HIMALA O DISKARTE? PAANO KAYANG TALUNIN NG GILAS PILIPINAS ANG HIGANTENG BRAZIL SA SEMIFINALS NG OQT! NH

Sa mundo ng pandaigdigang basketbol, ang pangalang Brazil ay katumbas ng respeto, bilis, at matagal na tradisyon ng tagumpay. Kaya naman nang itakda ang tapatan sa pagitan ng Gilas Pilipinas at Brazil sa semifinals ng FIBA Olympic Qualifying Tournament (OQT), maraming eksperto sa labas ng ating bansa ang mabilis na nagbigay ng pabor sa mga South Americans. Ngunit para sa mga Pilipinong sumusubaybay sa bawat patak ng pawis nina Justin Brownlee at Kai Sotto, ang laban na ito ay hindi lamang isang pangarap—ito ay isang misyong kayang maisakatuparan.

Ang Gilas Pilipinas, sa ilalim ng gabay ng master tactician na si Tim Cone, ay nagpakita ng hindi matatawarang gilas sa group stage. Matapos talunin ang world number 6 na Latvia at makipagpukpukan nang husto sa Georgia, napatunayan ng ating pambansang koponan na hindi na tayo basta-basta “pushover” sa international stage. Pero ang tanong ng lahat: Paano nga ba natin tatalunin ang isang Brazil na kilala sa kanilang bilis at walang humpay na opensa?

Ang Hamon ng Bilis ng Brazil

Ang unang dapat nating tanggapin ay ang katotohanang “Bibilis ng Brazil!” Gaya ng madalas nating makita sa kanilang mga laro, ang Brazil ay hindi mahilig sa mabagal na laro. Gusto nilang tumakbo. Gusto nilang gamitin ang kanilang athletic ability para makuha ang mga mabilis na puntos sa transition. Ang kanilang mga guards ay hindi lamang magagaling pumasa, kundi napakabilis din uminog sa depensa.

Dito papasok ang disiplina ng Gilas. Ang triangle offense ni Coach Tim Cone ay hindi lamang para sa opensa; ito rin ay isang mekanismo para kontrolin ang takbo ng laro (pace control). Upang talunin ang Brazil, kailangang diktahan ng Gilas ang bilis. Hindi tayo dapat makipagsabayan sa takbuhan dahil doon tayo maluluto. Ang kailangan ay ang “controlled aggression”—isang laro kung saan sinusulit natin ang bawat possession at pinipilit nating itakda ang laro sa kalahati ng court (half-court set).

Ang “Justin Brownlee Factor” at ang ating Towering Defense

Siyempre, hindi mawawala sa usapan si Justin Brownlee. Sa nakaraang mga laro, ipinakita ni Brownlee na siya ang “Michael Jordan ng Pilipinas.” Ang kanyang kakayahang gumawa ng sariling tira at ang kanyang malamig na kamay sa gitna ng pressure ay magiging krusyal laban sa Brazil. Ngunit hindi lang ito tungkol sa scoring. Ang kakayahan ni Brownlee na maka-attract ng double team ay magbubukas ng pagkakataon para sa ating mga shooters tulad nina Dwight Ramos at CJ Perez.

Sa kabilang dulo ng court, ang ating depensa ang magiging susi. Si Kai Sotto at June Mar Fajardo ay kailangang maging matatag na pader sa ilalim ng ring. Ang Brazil ay may mga big men na marunong din bumanat mula sa labas, kaya ang “lateral quickness” ng ating mga centers ay susubukin. Kung magagawa nina Kai na protektahan ang pintura nang hindi nakakakuha ng maagang foul trouble, malaki ang tsansa nating mapuwersa ang Brazil na tumira ng mga mahihirap na long-range shots.

Ang Mentalidad ng Underdog

Ang pinaka-mapanganib na kalaban ay ang isang koponan na walang mawawala pero mayroong lahat para makuha ang tagumpay. Iyan ang Gilas Pilipinas ngayon. Pumasok tayo sa tournament na ito bilang dehado, pero bawat laro ay nagsisilbing patunay na kaya nating makipagsabayan sa pinakamahuhusay sa mundo. Ang mentalidad na itinanim ni Tim Cone—ang paniniwala sa sistema at ang pagtitiwala sa isa’t isa—ay ang ating pinakamalakas na sandata.

Sa ating pagsusuri sa laro ng Brazil, nakita natin na sila ay nahihirapan kapag ang kanilang kalaban ay nagpapakita ng matinding physical defense sa perimeter. Kung magagawa nina Chris Newsome na “isara ang gripo” sa mga guards ng Brazil, mawawalan ng direksyon ang kanilang mabilis na transition. Ang physical play ay dapat maging kaibigan ng Gilas; kailangang maramdaman ng Brazil ang bawat screen at bawat bangga sa ilalim.

Ang Suporta ng Sambayanang Pilipino

Hindi rin matatawaran ang epekto ng suporta ng mga Pilipino, nasa arena man o nasa harap ng telebisyon. Ang enerhiyang ibinibigay ng bansa sa ating mga manlalaro ay nagbibigay ng “second wind” kapag pagod na ang kanilang mga katawan. Sa bawat “Puso!” na isinisigaw natin, nadaragdagan ang determinasyon ng ating mga manlalaro na ibigay ang lahat.

Ang laban na ito ay higit pa sa isang tiket para sa finals ng OQT. Ito ay tungkol sa pagpapatunay na ang Pilipinas ay kabilang sa elite circle ng basketbol. Ang Brazil ay de-kalibre, oo, pero sila ay tao rin na nagkakamali kapag nade-pressure. Ang susi ay ang pananatiling kalmado sa gitna ng bagyo.

Konklusyon: May Tsansa ba Talaga?

Ang sagot ay isang matunog na OO. Kayang talunin ng Gilas ang Brazil. Hindi ito magiging madali, at baka kailanganin natin ng kaunting swerte, pero ang pundasyon ng ating tagumpay ay nakalatag na. Mayroon tayong tamang coach, mayroon tayong tamang mga manlalaro, at higit sa lahat, mayroon tayong tamang puso.

Kung mapapanatili natin ang ating composure, kung maipapasok natin ang ating mga open shots, at kung magagawa nating limitahan ang kanilang fast break points, huwag kayong magulat kung sa huli, ang bandila ng Pilipinas ang nakataas. Ang Brazil ay mabilis, pero ang Gilas ay matalino at mapusok.

Ihanda ang inyong mga sarili para sa isang labanang susubok sa tibay ng ating loob. Ito na ang sandali na hinintay natin sa loob ng maraming dekada. Ang pangarap na makarating sa Olympics ay hindi na lang pangarap—ito ay abot-kamay na natin. Isang laro, isang puso, Gilas Pilipinas laban sa buong mundo!

Gusto mo bang malaman ang mas malalim na istatistika at ang mga partikular na plays na gagawin ng Gilas para sorpresahin ang Brazil? I-click ang link sa ibaba para sa aming detalyadong breakdown ng bawat manlalaro at ang kanilang magiging papel sa makasaysayang semifinal match na ito!