Sa gitna ng mapayapang baybayin ng Sorsogon, isang trahedya ang yumanig sa katahimikan ng isang pamilya. Ang pagkamatay ni Nestor Canar, isang amang kilala sa pagiging mabait at palakaibigan, ay tila isang simpleng kaso ng pagkalunod sa unang tingin. Subalit sa likod ng certificate of death na nagsasabing “asphyxia due to drowning” ang sanhi ng kanyang pagpanaw, ay nagtatago ang mga katanungang hindi mabigyan ng sagot, mga ebidensyang hindi nagtutugma, at isang pamilyang hindi titigil hangga’t hindi nakakamit ang tunay na hustisya.

Ang Gabi ng Trahedya

Nagsimula ang lahat sa isang simpleng inuman. Ayon sa salaysay ng kanyang anak na si Jorwin, pumunta ang kanyang ama sa bahay ng isang kaibigan malapit sa highway, malayo sa kanilang tirahan sa bukid. Bagama’t kilala si Nestor na paminsan-minsan ay nakikipag-inuman, hindi siya kailanman naging basag-ulero. Sa katunayan, inilarawan siya bilang isang masayahing tao na nagiging “makulit” lamang kapag nakainom, ngunit hinding-hindi nanhahanap ng away.

Noong gabing iyon, may paparating na bagyo at masama ang panahon. Nang hindi na nakauwi si Nestor, nagsimula na ang pangamba ng pamilya. Hanggang sa natagpuan ang kanyang malamig na bangkay sa dagat ng Kambulaga—isang lugar na dalawa hanggang tatlong kilometro ang layo mula sa pinag-inuman. Dito nagsimulang mabuo ang pagdududa.

Ang mga Hindi Nagtutugmang Detalye

Ayon sa mga anak ni Nestor, maraming butas ang opisyal na ulat ng mga pulis. Una, si Nestor ay isang mahusay na manlalangoy. Kung siya man ay aksidenteng nahulog sa tubig habang may malay, malaki ang posibilidad na kaya niyang isalba ang kanyang sarili. Pangalawa, ang sapa o ilog na sinasabing dinanaan ng kanyang katawan patungo sa dagat ay napakamababaw at maliit. Ayon sa mga residente, imposibleng tangayin ng ganoong kaliit na agos ang katawan ng isang tao nang hindi sumasabit sa mga harang o mababaw na bahagi ng sapa.

Ngunit ang pinaka-nakakagimbal na rebelasyon ay ang tungkol sa kanyang cellphone. Nang mawala si Nestor, tinatawagan ng pamilya ang kanyang numero ngunit ito ay nakapatay. Subalit makalipas ang isang buwan matapos siyang ilibing, sinubukan muli ni Jorwin na tawagan ang numero ng ama at laking gulat niya nang ito ay nag-ring. Ibig sabihin, ang cellphone na dapat ay kasamang nalunod o nawala ay may nagcha-charge at gumagamit.

Ang “Person of Interest” at ang Madilim na Nakaraan

Sa tulong ng programang “Raffy Tulfo in Action,” lumabas ang ilang mahahalagang impormasyon tungkol sa huling taong nakasama ni Nestor. May isang lalaki na kasama niya sa inuman noong gabing iyon na tila naglaho na parang bula matapos ang insidente. Ang lalaking ito ay may kamag-anak sa Kambulaga—ang mismong lugar kung saan natagpuan ang bangkay ni Nestor.

Higit pa rito, may mga ulat na ang taong ito ay may dati nang rekord ng karahasan, partikular na ang pagpalo sa ulo ng ibang tao gamit ang matigas na bagay. Ito ay tumutugma sa obserbasyon ng pamilya nang makita nila ang bangkay ni Nestor; mayroon itong malaking sugat sa ulo na tila gawa ng isang malakas na pagpalo, habang ang ibang bahagi ng katawan ay walang anumang gasgas na karaniwang makikita sa isang taong tinangay ng agos ng ilog.

Ang Paghahanap sa Katotohanan

Dahil sa mga kahina-hinalang pangyayaring ito, mariing hiling ng pamilya ang pagsasagawa ng isang ganap na autopsy. Bagama’t nakalibing na si Nestor nang mahigit isang buwan, naniniwala ang mga eksperto na maaari pa ring makita ang mga senyales ng “foul play” sa pamamagitan ng pagsusuri sa kanyang mga buto, lalo na ang bungo.

Sa pag-usad ng kaso, nakikipagtulungan na ang PNP Forensic Group at ang DICT upang ma-trace ang huling lokasyon ng cellphone ni Nestor. Ang metadata mula sa tawag na nag-ring ay maaaring maging susi upang matukoy kung sino ang kasalukuyang may hawak ng gamit ng namatay at kung nasaan ang taong huling nakasama niya.

Hustisya Para kay Nestor Canar

Ang kwento ni Tatay Nestor ay hindi lamang kwento ng isang nawalang buhay; ito ay kwento ng isang pamilyang lumalaban para sa katotohanan sa gitna ng kawalang-katiyakan. Sa tulong ni Sen. Raffy Tulfo, muling nabuhayan ng loob ang mga naulila na mapapanagot ang sinumang may sala.

Hindi sapat ang salitang “aksidente” kung ang bawat ebidensya ay sumisigaw ng hustisya. Ang paghukay sa labi ni Nestor ay hindi lamang para sa siyentipikong pagsusuri, kundi para na rin sa katahimikan ng kanyang kaluluwa at ng pamilyang kanyang naiwan. Sa huli, ang katotohanan, gaano man ito kailap, ay laging makakahanap ng paraan upang lumabas—at sa kasong ito, ang bawat ring ng isang nawawalang cellphone ay isang hakbang patungo sa katarungan.