ANG PAGBAGSAK NG MGA BITUIN: Kilalanin ang mga Artistang Winalis sa 2025 Halalan—Kalaunan, Sapat Ba ang Kasikatan sa Pulitika?

Ang 2025 National and Local Elections ay inaasahang magiging isang malaking show sa pulitika, lalo na sa pagdagsa ng mga sikat na personalidad mula sa telebisyon at pelikula na sumubok maglingkod-bayan. Sa bawat halalan, nakasanayan na ng publiko na makita ang mga pamilyar na mukha na umaakyat sa entablado ng kampanya, umaasang ang kanilang star power ay magiging sapat na tiket para makamit ang puwesto. Ngunit kung may isang malinaw na aral na iniwan ang halalang ito, iyon ay: ang kasikatan ay hindi garantiya ng tagumpay sa pulitika.

Maraming bituin ang nagtapos sa mapait na lasa ng pagkatalo, at ang kanilang pagbagsak ay hindi lamang nagdulot ng pagkabigla kundi nagbigay rin ng seryosong pagmumuni-muni sa kung paano talaga pumipili ng kanilang lider ang botanteng Pilipino. Ang kaganapang ito ay nagbigay-daan sa isang current affairs na diskusyon tungkol sa kalidad ng celebrity politics at ang bigat ng tadhana sa isang demokratikong bansa.

Ang Bigong Kampanya ng mga A-Lister:

Isa sa pinakamalaking usap-usapan at pinakamasakit na pagkatalo ay ang sa Luis Manzano [00:00]. Bilang isang host na kinikilala sa buong bansa, at anak ng tinaguriang Star for All Seasons na si Vilma Santos-Recto—na ironically ay nagtagumpay naman bilang Gobernador ng Batangas—malaki ang inaasahan kay Luis. Tumakbo siya bilang Vice Governor sa Batangas, ka-tandem ang kanyang ina. Ang kanilang tambalan ay inakala ng marami na magiging hindi matitinag. Gayunpaman, higit 40,000 na boto ang naging agwat niya sa kanyang katunggali, si Dodo Mandanas. Nakakuha lamang si Luis ng 60,000 na boto. Ang sitwasyong ito ay nagpapatunay na kahit ang pinagsamang stardom ng isang pamilya ay hindi sapat upang talunin ang isang matibay na puwersa sa lokal na pulitika. Ang pagkatalo ni Luis ay nagtatakda ng isang mapaghamong tanong para sa mga celebrity na umaasa sa kanilang lahi o koneksyon sa pulitika.

Hindi rin nalalayo ang kwento ni Willie Revillame [00:36], o mas kilala bilang si “Kuya Will.” Tumakbo siya bilang isang independent candidate para sa Senado, bitbit ang adbokasiya na tumulong sa mga mahihirap, isang temang pamilyar na sa kanyang noontime show. Sa datos ng Comelec, nakapwesto siya sa ika-2, ngunit sa kasamaang palad, ang Magic 12 ang tanging inaasahang mananalo. Bagamat nakakuha siya ng mahigit 8 milyong boto, hindi ito naging sapat upang makapasok. Ang kanyang pagtakbo ay sumalamin sa pag-asa ng marami na mayroong “makapangyarihang” tagapagligtas mula sa labas ng tradisyunal na pulitika, ngunit ipinakita ng resulta na ang pagbobotohan sa Senado ay nangangailangan ng mas malawak at mas organisadong puwersa. Ang 8 milyong boto ay malaking bilang, ngunit sa isang malawakang eleksyon, ang ganoong suporta ay hindi pa rin garantisadong makakapagpanalo. Ang dami ng botong ito ay nagpapakita ng kanyang patuloy na popularidad, ngunit nagpapaalala rin na sa larangan ng pulitika, ang personal na touch at grassroots campaign ay mas matimbang kaysa sa mass appeal lamang.

Ang tinaguriang Comeback Bid naman ni Bong Revilla [02:29] ay muntik na ring magtagumpay. Tumakbo siya sa ilalim ng Lakas-CMD, may platapormang tumutugon sa pagtaas ng presyo ng bilihin, suporta sa magsasaka, at modernisasyon. Muntikan na siyang makapasok sa Magic 12 ngunit natapos sa ika-13 na puwesto, na may higit 11 milyong boto. Ang kanyang pagkatalo ay isang manipestasyon ng katotohanan na ang kasaysayan at mga kontrobersya ay maaaring manatiling isang malaking balakid, kahit gaano pa katindi ang kanyang makinarya at popularidad. Ang isang comeback ay sadyang mas mabigat kaysa sa isang unang pagtakbo, at ito ay malinaw na ipinakita sa huling bilang ng boto. Ang timing ng kanyang adbokasiya sa mga isyu ng ekonomiya ay napapanahon, ngunit tila hindi sapat upang kumbinsihin ang mga huling botante na ibigay sa kanya ang huling puwesto sa Magic 12.

Mga Beterano at Bagong Mukha, Parehong Nalasap ang Kabiguan:

Hindi lamang ang mga A-lister ang nakaranas ng pagkabigo; maging ang mga beterano at ang mga bagong mukha na may seryosong hangarin ay kailangang yumuko.

Si Dan Fernandez [00:25], isang aktor at incumbent congressman, ay nabigo sa kanyang pagtatangkang maging Gobernador ng Laguna. Ang nanalo ay ang dating reporter ng ABS-CBN na si Sol Aragones. Ang labanan na ito ay nagpakita na ang incumbency at stardom ay hindi laging matibay na panangga laban sa isang katunggaling may matatag na background sa serbisyo-publiko at journalism. Ang resulta sa Laguna ay nagpapakita na mas pinili ng mga botante ang isang personalidad na may matibay na pundasyon sa pag-uulat at masinsinang kaalaman sa mga isyu sa kanilang lugar.

Sa bahagi naman ng mga nagpakita ng malaking pagpapakumbaba sa kanilang pagkatalo, si EJ Falcon [01:37], ang Vice Governor ng Oriental Mindoro, ay buong-pusong tinanggap ang kanyang pagkatalo bilang Kongresista. Dinaig siya ni Alfonso Umali. Sa isang pahayag sa Facebook, nagpasalamat si EJ sa kanyang pamilya, kaibigan, at supporters. Pinakamahalaga, binati niya ang kanyang katunggali at inihayag na mananatili ang kanyang pagmamahal sa Oriental Mindoro [01:55]. Ang ganitong pagtanggap ay nagpapakita ng isang mataas na antas ng sportsmanship at professionalism na dapat tularan sa pulitika, lalo na sa mga kabataan. Ang post ni EJ ay nagbigay ng emosyonal na hook sa publiko, na nagpapakita na ang paglilingkod-bayan ay hindi lamang tungkol sa panalo kundi sa passion na manatili at maglingkod sa komunidad kahit pa natalo.

Maging si Lino Cayetano [03:11], isang aktor at producer na tumakbo bilang Kongresista sa Taguig-Pateros, ay nagpahayag din ng pagtanggap at pasasalamat. Ayon sa kanya, hindi niya pinagsisihan ang kanyang desisyon na subukang muling maglingkod. “Ginawa raw niya ang lahat ng makakaya para ihatid sa kanyang mga kababayan ang buong pusong malasakit at pagmamahal sa mga ito,” saad sa transkrip [03:30]. Ang mensahe ni Cayetano ay nagbigay-diin sa ideya na ang intensyon ng paglilingkod ay mas mahalaga kaysa sa resulta, isang pananaw na nakakakuha ng emosyonal na suporta mula sa publiko. Ang kanyang graceful exit ay isang highlight sa gitna ng matitinding labanan sa pulitika.

Ang Pagbato ng Tadhana sa mga Lokal na Opisina:

Hindi rin naligtas sa tadhana ng pagkatalo ang mga tumakbo sa lokal na posisyon. Ang mga posisyon sa Konseho at Bise Alkalde ay napatunayang mas brutal kaysa sa inaasahan, kung saan ang local names at ang mga political dynasty ay may mas matibay na kapit.

Si Shamcey Supsup [03:36], ang dating Miss Universe 2011 third runner-up, ay hindi nagwagi bilang Konsehal sa Pasig City, na nagtapos sa ika-7 pwesto. Ang kanyang pagtakbo ay nagdala ng pag-asa na ang isang matalino at beauty queen ay maaaring magbigay ng bagong mukha sa lokal na pamamahala, ngunit sa huli, ang local dynamics ang nanalo. Ang kanyang intellect at charm ay hindi sapat upang madaig ang mga nakaugalian nang pananaw sa pulitika sa kanyang distrito.

Gayundin ang nangyari kina Enzo Pineda [00:52] at Alger Abrenica [01:13], na parehong tumakbo para sa Konseho. Si Pineda sa Quezon City ay nagtapos sa ika-7 pwesto, habang si Abrenica sa Angeles City ay nabigo rin sa pagkakuha ng higit 47,000 na boto. Ang Viva actor na si Marco Gumabao [01:22] ay nadagdag din sa listahan ng mga natalo nang tumakbo siya bilang Kongresista sa Camarines Sur, kung saan tinalo siya ng incumbent representative na si Arnie Pontavilla. Ang mga kaso na ito ay nagpapatunay na ang showbiz appeal ay mabilis na naglalaho kapag ito ay inihambing sa mga matibay na pundasyon ng mga nakalaban.

Ngunit marahil ang pinakamalaking blowout na pagkatalo ay kay Anjo Yllana [03:50], na tumakbo bilang Vice Mayor ng Calamba, Laguna. Tinambakan siya ng kanyang kalaban na si Tuti Lazaro, kung saan pumalo sa 228,000 ang boto ni Lazaro, samantalang si Anjo ay nasa 18,000 lamang. Ang ganoong laking agwat ay nagpapakita na sa ilang lugar, ang celebrity factor ay ganap na walang saysay laban sa isang matatag at well-oiled na makinaryang pampulitika. Ang humiliation ng ganitong kalaking pagkatalo ay isang seryosong paalala sa lahat ng mga nagnanais pumasok sa pulitika mula sa showbiz na ang lokal na pulitika ay may sariling batas.

Hindi rin nakapasok si Jimmy Bondoc [02:11], isang OPM singer at abogado, sa Magic 12 ng Senado, na nagtapos sa ika-17 pwesto sa kabila ng higit 10 milyong boto. Tulad ni EJ Falcon, nagpahayag siya ng malugod na pagtanggap sa resulta ng kanyang senatorial bid sa Facebook [02:25]. Ang OPM community ay umasa na magkakaroon sila ng boses, ngunit sa huli, hindi sapat ang kanyang adbokasiya para sa sining upang makapasok. Pati na rin ang beteranong aktor na si Philip Salvador [02:55], na tumakbo sa ilalim ng PDP Laban, ay nabigo ring makapasok, sa kabila ng kanyang platform na nakatuon sa kapayapaan at kaayusan, kabilang ang modernisasyon ng kapulisan at kasundaluhan.

Ang Aral ng Eleksyon: Beyond the Spotlight

Ang listahan ng mga natalo—sina Luis Manzano, Willie Revillame, Bong Revilla, Dan Fernandez, Enzo Pineda, Alger Abrenica, Marco Gumabao, EJ Falcon, Jimmy Bondoc, Philip Salvador, Lino Cayetano, Shamcey Supsup, at Anjo Yllana—ay nagsisilbing isang mahalagang aral: ang pulitika sa Pilipinas ay mas kumplikado kaysa sa fan base o teleserye ratings.

Ang bawat isa sa kanila ay may dalang pangarap, isang plataporma, at, higit sa lahat, ang kanilang kasikatan. Ngunit sa huli, ang nagwagi ay ang matibay na political machinery, ang matatag na track record, o kaya naman, ang local grassroots support na hindi kayang bilhin ng media mileage. Ang mga botante, lalo na sa lokal na antas, ay mas pinahahalagahan ang kilalang track record sa serbisyo-publiko kaysa sa pangako ng isang celebrity.

Ang pagkatalo ay hindi katapusan. Sa katunayan, ang mga gracious na pagtanggap ng pagkatalo nina EJ Falcon at Lino Cayetano ay nagbigay sa kanila ng panibagong respeto mula sa publiko. Ang kanilang desisyon na sumubok ay nagpapakita ng lakas ng loob na umalis sa kanilang comfort zone sa showbiz at harapin ang mapaghamong mundo ng serbisyo-publiko. Ang kanilang karanasan ay nagpapakita na ang paglilingkod-bayan ay isang marangal na hangarin, ngunit ang daan patungo rito ay hindi madali.

Ang 2025 Elections ay isang malakas na paalala sa mga sumusunod na henerasyon ng mga celebrity-aspirants: ang political landscape ay nagbabago. Hindi na sapat ang isang pamilyar na mukha. Ang botanteng Pilipino, bagamat sensitibo sa emosyon at star power, ay unti-unti nang naghahanap ng substansya, karanasan, at higit sa lahat, ang kakayahang isagawa ang mga ipinangakong pagbabago. Ang curtain call para sa maraming artista sa halalang ito ay isang simula ng panibagong kabanata—isang kabanata kung saan kailangan nilang patunayan na ang kanilang passion para sa paglilingkod ay mas malaki kaysa sa kanilang popularity. Ang tanong ay nananatili: Magiging mas matalino ba ang botante sa susunod na halalan? O muli na namang magpapatalo ang kasikatan sa katotohanan ng pulitika? Ang sagot ay matutukoy lamang ng panahon at ng masusing pagpili ng bawat mamamayan.

Full video: