang katapangan na ipinakita ni Susan nang siya ay tumayo at ipinagtanggol ang dangal ni FPJ at ni Grace sa gitna ng matitinding kontrobersiya. Si Susan Roces ay isang inang handang maging isang mandirigma para sa kanyang pamilya.

Ang Pinakamalaking Kritiko sa Senado at ang Aral ng Pagtapos

Ibinahagi rin ni Senador Grace Poe ang isang personal na detalye na nagpinta ng kakaibang larawan ng Queen of Philippine Movies—ang kanyang ina ay ang kanyang “pinakamalaking at pinakamahusay na kritiko” sa Senado.

Ayon kay Grace, hindi lamang si Susan Roces ang kanyang tagasuporta, kundi siya rin ang kanyang quality control sa trabaho. Tinitiyak ni Susan na ang kanyang anak ay laging presentable sa mga hearing at ang bawat tanong na binitiwan ay may kabuluhan at tumpak. Ito ay nagpapakita na ang pagiging ina ni Susan ay higit pa sa pag-aalaga; ito ay paghuhubog ng isang tapat at epektibong lingkod-bayan. Ito ay isang matamis na paalala na sa likod ng pulitikal na tagumpay ni Grace, naroon ang mapagbantay at mapagmahal na mata ng kanyang ina. Ang pagiging kritiko ni Susan ay isang manipestasyon ng kanyang pagmamahal at pag-asang makita ang kanyang anak na laging nagbibigay-dangal sa kanilang pangalan at sa publiko.

Bukod sa pagiging kritiko, si Susan Roces din ang kanyang walang sawang tagapagpaalala na “no matter what, to finish what I started”. Sa bawat simula at hamon na hinarap ni Grace, lalo na sa pulitika, ang tinig ni Susan ang nagpapalakas ng kanyang loob upang manatiling matatag at tapusin ang kanyang mga obligasyon. Ang payong ito ay lalong nagbigay-bigat sa mensahe ni Grace, na nagpapahiwatig na kahit wala na ang kanyang ina, ang aral ng pagpupursige ay mananatiling gabay niya.

Ang Foundling Act: Isang Huling Handog ng Anak sa Ina

Sa gitna ng kanyang kalungkutan, nagbigay si Senador Poe ng isa sa pinakamakahulugang tribute sa kanyang ina. Ibinunyag niya na ang Foundling Recognition and Protection Act (RA 11767), na kanyang iniakda at naging batas, ay isang dedikasyon kay Susan Roces. Ang batas na ito ay nagbibigay ng pagkakakilanlan at proteksyon sa lahat ng foundling sa Pilipinas, tinitiyak na ang mga batang tulad niya ay magtatamasa ng parehong karapatan tulad ng sinumang Pilipino.

Ang pagpasa ng batas na ito ay ang perpektong buod ng kanilang relasyon. Ito ay ang kongkretong pagpapatunay na ang pag-ibig ni Susan Roces ay hindi lamang nanatili sa mga salita, kundi naging inspirasyon upang baguhin ang buhay ng marami. Sa pagpasa ng Foundling Act, pinarangalan ni Grace hindi lamang ang kanyang ina, kundi ang mismong prinsipyo ng pag-ibig at pagtanggap na ipinakita ni Susan sa kanya. Ito ay ang pinakamahusay na pamana ng isang inang nagbigay-dangal sa kanyang anak.

“Curfew” sa Langit at ang Magandang Pamamaalam

Ang sandali ng eulogy ay hindi lamang puno ng luha, kundi mayroon ding bahid ng ngiti at pag-asa. Sa isang bahagi ng kanyang talumpati, hindi napigilan ni Grace ang magbiro tungkol sa muling pagkikita ng kanyang mga magulang.

“Noon siguro ginagabi silang mag-party sa langit, kung meron mang ginagabi doon. Ngayon na andyan na si mama siguro medyo maaga na sila natatapos,” birong pahayag ni Grace. Ang pabiro ngunit taos-pusong linyang ito ay nagbigay-liwanag sa mabigat na kapaligiran. Ito ay isang paalala na sa kabila ng sakit, ang pag-ibig at sense of humor ni Susan ay patuloy na nananatili at nagbibigay-buhay. Ito ay isang matamis at magaan na paraan upang isara ang kabanata ng buhay ng kanyang ina, at isang pahiwatig na si Susan, na nagpakita ng dignidad at ganda sa kanyang buong buhay, ay nananatiling tagapagbantay ng kaayusan, kahit sa kabilang buhay.

Ang huling mensahe ni Senador Grace Poe ay isang pambansang sandali ng kalungkutan at paghanga. Ito ay nagpatunay na ang Reyna ng Pelikulang Pilipino ay higit pa sa glamour at stardom; siya ay isang icon ng pagiging tapat, matapang, at mapagmahal na ina. Sa pag-alis ni Susan Roces, nag-iwan siya ng isang legacy ng pag-ibig na walang kondisyon, isang aral na ang pamilya ay hindi binubuo ng dugo, kundi ng tapat na puso. Patuloy na mamumuhay si Susan Roces, hindi lamang sa kanyang mga pelikula, kundi sa bawat foundling na nagkamit ng dignidad at pagkakakilanlan, at sa bawat Pilipinong naantig sa walang katumbas na pag-ibig na nagmula sa puso. Ang pagmamahal ni Susan Roces ay isa nang bahagi ng kasaysayan ng pag-ibig sa Pilipinas.

Full video: